เดิมทีฉันมีตาสองชั้นแบบเส้น outline อยู่แล้ว แต่ข้อเสียของตาสองชั้นนี้คือ ถ้าไม่ออกแรงที่ตา แล้วลืมตาแบบปรือๆ เส้นเปลือกตาจะหนาเกินไปจนทำให้หน้าดูเลี่ยนมากๆๆ
ฉันเลยใช้ชีวิตโดยลืมตาแบบออกแรง เพื่อให้ความหนาของเส้นดูต่ำลง...
แต่ถ้าไม่ออกแรงที่ตา มันก็คลายหายไป พอออกแรงก็เกิดขึ้นมา
แต่ฉันชอบเส้นของรูปตานะ
แต่เพราะมันเดี๋ยวเกิดเดี๋ยวหาย ฉันเลยไปทำแก้ไขกล้ามเนื้อตาเพื่อพยายามเสริมกล้ามเนื้อที่ใช้ลืมตา
แล้วตาสองชั้นก็เกิดขึ้นต่ำกว่าเส้นเดิมของฉัน (ความรู้สึกเหมือน in-out)
แต่ฉันปรับตัวไม่ได้เหรอ? รู้สึกว่าตาตัวเองแปลกไป.....
จนเพราะเรื่องตา ฉันถึงขั้นคิดฆ่าตัวตายเลย กลายเป็นน่าเกลียดมาก แล้วจะอยู่บนโลกนี้ยังไง.. ประมาณนั้น
เวลาคนมอง ฉันก็สูญเสียความมั่นใจ และมองคนอื่นตรงๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ
เสียความมั่นใจ อารมณ์ก็ซึม เจ้าของร้านที่ฉันทำงานอยู่เลยถามว่าทำไมท่าทีเธอเป็นแบบนี้..
พอไปเจอเพื่อนๆ แล้วถาม.......
พวกเขาบอกว่าเมื่อก่อนก็โอเค ตอนนี้ก็โอเค... 4 คนพูดแบบนี้
แล้วป้าที่ร้านต๊อกบกกีที่ฉันเคยไปตอนมัธยมปลายก็บอกว่า สวยขึ้นนะ
เจอเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ถึงตาจะเปลี่ยนไป แต่ก็แค่ทักทาย คุยกัน แล้วบ๊ายบาย (คงไม่ได้เปลี่ยนความประทับใจโดยรวมมากนัก..โชคดี หรืออาจจะเปลี่ยนแต่เขาพูดตามมารยาทก็ได้)
แต่ฉันเครียดเรื่องตามาก จนเคยคิดอย่างจริงจังว่าจะคลายการแก้ไขกล้ามเนื้อตาแบบไม่กรีดออกดีไหม หรือจะผ่าตัดแก้ดี
ฉันไม่ได้บอกว่าทำตาสองชั้นมา มีเพื่อนคนหนึ่งก็ไม่รู้ และที่ทำงานก็มีป้าคนหนึ่งบอกว่าฉันเป็นคนหน้าตาสวยด้วย
อา จริงๆ แล้วฉันโอเวอร์เกินไปหรือเปล่าคะ?
ถ้าถึงขนาด 4 คนพูดแบบนั้น ก็คงไม่ใช่พูดตามมารยาท แต่พูดอย่างเป็นกลางใช่ไหมคะ.????
ฉันยังเคยคิดด้วยว่าอยากให้วิธีเย็บฝังไหมคลายออกเอง
จะผ่าตัดแก้ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะออกมาดี ทั้งค่าใช้จ่ายและการรอให้บวมยุบ จะรับมือยังไง..
จริงๆ ค่ะ ฉันจริงจังและเครียดมาก... ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ