ผ่านมาหกปีแล้วตั้งแต่ผ่าตัด ㅋㅋ
ก่อนอื่น การผ่าตัดครั้งแรก = ตอนเป็นนักศึกษาใหม่ ช่วงที่รู้สึกว่าหน้าตาต้องสวยถึงจะได้ทุกอย่าง ฉันอ้อนแม่แล้วอ้อนอีกจนได้ทำศัลยกรรมตาสองชั้น ข้อแรก คนรู้จักของแม่เป็นพยาบาล ข้อสอง ตาของฉันมีไขมันเยอะ สั้นและกลม แต่กลับทำเป็นตาไส้กรอกจากการกรีดทั้งหมด แถมซ้ายขวาไม่เท่ากัน ประมาณ 2 ปีมีแต่ความเสียใจ ฉันเสียใจมากที่รีบผ่าตัดโดยไม่ได้หาข้อมูลคลินิกศัลยกรรมให้ดี และแม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เลยไปเพราะฟังแค่คำพูดของพยาบาลที่ทำงานไม่เป็น ภายใต้หมอที่ไม่มีฝีมือ
ครั้งที่สอง ฉันตามเพื่อนไปปรึกษาศัลยกรรม และได้ปรึกษาที่คลินิกศัลยกรรม ㄱㄹㄷ ชื่อดังในอับกูจอง เพราะที่ผ่าตัดครั้งแรกทำให้ฉันไม่อยากหาข้อมูลเพิ่ม ㅋㅋ แต่ที่น่ากลัวจริงๆ คือไม่กี่วันต่อมาเห็นข่าวว่าที่นี่มีคนดมยาสลบแล้วสมองตาย กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา ฉันตกใจมาก โชคดีจริงๆ
ครั้งที่สาม ในพื้นที่ของฉันเอง ในที่สุดก็ได้ฟังรีวิวจากเพื่อนๆ แล้วไปปรึกษาที่ที่เชี่ยวชาญเรื่องตาสองชั้น เขาบอกว่าที่ผ่าตัดครั้งแรกทำผิดจริงๆ และอธิบายให้ทีละข้อ ตาของฉันมีไขมันเยอะ สั้นและกลม จึงควรทำเปิดหัวตา แก้กล้ามเนื้อตา เอาไขมันออก แล้วกรีดตา ㅠ หลังทำตาสองชั้นมา 2 ปี ฉันได้รับการผ่าตัดแก้ที่นี่ แต่เงินไม่พอเลยทำเปิดหัวตาก่อน อย่างน้อยก็ดูดีขึ้นบ้าง ครั้งหน้าฉันตั้งใจจะกลับมาแก้ที่นี่อีก
ฉันเกลียดตัวเองมากที่ไม่หาข้อมูลตั้งแต่แรก หลังจากนั้นความมั่นใจก็ลดลง รีบหาเงินแล้วจะไปแก้ศัลยกรรมค่ะ ฉันเกลียดยาชาเฉพาะที่จริงๆ มันเจ็บนี่นา กลิ่นเนื้อไหม้ เสียงกรรไกรก็น่ากลัวนี่นา แต่พอใช้ชีวิตกับตาแบบนี้ การต้องฟังสารพัดคำพูดกลับน่ากลัวกว่าอีก ฉันสบตากับคนอื่นก็ไม่ได้ ผ่านมา 6 ปีแล้ว แต่คนที่เจอกันครั้งแรกยังมองฉันแล้วถามว่าทำตาสองชั้นมานานแค่ไหน ตาไม่เท่ากัน แต่งหน้าก็ยิ่งเข้มขึ้น ผิวก็พลอยแย่ไปด้วย และฉันเห็นแต่ตาของผู้คน..
ถูกใจ 0