ฉันเป็นคนที่เคยผ่าตัดขากรรไกรค่ะ เป็นเรื่องเมื่อหกปีก่อน ตอนนี้ก็นานแล้ว แต่พอนึกถึงตอนนั้น ก็รู้สึกว่าอาจจะทำอีกไม่ได้แล้ว แน่นอนว่าตอนนี้พอใจนะคะ โหนกแก้มก็ไม่ได้ยื่น คางก็ไม่ได้เป็นเหลี่ยม แต่เพราะอยากสวยมาก เลยทำแม้คนรอบข้างจะห้ามกันหมด ด้วยเหตุนี้จึงได้หน้าเด็กและหน้าเล็กมา แต่ถ้าเคี้ยวของแข็งเยอะ ๆ หรือเครียดมาก ๆ บางครั้งขากรรไกรก็เจ็บค่ะ และพอกระดูกที่เคยมีหายไปบางส่วน แก้มห้อยกับเหนียงก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่าย ถ้าไม่ได้จำเป็นหรือสิ้นหวังจริง ๆ ฉันคิดว่าไม่ทำจะดีกว่า กินข้าวก็แทบกินไม่ได้ประมาณหนึ่งเดือน เหมือนกินแต่โจ๊กค่ะ
ถูกใจ 0