ถึงจะเป็นการผ่าตัดครั้งแรกจริงๆ แต่ด้วยการตัดสินใจแบบกล้าหาญว่าเอาให้จบในครั้งเดียว ฉันเลยทำตา/จมูกพร้อมกัน แล้วตอนนี้กำลังเสียใจอยู่....
กรณีจมูก ประมาณว่า ตัดกระดูกแก้สันจมูกฮัมพ์ + กระดูกอ่อนตัวเอง (หู) + กระดูกอ่อนซี่โครงบริจาค (เขาบอกว่ากระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกของฉันแย่มาก..) ฉันบอกว่าไม่เอาซิลิโคนเด็ดขาด (เพราะฉันเป็นคนอักเสบง่ายมาก...) ดีไซน์คือไม่ได้อยากได้สันจมูกสูง เลยทำให้เป็นธรรมชาติที่สุด เน้นปลายจมูกเป็นหลัก..
หลังผ่าตัดทันที: งงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอเห็นตัวเองที่เปลี่ยนไปก็หงอ แล้วเริ่มเก็บตัวอยู่บ้าน
วันที่ 1: ยังไม่ชินกับสำลีในจมูกเลย มีน้ำเหลือง+เลือดไหลออกจากจมูกตลอด น่ากลัวมาก แล้วตาก็บวมตุ่ยจนแทบมองข้างหน้าไม่เห็น รู้สึกเศร้าไปเอง แล้วก็ประคบอย่างขยัน.. แต่ความคิดว่า “ทำไปทำไมนะ” แรงมาก พอไปโรงพยาบาลเพื่อฆ่าเชื้อ เขาบอกว่าจะเอาสำลีในจมูกออกวันที่ 3~4 พอคิดว่าต้องหายใจทางปากไปจนถึงตอนนั้นก็เศร้ามาก
วันที่ 2: ยังไม่ชินกับสำลีในจมูกเหมือนเดิม และการหายใจทางปากก็น่ารำคาญ ตัวจมูกเองไม่เจ็บเลยจริงๆ แต่หูที่ถูกเอากระดูกอ่อนออกมามันคอยรบกวนและเจ็บ จริงๆ ความทรมานประมาณ ปวดจมูก << ปวดหู <<<< คัดจมูก?
วันที่ 3: เริ่มชินกับการหายใจทางปากแล้ว ยังมีน้ำเหลืองกับเลือดออกมาอยู่ เลยน่ารำคาญ... (กังวลมาก) อาการบวมจากตาที่บวมไหลลงมาข้างล่าง จนรูปหน้าถึงกับเปลี่ยนไป...!!
วันที่ 4: เอาสำลีออกจากจมูกแล้ว!!! ยูเรก้า!!! รู้สึกเหมือนมีชีวิตรอดแล้ว!!! แต่คิดว่าจะได้กลิ่นมากขึ้นเยอะ กลับกลายเป็นว่าแทบไม่ได้กลิ่นเท่าไร ตอนนี้น่าจะเหลือแค่ให้ความเจ็บที่รบกวนตรงหูหายไปก็พอ อาการปวดหูคือ... เหมือนความรู้สึกตึงหลังหูตอนที่ยังไม่ชินกับการใส่หน้ากาก? ไปถามที่โรงพยาบาล เขาบอกว่าอาจเป็นอยู่นานหลายเดือน
ps: น้ำเหลืองจะไหลไปถึงเมื่อไหร่เหรอ?