วันที่ 1: เข้าผ่าตัดประมาณ 11 โมง พอลืมตาขึ้นมาก็ 14:30 น. ตอนตื่นในห้องพักฟื้นไม่ได้เจ็บเท่าที่คิด ระยะทางจากโรงพยาบาลถึงบ้านใช้รถไฟใต้ดินนานกว่าหนึ่งชั่วโมงนิดหน่อย ฉันนั่งครึ่งทาง ยืนครึ่งทาง แล้วกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย! พอถึงบ้านแล้วนอนลง จู่ๆ น่องข้างหนึ่งก็บวมเหมือนจะระเบิด และรอยช้ำก็ไหลลงมาด้วย ตอนนั้นเจ็บมากจนอยากร้องไห้ แต่กินยาแก้ปวด กินข้าว กินยาปฏิชีวนะ แล้วพอทนไหวก็รีบนอนหลับค่ะ
วันที่ 2-3: ไม่ได้เจ็บ “มาก” เท่าที่คิด แม้จะเดินกะเผลกๆ แต่การเดินและใช้ชีวิตในบ้านไม่มีปัญหา การเข้าห้องน้ำที่ทุกคนบอกว่าทรมานมากก็ไม่ได้แย่ แต่ฉันไม่มั่นใจจะออกนอกบ้าน เลยชมตัวเองเป็นร้อยครั้งที่ไม่ฟังหัวหน้าที่ปรึกษาของโรงพยาบาลที่บอกว่าพักแค่วันเดียวก็พอ
วันที่ 4-5: ก่อนหน้านี้น่องบวมแข็ง แต่กลับมานิ่มแล้ว แต่กลับรู้สึกว่าต้นขากำลังบวมแทน การเข้าห้องน้ำก็เริ่มลำบากขึ้น ถอดชุดกระชับแล้วอาบน้ำครั้งแรก พบว่ามีรอยช้ำมากกว่าที่คิด บริเวณขาหนีบทั้งสองข้างมีก้อนนูนกลมๆ และแสบมาก ไม่รู้ว่าเป็น bio-bond หรือเปล่า
วันที่ 6-7: ต้นขาเปลี่ยนเป็นหัวไชเท้าดองสีเหลือง ในขณะเดียวกันรอยช้ำก็เปลี่ยนเป็นสีดำและแดง รอยช้ำพีคสุด เคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่งในอินเทอร์เน็ตว่าถ้ารอยช้ำเปลี่ยนเป็นสีแดงแบบตาข่าย โอกาสเกิดเม็ดสีตกค้างจะสูง ตอนนี้ดูเหมือนเป็นแบบนั้นพอดี เลยกำลังกังวลค่ะ หลังทาครีมลดรอยช้ำแล้วใส่ชุดกระชับตอนที่ยังเหนียวๆ อยู่ เจ็บมาก วันนี้เลยใช้ชีวิตโดยไม่ใส่ชุดกระชับ แต่พอถอดชุดกระชับแล้วกลับเจ็บกว่าเดิม อาจเพราะเนื้อสั่นไหว
ฉันสูงปลายๆ 160 ซม. น้ำหนักกลางๆ 50 กก. ช่วงบนเป็นคนผอม แต่ช่วงล่างตรงกันข้าม คือสะโพกกว้าง และมีไขมันเกาะเยอะ~~มากเฉพาะช่วงต้นขาด้านบนกับก้น เป็นหุ่นช่วงล่างใหญ่ ต้นขาด้านในเดิมมีช่องว่างอยู่แล้ว แต่ไขมันปีกสะโพกนูนออกมา!
ฉันตัดสินใจผ่าตัดเพราะคาดหวังว่าดูดไขมันแล้วจะแก้ปมเรื่องไขมันปีกสะโพกได้ แม้ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง แต่โรงพยาบาลบอกว่าดูดออกไปเกือบ 5000 cc...พูดตามตรง จนถึงตอนนี้ไม่รู้ว่าเพราะบวมหรือเปล่า แต่ยังไม่ชอบไลน์เลยㅠㅠ ปีกสะโพกยังดูอ้วนอยู่ ฉันวัดขนาดต้นขาด้วยสายวัดทุกวัน แต่ขนาดต้นขาก่อนผ่ากับหลังผ่าเท่ากันเลย โดยปกติไลน์จะเริ่มเห็นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ กลัวว่าเสียเงินฟรีหรือเปล่าㅠㅠ การใช้ชีวิตประจำวันก็เป็นแค่การกิน นอน และเดินเล่นเบาๆ เท่านั้น ถ้าต้องยืนทำงานหรืออยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเคลื่อนไหวเยอะ ฉันคิดว่าทำไม่ได้แน่นอน เฮ้อ เขาว่าเวลาเป็นยา แต่เวลาผ่านไปช้ามากจริงๆㅠㅠ