ก่อนอื่น เพราะโหนกแก้มของฉันค่อนข้างหนัก เมื่อเทียบกับหน้าก่อนหน้าแล้วจึงพอใจกับโหนกแก้มมากค่ะ
ภาพลักษณ์เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน และพอดูรูปเก่าๆ ก็สะดุ้งกับโหนกแก้ม วิธีนี้เป็นการดันเข้าไปข้างใน เลยทำให้มุม 45 องศาลดลงเยอะมาก ถ้าคนที่โหนกแก้มไม่เยอะทำ อาจรู้สึกว่าหน้าแบนเกินไปก็ได้..
เมื่อวอลลุ่มที่เคยมีจากโหนกแก้มเดิมลดลง ก็รู้สึกได้เล็กน้อยถึงความหย่อนบริเวณพื้นที่ว่างของโหนกแก้ม (ไม่ใช่ว่าความยืดหยุ่นของเนื้อเองลดลง แต่เพราะส่วนที่เคยนูนขึ้นจากโหนกแก้มกลายเป็นแบน ผิวที่เหลือเลยเหมือนหลงทางนิดหน่อย..? คิดว่าคนที่เคยผ่าตัดจะเข้าใจ)
หลังผ่าตัด 2 เดือน ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่เคี้ยว ใช้กรรไกรตัดทุกอย่างเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วกิน และกินพวกเต้าหู้อ่อน ไข่ตุ๋นเป็นหลักค่ะ
ตอนนี้ปากอ้าได้ไม่เท่าเมื่อก่อน (เพราะหลายเดือนที่ผ่านมาตั้งใจไม่อ้าปาก เลยอ้าไม่ได้เท่าเดิม และบางครั้งเวลาหาวกว้างๆ จะรู้สึกไม่สะดวกเวลาอ้าปากกว้าง ไม่ค่อยรู้สึกว่าโหนกแก้มจะระเบิดตอนหาวหรืออะไรแบบนั้น นอกจากตอนหาวแล้ว การอ้าปากไม่ได้มีความไม่สะดวกมาก)
แผลผ่าตัดเล็กมากจริงๆ และตอนนี้ก็ไม่เห็นรอยแล้ว (ไม่ได้ทายาขี้ผึ้งฟื้นฟูผิว) ลักยิ้มแบบ Indian น้อยกว่าตอนแรก แต่ยังมีอยู่ค่ะ
ล่าสุดไปถ่าย CT ที่โรงพยาบาล ลองคลำดูก็รู้สึกว่าอยู่แน่นดี ส่วนอาการปวดมีตึงๆ เมื่อยๆ บ้างเป็นบางครั้ง ผู้อำนวยการแพทย์บอกว่าจาก CT ติดกันดีแล้ว แต่โดยส่วนตัวรู้สึกว่าคำอธิบายรายละเอียดยังไม่พอ ภาพ CT ที่ดูแบบคนอ่านไม่เป็น สำหรับฉันรู้สึกว่าอยู่ในตำแหน่งดี ไม่มีช่องว่าง
<สรุป> คิดว่าแทนที่ผลลัพธ์จะไม่หวือหวามาก ความเสี่ยงก็น้อยกว่า ไม่รู้สึกถึงแก้มหย่อนโดยตรงทันที แค่รู้สึกเหมือนพื้นที่ว่างที่เคยมีโหนกแก้มดูหงอยๆ? ประมาณนั้น?
ถึงจะเรียกว่า soft ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ลำบาก อาจจะน้อยกว่าการผ่าตัดใหญ่ แต่การดูแลยังไงก็เหนื่อยค่ะ
ถ้าต้องการผลลัพธ์ที่หวือหวาและมั่นใจว่าจะรับความเสี่ยงได้ ก็แนะนำให้ทำที่อื่นเหมือนกัน
ถ้าต้องการรู้สึกว่าโครงหน้าดูนุ่มนวลขึ้นกว่าก่อนอย่างเป็นธรรมชาติในระดับหนึ่ง และต้องการความเสี่ยงน้อย (คิดว่าต้องดูแลอย่างตั้งใจเหมือนฉัน ฉันไม่เคี้ยวเป็นเวลา 2 เดือน) ก็แนะนำค่ะ
ถูกใจ 13