รีวิวเสริมหน้าอกแบบเรียล ๆ ของคนอยู่คนเดียว **ผ่าใต้รักแร้ ฟื้นตัวคนเดียวได้ไหม?…

ระยะทางระหว่างโรงพยาบาลที่ผ่าตัด (Apgujeong Rodeo) กับบ้าน (เขต Nowon): นั่งรถไฟใต้ดินเปลี่ยนสาย 1 ครั้ง ใช้เวลารวม 30-40 นาที ขาไปในวันผ่าตัด: ใช้รถไฟใต้ดิน ขากลับในวันผ่าตัด: ใช้แท็กซี่ -MD สามารถนอนโรงพยาบาลฟรีได้ 1 วัน แต่เพราะอยู่ในโซลเหมือนกัน และอยากพักสบาย ๆ ที่บ้าน เลยไม่ได้นอนโรงพยาบาล -บอกคนขับว่าเพิ่งผ่าตัดบริเวณท้องมา ขอให้ขับระวังที่สุดเท่าที่ทำได้.. -เปิดประตูแท็กซี่ไม่ยาก แต่กลับเป็นตอนขึ้นไปแล้วพยายามดึงประตูให้ปิดด้วยแรงทั้งหมด? ตอนนั้นรู้สึกตึง ๆ นิดหน่อย ซิลิโคนใช้ Motiva ใส่ข้างซ้าย 320 ข้างขวา 340 อย่างที่เขียนไว้ในหัวข้อ ทำแบบผ่าใต้รักแร้ และพอกลับถึงบ้านก็เมินพัสดุ ㅋㅍ ที่มาส่งไว้หน้าประตูแบบเบา ๆ ^^ เพราะคิดว่าน่าจะแกะห่อยาก แล้วก็อยากรีบไปนอน วันนั้นไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไหร่ (ฤทธิ์ยาสลบ+คอระคาย ๆ) เลยกินสตรอว์เบอร์รีกับส้มชอนฮเยฮยางที่หั่นเตรียมไว้ให้กินง่าย แล้วก็จบ จริง ๆ เพราะอยู่คนเดียว เลยลังเลว่าจะขอให้เพื่อนมาช่วยสัก 1-2 วันดีไหม.. แต่วันนั้นแอบเสียใจนิดหน่อยที่ไม่ได้ขอ ทั้งที่จ่ายเงินเองแท้ ๆ แต่ดันรู้สึกเหมือนเสียเงินไปกับเรื่องที่ทำให้ร่างกายลำบาก.. เหมือนโดนความจริงกระแทก แต่ความรู้สึกนั้นหายไปหลังแกะผ้าพันแผล.. ตอนพันผ้าอยู่มันอึดอัด อาบน้ำก็ไม่ได้ เลยรู้สึกไม่สบายตัว.. เหนื่อย.. คิดอยู่แค่นั้น (หลังผ่าตัดฉันพักเต็มที่ที่บ้าน 3 วัน) แต่วันที่ไปเช็กอาการและแกะผ้าพันแผล พอเห็นความเปลี่ยนแปลงชัด ๆ ด้วยตา ก็แบบ ว้าว!!! คิดว่าทำไปถูกแล้ว รู้สึกขึ้นมาอีกครั้งว่ามนุษย์เราแพ้สิ่งที่มองเห็นด้วยตาขนาดนี้เลยนะ.. ต่อให้มองโดยคิดเผื่อเรื่องบวมแล้ว ทรงหน้าอกก็สวยมาก และทั้งที่ใส่คนละไซซ์ แต่ขนาดสองข้างพอดีกัน ที่คนพูดกันมันหมายถึงแบบนี้นี่เอง หลังจากนั้นไม่กี่วันก็ไปรับการดูแลหลังผ่าตัดอย่างตั้งใจ ทั้งคลื่นความถี่สูงแบบให้ความร้อน อินฟราเรด ฯลฯ แล้วนี่ก็ไม่ใช่แบบทำแค่ไม่กี่สัปดาห์? แล้วจบ เขาบอกว่าครั้งหน้าจะทำ Meso Soft นะ~ ครั้งหน้าจะทำ CAPS นะ~ ตั้งแต่ตอนนั้นเริ่มคิดว่าเลือกผ่าตัดที่โรงพยาบาลเฉพาะทางหน้าอกนี่ดีแล้วจริง ๆ ได้ยินมาว่าบางที่ทำแค่ CAPS แล้วจบ แต่รู้สึกดีที่ได้ฟังเรื่องประเภทการดูแลที่ตอนหาข้อมูลเองยังไม่รู้ และได้ดูแลแบบคุ้มค่า แล้วก็เคยเห็นคนอื่นพูดกันเยอะว่า ถ้าผ่าใต้รักแร้ การฟื้นตัวคนเดียวมันยากมากกก.. ให้ขอความช่วยเหลือจากคนรอบตัว อะไรแบบนี้ อืม.. ถ้าจะบอกว่าฉันไม่เป็นอะไรเลยก็คงโกหก แต่อย่างน้อยถ้าเตรียมของกินของตัวเองไว้ล่วงหน้าก่อนผ่าตัด+เปิดฝาขวดให้หลวมไว้ก่อนนิดหน่อย+เตรียมหมอนสามเหลี่ยมหรือหนุนหมอนบนเตียงให้สูงไว้ก่อน.. ถ้าเตรียมไว้ประมาณนี้ ฉันคิดว่าน่าจะโอเคนะ? จริง ๆ หลังผ่านไป 2-3 วัน ฉันก็ใช้ชีวิตคนเดียวได้ดีแล้ว.. เคยสงสัยว่ามีแค่ฉันไหมที่ฟื้นตัวเร็วแบบนี้? แต่พอเห็นในรีวิวอื่น ๆ ก็มีคนบอกว่าผ่าใต้รักแร้กลับดีกว่าสำหรับเขาเหมือนกัน ก็คิดว่าน่าจะแล้วแต่คน..! ตอนนี้ฉันเลยหนึ่งเดือนมาแล้ว และถึงร่างกายยังต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะฟื้นตัวเต็มที่~ แต่ตอนนี้ไม่ต้องใส่อะไรอึดอัด ๆ อย่างบราแบบรัดทรงแยกต่างหากก็ได้ และใช้แผ่นแปะหัวนมก็ออกไปข้างนอกได้ เลยรู้สึกว่าในการใช้ชีวิตไม่ได้ลำบากอะไรมาก! ถ้าอยู่คนเดียวแล้วกำลังลังเลระหว่างผ่าใต้รักแร้ vs ผ่าใต้ราวนม? แนะนำให้ไปปรึกษาผู้อำนวยการแพทย์ที่มีประสบการณ์ แล้วรับคำแนะนำก่อน!