ฉันผ่าตัดกับท่านหมอใหญ่ของคลินิกศัลยกรรมที่ซอมยอน เมืองปูซาน ตอนที่คุณหมอออกแบบตาให้ ฉันไม่ได้รู้สึกว่าท่านใจดีเลย ฉันบอกไปสองครั้งว่าอยากให้ทำบางๆ แต่เพราะระยะระหว่างตากับคิ้วของฉันแคบ ท่านก็หงุดหงิดแล้วบอกว่าทำให้หนาไม่ได้ ให้ท่านจัดการเอง ฉันยังเด็กอยู่เลยรู้สึกเจ็บใจนิดหน่อย.. (สุดท้ายก็ออกมาหนาอยู่ดี...)
ระหว่างผ่าตัดฉันเจ็บมากจนบอกคุณหมอไป ท่านบอกว่าถ้าอยากสวยก็ต้องทนเอา ฉันกำมือทั้งสองข้างแน่นแล้วเกร็ง ท่านก็เอ็ดให้คลายมือ เลยต้องอดทนฝืนไว้แล้วออกมาหลังผ่าตัด แต่ในบรรดาเพื่อนรอบตัว ฉันยังไม่เคยได้ยินใครบอกว่าเจ็บเลย เขาบอกว่าน่าจะเป็นเพราะยาชาหมดฤทธิ์หรือยังไม่ออกฤทธิ์เต็มที่ ถ้ารู้ก่อนฉันก็คงบอกว่าเจ็บไปแล้ว แต่ก่อนหน้านั้นไม่มีใครบอกอะไรเลย ฉันก็เลยคิดว่าคนอื่นก็คงเป็นแบบนี้กันหมดแล้วเข้ารับการผ่าตัด
พอเอาไหมออกและอาการบวมยุบลงแล้ว ที่ตาซ้ายมีแผลเป็น พอไปปรึกษาก็ถูกบอกว่าเป็นเพราะฉันเกร็งตอนผ่าตัดเลยเป็นแบบนั้น จึงทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้ผ่านมาหลายปีแล้วก็ยังอยู่แบบเดิม มันไม่ใช่แผลเป็นที่รุนแรงถึงขั้นต้องผ่าตัดแก้ แต่คนที่ทำตาสองชั้นแล้วจะสังเกตได้
ตอนนั้นฉันยังเด็ก ไม่รู้ว่าอะไรถูกต้องเลยเข้ารับการผ่าตัด แต่ถ้าย้อนกลับไปได้ ฉันคงไม่ทำที่นั่น เพราะทั้งไม่ค่อยเป็นมิตรและไม่อธิบายให้เพียงพอ แทนที่จะไปเพราะคิดว่าโรงพยาบาลไหนเก่ง ฉันหวังว่าทุกคนจะไปอย่างน้อย 3-5 โรงพยาบาล แล้วหาคุณหมอที่ใจดีและเหมาะกับตัวเอง เพื่อจะได้สวยขึ้น
ถูกใจ 1