*รีวิว วันแรก หายใจไม่สะดวกเพราะผลข้างเคียงหลังดมยาสลบทั่วร่างกาย (ไอ เสมหะปนเลือด คัดจมูก) และช่วงเช้ามืดบริเวณกรามใต้หูกับคางด้านหน้าเจ็บมากค่ะ ต่อให้เพิ่มยาแก้ปวดก็ยังเจ็บมากจริง ๆ และลำบากมากㅜ อาการบวมพีคสุดในวันที่ 3 ถึงขั้นคิดว่าแบบนี้มันจะปริแตกไหม และพอยาแก้ปวดหมดฤทธิ์ ความเจ็บก็รุนแรงจนแทบกลืนข้าวไม่ลงจริง ๆ.. หลังสอบถามโรงพยาบาล ฉันก็รับประทานไทลินอลเพิ่มด้วยค่ะ ตั้งแต่วันที่ 4 เริ่มดีขึ้นมาก อาการเจ็บคอและเสมหะปนเลือดลดลง และได้ถอดสายรัดกระชับกับอาบน้ำเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ตอนนั้นอาการบวมก็เริ่มยุบลงอย่างเห็นได้ชัด แต่รอยช้ำบนใบหน้ากลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นรอยช้ำเลือดแทนค่ะ (เขาว่ารอยช้ำแตกต่างกันไปในแต่ละคน แต่ฉันเป็นคนที่ช้ำง่ายอยู่แล้วค่ะ) ตอนนี้อาการบวมรอบดวงตาและโหนกแก้มด้านข้างยุบลงมาก จนตากลับมาเป็นขนาดเดิมแล้ว ส่วนแก้มกับริมฝีปากยังบวมตุ่ยอยู่ อาการปวดกรามก็ลดลงเหลือแค่ตึง ๆ ปวด ๆ เล็กน้อยค่ะ
ตั้งแต่วันที่ 4 ที่ร่างกายดีขึ้นนิดหน่อย ฉันก็เดินไปมาในบ้านอย่างตั้งใจและพยายามขยับตัวเยอะ ๆ โดยตั้งใจ ส่วนวันที่ 5 ก็จงใจออกไปข้างนอกเดินเล่นประมาณ 2 ชั่วโมง โดยส่วนตัวรู้สึกว่าการเดินเล่นกับการอาบน้ำช่วยให้อาการบวมยุบลงได้มากค่ะ สายรัดกระชับ ทางโรงพยาบาลบอกว่าจนถึงครบหนึ่งสัปดาห์ให้ใส่ไว้ตลอด ยกเว้นตอนกินข้าวกับบ้วนปาก ฉันเลยพยายามใส่ให้ได้มากที่สุดค่ะ มีบางคนบอกว่าเจ็บหนังศีรษะ แต่ของฉันหนังศีรษะไม่เสียหายอะไรเลยค่ะ
ถูกใจ 7