หลังทำศัลยกรรมจมูก....

ฉันทำศัลยกรรมที่ ㅇ♡ ในคังนัมเมื่อ 3 ปีก่อน ตอนที่ทุกคนตะโกนว่า no มีแค่ฉันคนเดียวที่ตะโกนว่า yes และไม่เคยคิดเลยแม้แต่นิดว่าศัลยกรรมล้มเหลว.. แต่ยิ่งเวลาผ่านไป รอยซิลิโคนก็ยิ่งเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ แถมเพราะทำให้สูงเกินไปด้วย ^^^^* คนที่ไม่รู้จักบางครั้งก็ถามอ้อมๆ ว่าไปทำจมูกมาหรือเปล่า... ฉันคิดว่ามันดูค่อนข้างเป็นธรรมชาติ แต่คงเป็นแค่ความคิดของฉันคนเดียว.. ตอนนี้นิสัยที่เคยร่าเริงก็ค่อยๆ กลายเป็นคนเก็บตัวมากขึ้น.... ฉันทำเพราะคิดว่าจะสวยขึ้น.. แต่ยังไงไม่รู้.. รู้สึกเหมือนไม่ได้กลายเป็นคนสวยที่ดูศัลยกรรมแล้วสวย แต่กลายเป็น “คนศัลยกรรม” ไปเลย ก่อนทำก็เคยได้ยินคนชมว่าสวยอยู่บ้าง แต่ตอนนี้.. ถึงจะยังได้ยินบ้างแม้น้อยกว่าเมื่อก่อนมาก แต่กลับได้ยินคำพูดดูถูกเยอะว่า “ก็สวยเพราะทำศัลยกรรมไง”.. คนที่เจอฉันหลังทำศัลยกรรมดูเหมือนจะมีอคติว่า ก่อนศัลยกรรมฉันคงดูไม่ดี.. ประมาณว่า “ต้องแย่แค่ไหนถึงไปทำ?” แต่ฉันเคยคิดว่าถึงจะดูออก ถ้าสวยก็พอแล้ว แต่นี่กลับกลายเป็นไม่สุดสักทาง... ถ้าใครกำลังคิดจะทำจมูก ขอให้คิดให้รอบคอบอีกครั้งนะคะ หวังว่าจะไม่เป็นเหมือนฉัน ทำแล้วเสียแต่เงินและเครียด และหวังว่าจะรู้ว่าความเป็นธรรมชาติเดิมๆ มันดีแค่ไหน.. บางครั้งแค่มีคนข้างๆ พูดเรื่องศัลยกรรม ฉันก็รู้สึกสะดุ้งอยู่คนเดียวโดยไม่จำเป็น แล้วพูดอะไรไม่ออก เฮ้อ... อยากย้อนเวลากลับไป

โพสต์อื่นในหมวดนี้