ฉันทำศัลยกรรมที่ ㅇ♡ ในคังนัมเมื่อ 3 ปีก่อน ตอนที่ทุกคนตะโกนว่า no มีแค่ฉันคนเดียวที่ตะโกนว่า yes และไม่เคยคิดเลยแม้แต่นิดว่าศัลยกรรมล้มเหลว.. แต่ยิ่งเวลาผ่านไป รอยซิลิโคนก็ยิ่งเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ แถมเพราะทำให้สูงเกินไปด้วย ^^^^* คนที่ไม่รู้จักบางครั้งก็ถามอ้อมๆ ว่าไปทำจมูกมาหรือเปล่า... ฉันคิดว่ามันดูค่อนข้างเป็นธรรมชาติ แต่คงเป็นแค่ความคิดของฉันคนเดียว.. ตอนนี้นิสัยที่เคยร่าเริงก็ค่อยๆ กลายเป็นคนเก็บตัวมากขึ้น.... ฉันทำเพราะคิดว่าจะสวยขึ้น.. แต่ยังไงไม่รู้.. รู้สึกเหมือนไม่ได้กลายเป็นคนสวยที่ดูศัลยกรรมแล้วสวย แต่กลายเป็น “คนศัลยกรรม” ไปเลย ก่อนทำก็เคยได้ยินคนชมว่าสวยอยู่บ้าง แต่ตอนนี้.. ถึงจะยังได้ยินบ้างแม้น้อยกว่าเมื่อก่อนมาก แต่กลับได้ยินคำพูดดูถูกเยอะว่า “ก็สวยเพราะทำศัลยกรรมไง”.. คนที่เจอฉันหลังทำศัลยกรรมดูเหมือนจะมีอคติว่า ก่อนศัลยกรรมฉันคงดูไม่ดี.. ประมาณว่า “ต้องแย่แค่ไหนถึงไปทำ?” แต่ฉันเคยคิดว่าถึงจะดูออก ถ้าสวยก็พอแล้ว แต่นี่กลับกลายเป็นไม่สุดสักทาง...ㅠㅠ ถ้าใครกำลังคิดจะทำจมูก ขอให้คิดให้รอบคอบอีกครั้งนะคะ ㅠㅠ หวังว่าจะไม่เป็นเหมือนฉัน ทำแล้วเสียแต่เงินและเครียด และหวังว่าจะรู้ว่าความเป็นธรรมชาติเดิมๆ มันดีแค่ไหน.. บางครั้งแค่มีคนข้างๆ พูดเรื่องศัลยกรรม ฉันก็รู้สึกสะดุ้งอยู่คนเดียวโดยไม่จำเป็น แล้วพูดอะไรไม่ออก ㅜㅜㅜㅜ เฮ้อ... อยากย้อนเวลากลับไป
ถูกใจ 1