สวัสดีค่ะ! นี่ก็เป็นวันที่ 4(?) หลังผ่าตัดแล้วนะคะ ตอนนี้กำลังจะไปแกะเทปค่ะ ฮึฮึ.. แกะเทปแล้วจะมาเขียนเพิ่มเติมนะคะ!
วันผ่าตัด หลังผ่าตัด สิ่งที่ยากที่สุดๆ คือหายใจลำบากมากๆ ปกติฉันก็เป็นคนที่ต่อมทอนซิลค่อนข้างใหญ่ แค่ปีนเขาหรือหอบนิดหน่อยก็เป็นทอนซิลอักเสบและป่วยบ่อยอยู่แล้ว แต่เฮ้อ.. อันนี้คือหายใจลำบากที่สุดในชีวิตจริงๆ และเจ็บคอเหมือนจะฉีกออก รู้สึกผิดกับแม่ แต่เหมือนฉันบอกแม่ว่า ขอร้องช่วยถือเครื่องทำความชื้นแล้วยิงตรงมาที่หนูที หรือไม่ก็ขอให้ไปซื้อเครื่องทำความชื้นแบบพกพาจากไดโซะมาให้ แม่ขอโทษจริงๆ หนูเป็นลูกอกตัญญู.. ยังไงก็ตาม หายใจลำบากม้ากกกจนไม่รู้สึกถึงความเจ็บอื่นเลย แค่รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกดหน้าอยู่.. แค่นั้น..? ตอนนั้นบวมไม่มาก เลยคิดว่า ว้าว ฉันเป็นคนไม่ค่อยบวมนี่นา โชคดีจัง แต่...(อ้างอิงนะคะ ฉันไม่ได้นอนโรงพยาบาล แต่จองโมเทลหลังโรงพยาบาลไว้ค่ะ)
วันที่ 2 บวมสุดยอด ตาเหลือเป็นตาหยี ตาบวมไม่เท่ากัน ข้างหนึ่งแทบเป็นเส้นเลย แล้วขนตาทิ่ม มีรอยช้ำด้วย ฮือ ตอนนี้คอก็ยังเจ็บพอๆ กัน ฉันคิดว่าชุบผ้าขนหนูเปียกแล้ววางบนหน้าให้เหมือนเครื่องทำความชื้นแล้วนอนค่ะ.. แต่ฉันยังรู้สึกสัมผัสได้ทั้งหมด และเวลาอ้าปากหรือทำอะไรก็ไม่ได้ปวดมากเป็นพิเศษ โหนกแก้มหรือกรามเหลี่ยมไม่มีอาการปวดพิเศษ.. ความรู้สึกสัมผัสมีครบตั้งแต่วันแรกเลย อ้อ เติมไขมันน่ะ! ฮือ เขาดูดไขมันจากต้นขาด้านในมาทำ รอยช้ำที่ต้นขาไม่ธรรมดาเลยค่ะ รอยช้ำที่ต้นขาข้างหนึ่ง.. ใหญ่เกือบเท่าฝ่ามือสองสามอันวางซ้อนกัน ใหญ่และสีม่วง.. แล้วก็บวม แล้วไหมเย็บอยู่ตรงขาหนีบค่ะ^^ ตอนผ่าตัดใส่อะไรเหมือนกางเกงในจีสตริง อายจริงจังมาก น่าจะโกนขนไปก่อน... ตอนใส่และถอดกางเกงใน ถ้ากางเกงในเกี่ยวไหมเย็บจะเจ็บจริงๆ แนะนำกางเกงในหลวมๆ ค่ะ เวลานั่งชักโครกจะเจ็บเพราะรอยช้ำ แนะนำให้จัดการให้เสร็จในครั้งเดียว แต่ระดับนี้ก็พอทนได้ค่ะ
วันที่ 3 วันที่ 2 เป็นวันอาทิตย์ วันที่ 3 เลยไปแกะผ้าพันแผล ที่นี่เขาใส่อะไรคล้ายสายระบายเลือดตรงกรามเหลี่ยมเพื่อไม่ให้เลือดคั่งค่ะ! ไม่ใช่ถุงเลือดนะ! ถึงว่าพันผ้าพันแผลไว้หนามาก! ข้างในผ้าพันแผลมีอะไรคล้ายสำลีไว้ดูดซับเลือด แดงสดมากและเยอะมาก.. ยังไงก็ไปโรงพยาบาล แกะผ้าพันแผล กดเลือดที่คั่งตรงกรามเหลี่ยมออกให้ (เจ็บมาก น้ำตาไหล) เอาสายระบายเลือดออก.. (ความรู้สึกแปลกมาก) แล้วเย็บแผล.. อันนี้ก็เจ็บจนเกือบร้องไห้ แต่พอฉันทำเสียงอืออึง อึก แบบนี้ พี่พยาบาลผ่าตัด(?) ก็ปลอบว่า “ตอนนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะคะ ทนอีกนิดนะ เจ็บใช่ไหม” แบบนั้น เลยทนได้เยอะค่ะ วันนั้นอาการบวมก็ไม่ธรรมดาจริงๆ แต่เริ่มค่อยๆ ลดตั้งแต่ตอนกลางคืน (จากแถวตาลงไปทางริมฝีปาก) อาจเพราะแบบนั้น รอบปากเลยช้ำเป็นสีเขียวๆ ม่วงๆ ฉันทาครีมลดรอยช้ำค่ะ.. ตั้งแต่นั้นเริ่มหายใจสะดวกขึ้น.. ก่อนหน้านั้นแทบไม่ได้นอนเลย ถ้านอนเยอะก็ประมาณ 1 ชั่วโมง ตั้งแต่วันนั้นเหมือนกรนและหลับลึกยาวครั้งละ 3~4 ชั่วโมงได้ค่ะ อ้อ แล้ววันนั้นที่โรงพยาบาลก็ได้รับการรักษาลดบวมด้วย LED และฉีดยาลดบวมด้วยค่ะ เลยเหมือนบวมยุบดีขึ้น อาการบวมไหลลงล่าง และวันที่ 3 หลังเติมไขมัน! หน้าผากตึงเต็ม!!! กรี๊ด ชอบมากค่ะ หน้าผากฉันบุ๋มลงไป แต่ตอนนี้เต็ม เลยชอบมากๆ
ยังไงก็ตาม ถึงวันที่ 3 ก็เป็นแบบนี้ค่ะ! เพราะมีวันหยุดสุดสัปดาห์คั่นอยู่ ตอนนี้เลยเพิ่งจะไปแกะเทปค่ะ ที่อื่นยังไม่ค่อยรู้ค่ะ.. แกะเทปแล้วจะมาเขียนรีวิวเพิ่มเติมนะคะ~! ถึงวันที่ 2~3 นี่จริงๆ อยากตาย เหนื่อยมาก และคิดว่าทำไมฉันถึงทำอะไรแบบนี้ แต่พอมาตอนนี้ก็คิดว่าทำแล้วดีแล้วค่ะ.. แต่ก็ไม่เอาอีกแล้วค่ะ ศัลยกรรมต่อจากนี้ไม่เอาแล้ว...เฮ้อ.. ขอบคุณแม่มากๆ ที่ลำบากไปด้วย.. ถ้าไม่มีผู้ดูแล ฉันคงลำบากมากค่ะ จุดผ่าตัดก็เยอะ เลือดออกเยอะจนเวียนหัวบ่อย! แม่เอาหมอนทุกชนิดมาที่โมเทลเพื่อให้ฉันพิงนอนได้ อันนี้คือการตัดสินใจที่ดีที่สุดจริงๆ! เครื่องทำความชื้นก็คิดว่าจำเป็นค่ะ.. วันนี้อยากรีบแกะเทปแล้ว.. มีเวลาเลยเขียนบ่นๆ ในมือถือค่ะ.. ถ้ามีอะไรสงสัยคอมเมนต์ไว้ได้ เดี๋ยวจะบอกนะคะ อ้างอิงนะคะ ฉันกินโจ๊กตั้งแต่เย็นวันแรกเลย.. เพราะหิว
++เพิ่มเติม (แกะเทปแล้ว) กระดูกออกมาตามที่ต้องการดีค่ะ.. แต่ไม่รู้ว่าเป็นอาการบวมหรือผิวหย่อน.... เฮ้อ.. หน้าดูใหญ่มาก.. เนื้อๆ.. เฮ้อ.. เติมไขมันก็เติมจริงๆ นะ.. แก้มตอบนิดหน่อยด้วย.. คงต้องรอให้บวมยุบก่อนถึงจะรู้..เศร้า ตั้งแต่วันนี้ต้องประคบร้อนและทำคลื่นความถี่สูงต่อไปเรื่อยๆ.. ตรงคางไม่รู้ว่าเป็นเนื้อหรือบวม แต่เยอะมากเลยค่ะ...