เผลอแป๊บเดียวก็ครบ 8 เดือนหลังผ่าตัดแล้วค่ะ ต่อจากครั้งก่อนที่เล่าเรื่องการเลือกซิลิโคนและการเลือกโรงพยาบาล ครั้งนี้เลยอยากเล่าเรื่องกระบวนการฟื้นตัวหลังผ่าตัดค่ะ
พอย้อนคิดอีกที การผ่าตัดหน้าอกเป็นการผ่าตัดใหญ่จริงๆ ค่ะ.. เวลาอ่านข่าวในอินเทอร์เน็ต ก็มีข่าวอุบัติเหตุระหว่างผ่าตัดจนเกิดปัญหาให้เห็นบ้างใช่ไหมคะㅠ เพราะมีการกรีดบริเวณทรวงอก จึงมีความเสี่ยง ฉันเลยให้ความสำคัญและดูอย่างรอบคอบเป็นพิเศษว่ามีวิสัญญีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ประจำอยู่หรือไม่ อีกอย่างที่ทำให้เชื่อใจมากขึ้นคือวิธีการดมยาสลบแตกต่างจากที่อื่นㅎ เพื่อลดภาระจากการดมยาสลบทั่วร่างกายให้ผู้ป่วย เขาจะทำตามลำดับ ยานอนหลับ -> ดมยาสลบทั่วร่างกาย -> ยานอนหลับ ค่ะ
พอผ่าตัดเสร็จ ยาสลบยังไม่หมดฤทธิ์เต็มที่ เลยจะมึนๆ เบลอๆ ค่ะ~ ปากแห้งผากๆ และยังมีกลิ่นยาอยู่ตลอดㅜ พักนิ่งๆ ประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วเริ่มฟื้นจากยาสลบ พร้อมกันนั้นอาการเจ็บบริเวณหน้าอกก็เริ่มขึ้นมาด้วย.. ตั้งแต่นั้นสงครามกับความเจ็บปวดเหมือนตกนรกและอาการบวมก็เริ่มขึ้น..ㅋ เขาบอกว่ายิ่งบวมยุบเร็วเท่าไหร่ อาการยิ่งดีขึ้นเท่านั้น หลังผ่าตัดฉันเลยไปแม่น้ำฮันทันทีและเดินไปจนถึงกลางคืน~ เรียกได้ว่าหลังผ่าตัดฉันเดินวันละหลายชั่วโมงทุกวันค่ะ อาจเพราะเดินทุกวัน อาการบวมเลยขึ้นไปถึงใต้กระดูกไหปลาร้าแล้วค่อยๆ ยุบลงㅎ
ฉันผ่าตัดด้วยแผลกรีดใต้รักแร้และใช้ไหมละลายค่ะ~ เป็นคนผิวที่เกิดรอยแผลเป็นบนตัวง่าย เลยไม่คิดถึงตำแหน่งอื่นเลยค่ะ แล้วก็สะดวกดีเพราะไม่ต้องกลับไปโรงพยาบาลเพื่อตัดไหมㅎ เขาว่ากันว่าแผลกรีดใต้รักแร้เจ็บกว่าตำแหน่งอื่นค่อนข้างมาก~ แต่เพราะตำแหน่งผ่าตัดถูกซ่อน หลังจากนั้นเลยพอใจมากค่ะㅎㅎ
ความเจ็บคือเจ็บที่สุด..ที่สุด..เจ็บมากที่สุดในบรรดาที่ฉันเคยเจอมาเลยค่ะㅠ จะได้เจอกับช่วงเวลาที่รู้เลยว่ากล้ามเนื้อหน้าอกถูกใช้ในร่างกายเรามากแค่ไหน.. ช่วงประมาณ 1 เดือนแรก จะไม่สามารถออกแรงที่มือหรือแขนเพื่อยกของ หรือออกแรงดึงอะไรได้เลย...ㅠㅜ ทันทีที่ออกแรง หน้าอกจะเจ็บมหาศาล.. หลังจากนั้นค่อยๆ ดีขึ้นทีละนิด และตั้งแต่เดือนที่ 2 รู้สึกว่าสบายขึ้นมากค่ะ หลังผ่าตัดฉันพักประมาณ 2 สัปดาห์แล้วไปทำงาน แต่ระหว่างเดินทางไป-กลับงาน แค่ยกแขนขึ้นจับห่วงรถไฟใต้ดินก็เจ็บและลำบากมาก เวลารถไฟใต้ดินสั่นต้องออกแรงพยุงตัวไว้ ช่วงนั้นก็แอบกรีดร้องในใจโดยไม่มีใครรู้บ่อยๆㅠㅜ แล้วเวลาเดินก็ต้องเดินเบามากๆ ให้ร่างกายรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน? ให้น้อยที่สุด.. แค่แรงสั่นสะเทือนเล็กมากๆ ส่งมาถึง หน้าอกก็เจ็บมหาศาลแล้ว...ㅠ ในบรรดาทั้งหมด สิ่งที่ยากที่สุดคือการนอนลงแล้วลุกขึ้น.. ฉันลุกขึ้นยากมากจนต้องนั่งหลับอยู่หลายวันㅠ หลังๆ เริ่มมีเทคนิคนิดหน่อย คือม้วนตัวให้กลมแล้วใช้แรงส่งลุกขึ้น แต่ก็ยังเจ็บอยู่ดีㅠㅜ ส่วนอาการเจ็บเล็กๆ น้อยๆ คือรักแร้เจ็บเพราะถูกผ้าพันแผลกดทับและเสียดสี และเพราะนอนคว่ำไม่ได้ ต้องนอนหงายตลอด ทำให้ปวดหลังส่วนล่าง..ㅎ พอเรียงออกมาแบบนี้แล้วก็เป็นสถานการณ์วุ่นวายไปหมดจริงๆ ค่ะ;; แต่พอเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็กลายเป็นเรื่องไม่ใหญ่โตแล้ว อย่ากังวลมากเกินไปนะคะ! ถ้าเราอยากสวยขึ้น แค่นี้ก็รับได้ใช่ไหมคะ^^
แผลกรีดใต้รักแร้ ห้ามใช้แขนและกล้ามเนื้อหน้าอกจนกว่าบริเวณผ่าตัดจะสมานตัวในระดับหนึ่ง หลังจากนั้นจะดูอาการไปพร้อมกับทำท่ายืดเพื่อคลายเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่แข็งอยู่ ซึ่งความเจ็บตอนนี้ก็มีส่วนไม่น้อยเลยค่ะ..ㅎㅎ พอยืดจนกล้ามเนื้อมีเสียงดังกรึ๊บ ก็เผลอร้อง “อ๊าก” ออกมาเอง.. ถ้าไม่ทำแบบนี้ การฟื้นตัวจะไม่เร็ว ต่อให้ลำบากก็ต้องฝืนทำค่ะㅜ เพราะการยืดอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้หน้าอกกลับมานุ่ม ฉันเลยอดทนกับความเจ็บและขยันทำทุกครั้งที่มีเวลา!
เรื่องที่ตกหล่นไปครั้งนี้ ไว้คราวหน้าจะมาเล่าใหม่นะคะ ขอจบไว้เท่านี้ค่ะ! ขอบคุณที่อ่านบทความยาวๆ นี้นะคะ^^
ถูกใจ 10