ไม่ได้หาข้อมูลโรงพยาบาลเยอะมาก ดูจาก Babitalk กับคาเฟ่ Yeowooya แล้วเลือกโรงพยาบาล จากนั้นผ่าตัดในวันพุธที่มีส่วนลดค่ะ ทำจัดเรียงไขมันใต้ตาและผ่าตัดจมูกพร้อมกันด้วยค่ะ
วันแรก ตอนเปลี่ยนเป็นชุดคนไข้ เห็นคนที่ผ่าตัดเสร็จแล้วกำลังออกจากโรงพยาบาลก็กลัวมาก แต่พอมาคิดตอนนี้ รู้สึกว่าเขาผ่าตัดออกมาเรียบร้อยมากจริงๆ ส่วนฉันใต้ตาช้ำ จนแทบเหมือนสภาพนักโทษหนี ㅋㅋㅋㅋㅋ แล้วออกจากโรงพยาบาล... เห็นสภาพนั้นแล้วกลัว แต่ต้องขอบคุณผู้จัดการที่ปลอบว่า ถ้าผ่าตัดแล้วน่าจะดูเด็กลงและสวยขึ้น ได้กำลังใจจากตรงนั้นแล้วก็ไปผ่าตัดเลย เรื่องยาสลบ ถ้าพูดตามใจจริงคือรู้สึกว่าอยากถูกวางยาสลบต่อไปเรื่อยๆ เลยค่ะ เหมือนเข้าไปผ่าตัดตอนประมาณ 11 โมงเช้า พอลืมตาขึ้นมาก็ประมาณ 4 โมง? หลังยาสลบจากการผ่าตัดหมดฤทธิ์ คอเจ็บมากๆ จากผลข้างเคียงของการดมยาสลบ เลยลำบากมาก น้ำก็ยังดื่มทันทีไม่ได้ เมื่อวานพอเอาสำลีในจมูกออกแล้วก็รู้สึกว่าหายใจพอไหวขึ้นนิดหน่อย แต่ก่อนหน้านั้นต้องหายใจทางปาก เลยทรมานมาก พูดก็ไม่สะดวก เสียงก็ไม่ออกㅎㅎㅎ คนข้างๆ ที่ทำผ่าตัดโครงหน้าก็เจ็บมากเหมือนกัน เลยกลัว และคิดว่าฉันทำเรื่องนี้ไปเพื่อจะได้ดูหนังเรื่องอะไรเนี่ย อยากตาย... (เสียใจซ้ำๆ จริงๆ ค่ะ) ถึงอย่างนั้นก็ขอบคุณพยาบาลมากๆ ที่คอยเอาน้ำมาให้และเปลี่ยนถุงน้ำแข็งให้ท่ามกลางสถานการณ์นั้น แล้วเพราะนอนตลอดมันไม่สบาย เลยเดินไปเข้าห้องน้ำบ่อย ต้องลากเสาน้ำเกลือไปด้วย เลยรู้สึกขอโทษเพราะกลัวว่าจะรบกวนคนข้างๆ ค่ะ
วันที่สอง เส้นเลือดในตาแตก และใต้ตาทั้งสองข้างมีรอยช้ำเลือด ㅠㅠ เสียใจมากค่ะ กรามล่างก็ปวดตุบๆ กลัวว่าถ้าแกะเทปบนหน้าออกแล้วจะมีรอยช้ำซ่อนอยู่อีกเยอะ วันแรกเขาบอกให้ดื่มแต่น้ำ ฉันเลยกิน Elas-A กับ Sindas ที่ซื้อมาล่วงหน้าไปพร้อมกับไอแค่กๆ อาจเพราะอย่างนั้น พยาบาลเลยปลอบว่าอาการบวมไม่ได้หนักมาก แต่เขาบอกว่ารอยช้ำใต้ตาอาจอยู่ได้สองเดือน และถ้าโดนแดดอาจเกิดรอยคล้ำเม็ดสี เลยกังวลค่ะ ㅠㅠ เอาสายระบายเลือดออกแล้วพันผ้าพันแผลใหม่ แล้วก็กลับไปที่พักที่จองไว้ชั่วคราวเพื่อการผ่าตัดและประคบถุงน้ำแข็งด้วย แต่ทำได้ไม่ดีเท่าที่โรงพยาบาลค่ะ หายใจก็ไม่สะดวก เลยนอนไม่ค่อยได้ ดื่มแต่นมกล้วยค่ะ
วันที่สาม ความเจ็บปวดทรมานจนถึงวันที่ 2 แต่วันนี้ดีขึ้นนิดหน่อย ไปโรงพยาบาลเพื่อแกะผ้าพันแผลและเอาสำลีในจมูกออกแล้ว รู้สึกว่าหายใจดีขึ้นหน่อยค่ะ กินโจ๊กฟักทองหวานกับโจ๊กเนื้อด้วย ใส่ผ้ารัดหน้า 1 ชั่วโมงแล้วถอด 30 นาที ทำแบบนี้ต่อไป แต่ตอนไปเดินเล่นก็ถอดออกค่ะ อากาศเริ่มร้อน เลยเลี่ยงแดดไปตอนเย็น แต่เหงื่อออกนิดหน่อย เลยอยากรีบตัดไหมแล้วสระผมค่ะ เกลียดตัวเองที่เป็นคนขี้อายจนไม่สามารถเดินไปไหนมาไหนในสภาพนี้ได้ ㅜㅜ ได้ยาป้ายตาด้วย เลยทายาที่จมูกด้วย และซื้อครีมลดรอยช้ำจากร้านขายยามาทาอยู่ แต่นอนหลับไปพร้อมกับกังวลว่าจะเกิดรอยคล้ำเม็ดสีไหม แล้วตอนนอนเขาบอกให้คลายผ้ารัดหน้า ฉันเลยคลายแล้วนอน เป็นครั้งแรกหลังผ่าตัดที่ได้นอนหลับสนิทค่ะ
วันที่สี่ วันนี้คือวันที่สี่พอดีค่ะ การอ่านรีวิวของคนอื่นกลายเป็นเรื่องใหญ่ประจำวันของฉันไปแล้ว อยากหายไวๆ ถอดผ้าพันแผล แล้วก็แต่งหน้าด้วยค่ะ