สรุปแล้ว แม้จะไม่ใช่จมูกที่ใครเห็นก็ว่าสวย แต่ฉันกำลังใช้ชีวิตอยู่กับจมูกที่ไม่มีความผิดปกติและเข้ากับใบหน้า
ช่วงเวลาที่เสียใจที่สุดในชีวิต คือการทำจมูกครั้งแรกค่ะ ตอนนั้นไม่รู้จักคอมมูนิตี้ศัลยกรรม ไม่รู้จักแอปด้วย และทำครั้งแรกเมื่อประมาณ 9 ปีก่อน ที่นั่นทำฟิลเลอร์และไขมันได้ดีมากจริงๆ พอฉีดฟิลเลอร์แล้วพอใจ เลยตัดสินใจทำจมูก ตอนนั้นกิจกรรมภายนอกเพิ่มขึ้นหลายอย่าง และถูกเปรียบเทียบเรื่องหน้าตา เลยคิดว่าต้องทำให้ได้
โรงพยาบาลตอนนี้เปลี่ยนชื่อและย้ายที่แล้ว แต่ถ้าต้องการชื่อโรงพยาบาลปัจจุบันและข้อมูลของผู้อำนวยการหลัก
ฉันให้ได้ค่ะ
อยากแนบรูป แต่ก่อนอื่นจะเล่าเป็นข้อความนะคะ
หลังผ่าตัดครั้งแรก columella หรือสันกลางระหว่างรูจมูกดูกว้างและบานมาก แล้วสันจมูกก็กว้างเกินไป ทั้งที่เดิมเป็นจมูกสั้นและเล็ก แต่จมูกกลับใหญ่ขึ้นเหมือนคนอาหรับ จนเห็นแต่จมูก เลยกลับไปโรงพยาบาลเดิม จมูกปลายกลมไม่ได้ดีขึ้นเลย และตามตัวเลขก็ใหญ่ขึ้น จึงทำศัลยกรรมแก้ไข การผ่าตัดครั้งแรกใช้กระดูกอ่อนบริจาคค่ะ.. ไม่นานฉันก็รู้ว่า ทุกอย่าง.. คือทางลัดไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด
คุณหมอก็ยอมรับ และหลังจากแกะสลักซิลิโคนที่ใส่สูงไว้บริเวณสันจมูกแล้ว เพื่อปรับรูปทรง จึงทำแก้โดยใช้กระดูกอ่อนหู กระดูกอ่อนบริจาค และซิลิโคน ตั้งแต่นั้นชีวิตฉันเปลี่ยนไปจริงๆ หลังทำแก้ จมูกแปลกกว่าเดิมอีก ถ้าการผ่าตัดครั้งแรกทำให้จมูกดูใหญ่ สันจมูกสูง จนให้ความรู้สึกเหมือนชาวต่างชาติ ครั้งที่สองคือดูออกชัดมากว่าทำจมูกมา แต่จมูกบวมหนา และที่สำคัญที่สุดคือเริ่มเกิดภาวะหดรั้ง เมื่อเวลาผ่านไป จมูกสั้นลง และซิลิโคนทำให้ไม่สบาย ตอนนั้นฉันไม่ได้เป็นหอบหืด แต่ยาที่ให้มาโดยบอกว่าเป็นยารักษาหดรั้ง กลับเป็นยาหอบหืด แต่หลังผ่าตัด ฉันเป็นหอบหืดค่ะ... เกี่ยวกันไหมคะ.... มันทำให้คุณภาพชีวิตของฉันลดลงมากจริงๆ ก่อนหน้านั้นฉันไม่ได้เป็นหอบหืด จริงๆ ค่ะ..
หนึ่งปีฉันยุ่งกับงาน เลยไม่ได้สนใจหน้าตา หลังจากผ่าตัดครั้งแรก 6 เดือน - หลังทำแก้ครบ 1 ปี
เวลาที่เหนื่อยหรือร่างกายไม่ดี จมูกจะเจ็บ บวมหรือมีการอักเสบเต็มไปหมด แค่เอามือแตะก็เจ็บ และถ้าบีบไล่ตามสันจมูกเหมือนที่โรงพยาบาลเคยทำ การอักเสบในจมูกจะแตกแล้วถูกบีบออกมา สภาพเละเทะแบบนั้นต่อเนื่อง ถ้าเหนื่อยมันก็โตขึ้น พักหน่อยก็ยุบลง ช่วงชูซอก ฉันไปต่างจังหวัดแล้วกลับขึ้นมาโซล วันนั้นเหนื่อยผิดปกติ แล้วจมูกก็บวมขึ้น พอใกล้ถึงโซล จมูกก็ใหญ่เท่ากำปั้นจริงๆ [รูปตอนนั้นไม่อยากกลับไปดูเลย แทบจะระดับสัตว์ประหลาด บวมจนเหมือนคุณป้าพัดลมจนดูไม่ออกว่าเป็นรูปทรงอะไร ตาก็ลืมไม่ขึ้น หายใจก็ไม่ได้] จนต้องไปห้องฉุกเฉิน เขาบอกว่าต้องเปิดออก ให้ลองติดต่อศัลยกรรมตกแต่งก่อน ก่อนอื่นฉันได้รับยาและฉีดยาเพื่อลดการอักเสบ พอส่งรูปไปให้โรงพยาบาล เขาตัดสินใจเปิดแบบฉุกเฉิน ตอนนั้นตกลงว่าจะขูดเอาซิลิโคน การอักเสบ และกระดูกอ่อนออกทั้งหมด ได้ยินว่าหนอง/การอักเสบจากจมูกไหลออกมาเกือบสองถาดแบบที่ใช้วางเครื่องมือผ่าตัด ทะลักออกมาเลยค่ะ ฉันแทบจำอะไรไม่ได้.. แล้วก็ได้รับเงินคืนจากโรงพยาบาลนั้น.. เซ็นเอกสารอะไรสักอย่างว่าไม่เอาผิดทางกฎหมายหรือไม่โพสต์ลงอินเทอร์เน็ต..
หลังจากนั้นเกือบ 3 ปี ฉันกลัวมาก จนไม่กล้าแตะต้องมัน ยังเหมือนเดิม เวลาร่างกายไม่ดีอาการก็ไปลงที่จมูก ใครเห็นก็พูดว่า columella พังหมดแล้ว และจมูกก็ค่อยๆ กลายเป็นจมูกเชิด จมูกสั้นลงจนยาวไม่ถึงครึ่งนิ้วโป้ง ค่าผ่าตัดก็เกินสิบล้านวอน และไม่มีที่ไหนที่น่าจะช่วยแก้จมูกฉันได้ แม้จะไปโรงพยาบาลใหญ่ๆ และเก่งๆ ก็ยังบอกให้ลองไปที่นั่นที่นี่ ฉันไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยด้วย... แล้ว
พอผ่านไป 3 ปี โรงพยาบาลเฉพาะทางแก้ไขต่างๆ ก็เพิ่มขึ้น เทคนิคพัฒนาขึ้น จนมีผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่มีเคสหลากหลาย และน่าจะพอแตะจมูกแบบฉันได้ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นถ้าที่ไหนบอกว่าสามารถผ่าตัดจมูกของฉันได้ ฉันก็อยากลอง ประมาณหนึ่งเดือน ฉันไปมาราว 15 แห่ง... แล้ว ฉันตัดสินใจเลือกโรงพยาบาลจากราคาและคุณหมอ
จะเขียนต่อในพาร์ต 2 นะคะ ~
ถูกใจ 9