ก่อนอื่น วันแรกหลังผ่าตัดโหนกแก้มเจ็บมากค่ะ เขาว่าความเจ็บต่างกันไปในแต่ละคน แต่สำหรับฉันจริง ๆ แล้ว เจ็บจนคิดว่า ว้าว นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีทางทำอีกเป็นครั้งที่สองแน่ ๆ
แต่พอเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ความเจ็บของวันแรกกลายเป็นไม่มีอะไรเลย ตอนนี้ไม่ได้เจ็บแล้วก็จริง แต่ทุกวันคือความกังวลต่อเนื่องไม่หยุดㅜㅜ
ฉันไปโรงพยาบาลทุก ๆ 2 วันเพื่อตรวจดูอาการ ทำความสะอาดแผล และรับเลเซอร์ คิดว่าการดูแลหลังผ่าตัดก็ทำได้ค่อนข้างดี หลังผ่าตัดได้ถ่าย CT และปรึกษาเรื่องผลผ่าตัดด้วย ผู้อำนวยการคลินิกให้ดู CT ของฉัน แล้วบอกว่ายึดตรึงไว้ดี ไม่มีภาวะกระดูกไม่เชื่อม การผ่าตัดสำเร็จมาก บอกว่าวิธีผ่าตัดของเขาคือยึดตรึงไว้หลายจุด ตราบใดที่ไม่ใช่อาหารแข็งมาก กินอาหารทั่วไปก็ได้ ตอนนี้แค่ให้กระดูกติดกันดีแบบนี้ก็พอ อะไรประมาณนั้น เหมือนตอนปรึกษาก่อนผ่าตัด ยังคงมั่นใจมากเหมือนเดิมค่ะ
แม้จะผ่านมาแค่ 6 วัน แต่อาการบวมก็ยุบลงดี ไม่มีอาการผิดปกติอะไรเป็นพิเศษ และฉันก็ชอบไลน์ด้วย
แต่ถึงจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ยังไม่สบายใจค่ะ ทางใจรู้สึกเหมือนจะบ้าเลยㅜㅜ
อาจเป็นเพราะฉันอ่อนไหวด้วย แต่วันหนึ่งฉันค้นหาเคสผลข้างเคียงจากการผ่าตัดโหนกแก้มเป็นสิบ ๆ ครั้ง ถ้าเกิดกระดูกไม่เชื่อมจะทำยังไง ถ้าเกิดอักเสบจะทำยังไง หรือว่าเขาไปยุ่งกับกระดูกมากเกินไปหรือเปล่า? ฉันคิดว่า ฝั่งโรงพยาบาลคงจะบอกว่าทำได้ดีแน่นอน ตราบใดที่ไม่มีความผิดปกติด้านการทำงานเกิดขึ้น พูดตรง ๆ ต่อให้เขาอธิบายพร้อมให้ดู CT ฉันก็ดูไม่เป็นอยู่ดี... คำพูดของโรงพยาบาลก็เลยเชื่อไม่ค่อยลง
อยากให้ช่วงคงที่ผ่านไปเร็ว ๆ แล้วไปศูนย์ภาพวินิจฉัยทั่วไป ถ่าย CT และได้ฟังคำตอบที่เป็นกลางเร็ว ๆ เวลาแทบไม่เดินเลย มีแต่ใจที่ร้อนรน... ทุกวันอยู่ในสภาพแบบนั้นค่ะㅜㅜ
อาหารก็เคี้ยวกินได้ไม่ถนัด ตอนนอนก็ต้องระวัง เลยหลับไม่ลึกและมักจะตื่นกลางคัน
ความกดดันทางจิตใจและความเครียดนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆㅜㅜ
ถ้ากลับไปก่อนผ่าตัดได้ ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันจะไม่ทำเรื่องนี้เด็ดขาด ยอมอยู่กับใบหน้าที่ดูเหมือนกะโหลกนิด ๆ ยังดีกว่า... จริง ๆ รู้สึกเหมือนคนจะเป็นโรคทางจิตได้เลย
ถูกใจ 6