รีวิวผ่าตัดขากรรไกรล่างปีที่ 3

เพราะความไม่สมมาตรที่เกิดขึ้นภายหลัง ฉันจัดฟันและผ่าตัดขากรรไกรล่างมา ตอนนี้ก็ใกล้ครบ 3 ปีแล้วค่ะ ถ้าพูดแค่สรุปคือ นี่ไม่ใช่การผ่าตัดที่ควรทำเพียงเพื่อความงามแบบคิดว่า “อยากให้กรามเรียวขึ้นอีกหน่อย~” เด็ดขาด หลังผ่าตัดหนึ่งเดือนแรก บวมจนแค่มองกระจกก็แทบจะซึมเศร้าได้เลยค่ะ บวมน่ากลัวจนคิดว่า “บวมได้ขนาดนี้เลยเหรอ?” เหมือนสัตว์ประหลาดคางคกเลย ช่วงหนึ่งถึงสองเดือนแรก อ้าปากกว้างก็ไม่ได้ แปรงฟันก็ทำได้แค่ระดับบ้วนปากเท่านั้น ทำได้แค่รอให้บวมยุบลงเร็วๆ ยิ่งไปกว่านั้น จนถึงตอนนี้ที่ผ่านมาสามปีหลังผ่าตัด ทุกครั้งที่อ้าปาก ขากรรไกรก็ยังมีเสียงกึกๆ ค่ะ อ้ากว้างได้ดีนะคะ ของเหนียวๆ ก็เคี้ยวกินได้ดี แต่พอขากรรไกรเริ่มล้า ก็จะมีอาการปวดพร้อมเสียงกึกๆ เหมือนกระดูกกระทบกัน เครียดแบบแอบๆ ค่ะ แน่นอนว่ามีความล้าเรื้อรังที่ข้อต่อขากรรไกรด้วย ฉันเครียดกับความไม่สมมาตรมาก และได้รับคำบอกว่าการจัดฟันแก้ไม่ได้ จึงผ่าตัดไป แต่ถ้าใครมีทางเลือกอื่น กรุณาหลีกเลี่ยงการผ่าตัดให้มากที่สุดนะคะ.. แค่จัดฟันก็ทำให้ฟันกับเหงือกเสียหายหมดแล้ว นับประสาอะไรกับการผ่าตัดที่ลอกผิวหนังบริเวณขากรรไกรแล้วตัดกระดูก จะทำร้ายร่างกายมากแค่ไหน ตอนนี้ใช้ชีวิตได้โดยไม่มีปัญหาอะไรเป็นพิเศษก็จริง แต่ทุกวันกลัวว่าพออายุมากขึ้นผลข้างเคียงจะตามมา อย่าผ่าตัดกระดูกขากรรไกรเพื่อความงามค่ะ

โพสต์อื่นในหมวดนี้