ฉันเป็นคนที่โหนกแก้มยื่นออกมาค่อนข้างมาก และปากก็ยื่นด้วยค่ะ อีกทั้งยังมีความไม่สมมาตรด้วย เลยเครียดทุกครั้งที่ถ่ายรูป รูปที่เห็นทั้งหน้าฉันแทบไม่ค่อยถ่ายเลย และถึงจะถ่ายก็จะใช้มือบังหน้า หรือถ่ายให้เห็นแค่ครึ่งหน้าเท่านั้นค่ะ
ก่อนหน้าฉัน พี่สาวได้โน้มน้าวแม่แล้วไปผ่าตัดก่อน แต่กลับมาในสภาพที่ดูปกติกว่าที่ฉันจินตนาการไว้? ㅋㅋ อาการบวมก็ดูเหมือนจะยุบเร็ว และที่สำคัญที่สุดคือหลังผ่าตัด รูปหน้าดูเป็นธรรมชาติ แถมหน้าก็เล็กลงด้วย เลยอิจฉามากค่ะ ดังนั้นฉันก็เลยไปปรึกษาบ้าง คุณหมอผู้อำนวยการกับที่ปรึกษาอธิบายให้ฟังอย่างดีและใจดีมาก ทำให้รู้สึกสบายใจ และมากกว่าเหตุผลอื่น ๆ เพราะเป็นโรงพยาบาลที่พี่สาวผ่าตัด ฉันเลยเชื่อใจค่ะ
ฉันได้เห็นกระบวนการฟื้นตัวของพี่สาวอยู่ข้าง ๆ มาตลอด เลยคาดไว้แล้วว่าหลังผ่าตัดทันทีคงจะลำบาก แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ลำบากที่สุดหลังผ่าตัดคือการนอนไม่ค่อยหลับกับการหายใจค่ะ หลังออกจากโรงพยาบาลทันทีนั้นลำบากมาก แต่ตั้งแต่ประมาณวันที่ 5 การหายใจก็ดีขึ้น และดื่มน้ำกับกินอาหารอย่างซุปได้ดีขึ้น สภาพร่างกายเลยค่อย ๆ ดีขึ้นค่ะ
ช่วงหนึ่งอาการบวมยุบลงได้ดี แต่ตอนนี้เหมือนเข้าสู่ช่วงชะงักแล้ว ㅠ ถึงอย่างนั้น แนวกรอบหน้าก็ถูกใจกว่าเมื่อก่อนมากค่ะㅋ สัปดาห์ที่แล้วหลังตรวจติดตามครบ 1 เดือน ฉันได้บอกลาสกรูที่เคยรู้สึกติดเวลาอมยิ้มไปแล้ว ตอนนี้เวลายิ้มเลยสบายขึ้นมาก!! อยากให้ฟื้นตัวมากกว่านี้เร็ว ๆ จังค่ะ ㅠ