ก่อน<ก่อน>หลัง<หลัง>วันนี้เป็นวันที่ต้องไปตรวจติดตามผลพอดี เลยถือโอกาสมาเขียนรีวิวทำโหนกแก้มค่ะ ฉันทำกับผอ. Lee ที่ ㄱㄹ และตอนนี้ครบ 1 เดือนแล้วค่ะ ระหว่างทางถ้าถ่ายรูปได้ก็ว่าจะถ่ายไว้ แต่จริงๆ แล้วหน้าดูแย่มากจนไม่อยากส่องกระจกเลยค่ะ... ไม่มีทางถ่ายรูปได้จริงๆㅠㅠ แต่ตอนนี้ประมาณหนึ่งเดือนแล้ว อย่างน้อยก็ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาแล้วㅋㅋㅋ เลยลองลงรูปพร้อมรีวิวค่ะ
ตอนเด็กๆ ก็โอเคอยู่ แต่พออายุมากขึ้นㅋㅋ ไขมันแก้มแบบเด็กๆ หายไป โหนกแก้มก็ยิ่งเด่นเป็นพิเศษค่ะ โหนกแก้มใหญ่จริงๆ ใหญ่มากๆ จนไม่กล้าคิดจะเอาผมทัดหูเลยㅜ หน้าร้อนถึงจะร้อนแทบตาย ก็แทบไม่มัดผมเลย เพราะโหนกแก้มเห็นชัดเกินไป… คนรอบตัวก็พูดว่าเรื่องแค่นั้นจะอะไรนักหนา แต่ปมด้อยของตัวเอง ก็มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่รู้สึกว่าเป็นปมด้อยใช่ไหมคะ? ฉันก็เครียดอยู่คนเดียวจนแทบตายㅜㅜ แต่ถึงจะเครียดเรื่องโหนกแก้มมากขนาดนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าผ่าตัด เพราะกลัวมากㅋㅋ
เอาจริงๆ มันก็อย่างนั้นแหละค่ะ ต้องกรอกระดูก ตัดกระดูก จะไม่ให้กลัวได้ยังไง ฉันคิดว่าตัวเองน่าจะลังเลอยู่อย่างนั้นเกือบ 5-6 ปีได้ แต่ตอนนี้พอจะเข้าสู่วัยสามสิบจริงๆ ก็รู้สึกว่า ถ้าช้ากว่านี้คงไม่ได้แล้ว สุดท้ายเลยตัดสินใจผ่าตัดค่ะ…
ฉันเห็นคนที่ทำศัลยกรรมปรับโครงหน้าแล้วเจ็บจนแทบตายㅜ มาเยอะมาก บางทีอาจเป็นเพราะฉันกังวลมากเกินไปก็ได้ มัน...ไม่เจ็บเท่าที่คิดนะคะ...? แน่นอนว่าไม่ใช่ไม่เจ็บเลย และการอ้าปากก็ต้องระวัง เหนื่อยและลำบาก อันนั้นจริงค่ะ แต่โดยรวมแล้วไม่เจ็บมากอย่างที่คิดจริงๆ ฉันเองอาจเป็นคนทนเจ็บได้ค่อนข้างดีด้วย แต่ยังไงก็ถือว่าพอไหวจริงๆ ค่ะ! ปัญหาคืออาการบวมมากกว่าความเจ็บ... บวมหนักจนคิดว่านี่ใช่หน้าคนไหม เห็นๆ ว่าผ่าตัดแค่โหนกแก้ม แต่ทำไมแถวตากับใกล้จมูกถึงบวมไปด้วย ใครก็ได้บอกทีㅠㅜ พอถามเพื่อนที่ทำโครงหน้ามาก่อน เพื่อนบอกว่าปกติก็เป็นแบบนั้น แต่สำหรับฉันเองไม่เคยบวมขนาดนี้มาก่อน เลยตกใจมากๆ จริงๆ ค่ะ กังวลมากด้วยว่าถ้าอาการบวมไม่ยุบจะทำยังไงㅋㅋㅋ ถึงจะเป็นความกังวลที่ไม่มีประโยชน์ทั้งหมดก็เถอะㅋㅋㅋㅋㅋ
ถึงจะบอกว่าแทบไม่เจ็บ แต่จริงๆ ช่วงสองสามวันแรกฉันปวดเมื่อยเหมือนเป็นไข้ เลยมีช่วงที่แยกไม่ค่อยออกค่ะㅋㅋㅋㅋ ไม่รู้ว่าเพราะตึงเครียดเกินไปจริงๆ หรือเปล่า พอผ่าตัดเสร็จและคลายความกังวลปุ๊บ อาการปวดเมื่อยทั้งตัวก็มาเลยㅜㅜ ดังนั้นก็...ถือโอกาสไม่มีความอยากอาหารไปด้วย ยังไงก็กินได้แค่โจ๊ก... เจ็บตรงนั้นตรงนี้ไปด้วย... แล้วก็ใช้เวลาหลายวันที่ถ้าไม่ส่องกระจก ก็แทบไม่รู้ว่าตัวเองทำโครงหน้ามาㅋㅋ พอร่างกายดีขึ้นก็อยากกินของอร่อย แต่กลัวบริเวณผ่าตัด เลยใช้ชีวิตอย่างเศร้าที่กินอย่างสนุกไม่ได้... ฉันกลับไปทำงานตั้งแต่สัปดาห์ที่สองค่ะ อย่างน้อยช่วงนั้นก็ค่อนข้างดูเป็นคนแล้ว แต่จะเป็นความรู้สึกเหมือนคนหน้าบวมตึงๆ และดูไม่ดีหลังป่วยมาหลายวันจริงๆ ㅜ คนที่ทำงานประจำลอง参考ไว้ แล้วเตรียมข้ออ้าง(?) ไว้น่าจะดีค่ะㅋㅋ
หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ แค่ระวังมากตอนนอนอะไรแบบนั้นค่ะ เพราะกลัวเลยไม่กล้านอนตะแคงสุ่มสี่สุ่มห้า นอนมองเพดานไปเลยㅋㅋㅋ ปกติฉันเป็นประเภทที่ตอนนอนกลิ้งไปมาเยอะมาก ต้องขอบคุณเรื่องนี้ที่ตอนนี้ทั้งตัวยังฝืดๆ อยู่เลยㅜㅠ ใครนอนดิ้น สู้ๆ นะคะ... อันนี้ลำบากกว่าที่คิดมาก... นอกเหนือจากนั้นก็ถือว่าพอไหวและใช้ชีวิตได้ดีกว่าที่คิดค่ะ! ถ้าสามารถแก้ปมด้อยทั้งชีวิตได้ในระดับนี้ ฉันคิดว่าคุ้มค่าพอมากๆ ค่ะ ถ้ามีใครที่เศร้าเพราะโหนกแก้มมาทั้งชีวิตเหมือนฉัน ฉันคิดว่าลองพิจารณาดูสักครั้งก็ดีค่ะㅋㅋ ถ้ามีอะไรสงสัย ถามมาได้เลยค่ะ!
ถูกใจ 5