(ก่อนแก้ ร่องกลางอกห่างมากและดูหย่อนกว่านี้ด้วยㅠㅠ)
ในรูปก็น่าจะเห็นชัดพอแล้ว แต่ฉันเป็นคนที่เนื้อขึ้นยากจริงๆ และรูปร่างผอม ㅠㅠ ดังนั้นตอนผ่าครั้งแรกฉันต้องการแค่อย่างเดียว.. ขอแค่ขนาดหน้าอกใหญ่ขึ้นก็พอ ^^;
แต่พอแก้ที่คลินิกแล้ว ถ้าหน้าอกฉันสามารถสวยได้ขนาดนี้ ฉันน่าจะลองโลภมากกว่านี้ตั้งแต่แรกหน่อย รู้สึกเสียดายที่ใช้ชีวิตโดยพอใจกับแค่ขนาดที่ใหญ่ขึ้นอย่างเดียว ตอนนี้ไม่ใช่แค่ขนาด แต่ทั้งทรงและสัมผัสก็ไม่มีอะไรให้เสียดายเลย~ จริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะพังผืดหดรัด ฉันคงไม่แก้ ฉันไม่รู้ว่าเป็นพังผืดหดรัด แค่คิดว่าเวลาผ่านไปทรงเปลี่ยนนิดหน่อยเอง เลยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เพราะพังผืดหดรัดทำให้ต้องแก้ กลับกลายเป็นเรื่องร้ายกลายเป็นดี ช่วงนี้มีความสุขมาก ㅎㅎ
ตอนนี้กำลังจะครบ 5 เดือนหลังผ่าตัดแล้ว ระหว่างนั้นการดูแลหลังผ่าตัดที่รับได้จากคลินิก ฉันก็รับมาครบหมด (รู้สึกว่าเพราะเป็นการแก้ เลยใส่ใจให้มากขึ้น^^) การแก้ครั้งนี้ทำผ่านแผลใต้ราวนม แต่ครั้งแรกที่โรงพยาบาลอื่นฉันทำผ่านแผลรักแร้ ถึงฉันจะไม่ใช่คนเป็นคีลอยด์ แต่แผลเป็นกลับเข้มมาก ครั้งนี้เลยทำผ่าตัดลบรอยแผลเป็นด้วย แผลที่รักแร้จางลงกว่าก่อนชัดเจน แต่ยังต้องไปอีกไกลㅠㅠ
แผลที่กรีดตามรอยพับใต้ราวนมตอนแก้ครั้งนี้เคยมีรอยแดงนิดหน่อย ตอนนี้จางลงไปค่อนข้างมากแล้ว ในฐานะคนที่เคยทำทั้งแผลรักแร้และแผลใต้ราวนม ฉันอยากแนะนำแผลใต้ราวนม เพราะรอยแผลเป็นจางกว่ามาก (อ้อ อันนี้อาจไม่ใช่ความต่างของตำแหน่ง แต่อาจเป็นความต่างของฝีมือคุณหมอก็ได้ㅠ) ยังไงก็ตาม ก่อนผ่าครั้งแรกทุกคนแนะนำแผลรักแร้ แต่ความคิดส่วนตัวของฉันคือแผลใต้ราวนมน่าจะดีกว่า ㅎㅎ
หลังแก้หน้าอก ฉันใช้ชีวิตโดยที่ทรง ขนาด และสัมผัสดีจนพอใจมากกว่าที่คาดไว้ พอมาคิดดูแล้วน่าจะเป็นเพราะหลายอย่างนี้ ^^ เมื่อก่อนเวลาบีบแน่นๆ จะรู้สึกเหมือนบีบซิลิโคนชัดมาก… แต่หลังแก้ไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับทุกคนที่คล้ายฉัน เลยลองเขียนไว้
-อย่าขาดนัดไปโรงพยาบาล พอคลินิกติดต่อมาและนัดวันที่ต้องไปโรงพยาบาลแล้ว ไม่ว่าจะมีอะไรฉันก็พยายามจัดเวลาให้ตรงที่สุด ได้เช็กสภาพหน้าอกต่อเนื่องและรับการดูแลหลังผ่าตัดครบทั้งหมด -ยืดเหยียดแขนอย่างสม่ำเสมอ เดิมทีฉันคิดว่ามีแค่คนที่ผ่าผ่านรักแร้เท่านั้นที่ต้องยืดเหยียด แต่ถ้ายืดพอเหมาะ กล้ามเนื้อรอบหน้าอกก็คลายได้ค่อนข้างมากเหมือนกัน ห้ามทำมากเกินไปเด็ดขาด!! ทำสม่ำเสมอในระดับที่ไม่ฝืน -ถ้ามีเรื่องสงสัยให้ติดต่อโรงพยาบาลทันที เพราะเรื่องนี้เลยทำให้ฉันไม่เคยเสียใจที่ผ่าตัดที่คลินิกนี้ คนที่เคยผ่าหน้าอกจะรู้ว่า ช่วงแรกแค่มีความรู้สึกจี๊ดๆ นิดหน่อย หรือรู้สึกว่ามีอะไรต่างจากเมื่อวานนิดเดียวก็ไม่สบายใจแล้ว… ตอนสมัยเด็กกว่านี้ที่ฉันผ่าหน้าอก ฉันได้แต่กังวลอยู่คนเดียว อดทนแล้วอดทนอีกถึงค่อยบอกโรงพยาบาล แต่ครั้งนี้เป็นการแก้ เลยอยากดูแลมากขึ้นด้วย และที่นี่ตอบคำถามที่ฉันถามได้ชัดเจน ทำให้ยิ่งเชื่อใจหรือเปล่าไม่รู้ ครั้งนี้เลยติดต่อและถามบ่อยๆ ตอนนี้ใกล้ 5 เดือนแล้ว แต่เขาตอบเร็วเสมอ เลยฟื้นตัวได้ดีโดยไม่ต้องกังวลอยู่คนเดียว
ประสบการณ์ของคุณหมอ วัสดุเสริม อะไรพวกนี้สำคัญหมดก็จริง แต่ฉันคิดว่าการได้รับการดูแลและตรวจเช็กอย่างต่อเนื่องสำคัญมากจริงๆ ^^ คิดว่านี่เป็นเคล็ดลับที่ทำให้ทรงหน้าอกตอนนี้เข้าที่สวยกว่าตอนผ่านไปเกิน 1 ปีหลังผ่าครั้งแรกมาก เลยมาแชร์แบบนี้~ ㅎㅎ