เมื่อ 4 ปีก่อน ตอนเพิ่งอายุ 20 และไม่รู้อะไรเลย ฉันทำตาสองชั้นแบบเย็บ เปิดหัวตา และปรับกล้ามเนื้อตาที่โรงพยาบาลใหญ่ชื่อดังแนวโรงงานในคังนัมค่ะ ตอนนั้นคิดว่าถ้าทำที่ที่ดัง ทุกอย่างก็คงออกมาดี.. ก่อนทำศัลยกรรม ตาของฉันยาวมากในแนวนอน และไม่มีพังผืดหัวตาแบบมองโกลเลยค่ะ แต่แพทย์ของโรงพยาบาลนี้เปิดหัวตาข้างหนึ่งมากเกินไป ทำให้ภาพลักษณ์กลับดูดุขึ้น เกิดทรงคล้ายตะขอลงด้านล่าง และตาก็ยิ่งไม่สมมาตรมากขึ้นเท่านั้น มันควรเป็นการผ่าตัดเพื่อให้สวยขึ้น แต่กลับเป็นการผ่าตัดที่ทำลายดวงตาของฉันค่ะ หลังจากนั้น 2 ปี แม้แต่ตาสองชั้นแบบเย็บก็เริ่มหลุด ฉันจึงไปหาโรงพยาบาลอื่นในคังนัม และเขาบอกว่าต้องผ่าตัดแก้ด้วยวิธีกรีด เพราะราคาถูก ฉันก็เลยเผลอตัดสินใจทำอีกครั้งค่ะ ตอนนั้นก็ยังไร้เดียงสามาก และไม่ได้ศึกษาคลินิกศัลยกรรมให้ดี หลังทำ คราวนี้ฉันได้แผลเป็นกับตาสองชั้นแบบไส้กรอกมาแทน เข้มมาก ถึงขั้นที่ใครเห็นก็รู้ว่าทำมา.. ตอนนั้นฉันไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับคลินิกศัลยกรรม และไม่รู้ว่า ที่ดัง = ที่โฆษณาเยอะ ฉันคงคิดง่ายๆ แค่ว่ามันจะออกมาดีจริงๆ ตอนนี้เลยกลายเป็นสถานการณ์ที่ต้องผ่าตัดแก้เป็นครั้งที่สาม และได้ยินมาว่าต้องฟื้นฟูหัวตาที่เปิดไปด้วยค่ะ ฉันคิดอยู่บ่อยๆ ว่า ถ้าตั้งแต่แรกคัดกรองโรงพยาบาลโปรโมตไร้จรรยาบรรณที่เต็มไปด้วยนายหน้าให้ดี แล้วไปทำกับโรงพยาบาลที่ไว้ใจได้และมีฝีมือ ก็คงไม่พังแบบนี้ และคงไม่ต้องแตะตาถึงสามครั้ง เสียใจมากค่ะ
ถูกใจ 0