ฉันเคยผ่าตัดตามาก่อนหนึ่งครั้ง และครั้งที่ทำเมื่อ 1 ปีก่อนคือการผ่าตัดแก้ค่ะ เพราะทำชั้นตาให้ค่อนข้างบาง มันเลยค่อยๆ ต่ำลงเรื่อยๆ แล้วเส้นชั้นตาตรงหัวตาก็ถูกกลืนหายไป นั่นเป็นเรื่องที่เครียดที่สุดเลย.. ตาที่ฉันอยากได้คือดวงตาที่ค่อนข้างโดดเด่นและโต แต่ตามันกลับเล็กลงเรื่อยๆ ดังนั้นก่อนผ่าตัดแก้ ฉันแต่งหน้าหนักมาก ทำให้ตาตอนหน้าสดกับตอนแต่งหน้าแตกต่างกันมากค่ะ
การต้องใส่ใจเรื่องแต่งหน้าทุกวันๆ มันเหนื่อยและล้ามาก โดยเฉพาะหน้าสดกับหน้าที่แต่งแล้วต่างกันเกินไป... เรื่องนี้ก็ทำให้กังวล เลยลองหาข้อมูลการผ่าตัดแก้ และตอนนี้ก็ประมาณ 1 ปี 2 เดือนแล้วตั้งแต่ทำผ่าตัดแก้แบบกรีด พร้อมเปิดหัวตา เปิดหางตา และทำตาล่างทั้งหมดที่กังนัม
อาการบวมของฉันอยู่นานมากจริงๆ ฉันเป็นคนที่บวมง่ายและยุบยากอยู่แล้ว แถมยังผ่าตัดแก้แบบกรีดและทำเปิดหาง/หัวตาด้วย เลยเหมือนทุกอย่างหนักไปหมด บวมมากค่ะ ช่วงแรกก็มีความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมอยู่บ้าง และฉันเริ่มแต่งหน้ากับใส่คอนแทคเลนส์ตอนเกือบครบหนึ่งเดือน ตอนนี้ไม่ค่อยกังวลเรื่องบวมแล้ว แต่ช่วงแรกดูเหมือนตาไส้กรอกที่พังเลย เลยลำบากใจอยู่พอสมควร...ㅜㅜ
ไม่มีอะไรอย่างเนื้อแผลนูน และพอเวลาผ่านมา 1 ปีแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษแล้วค่ะ ล้างหน้าก็ทำได้แบบไม่ต้องเกร็ง และถ้าคันตาก็ขยี้เพื่อให้หายคันค่ะ แต่ถ้าขยี้แรงเกินไป เส้นชั้นตาอาจคลายได้ คงต้องระวังอยู่ดี…. ฉันพอใจกับการผ่าตัดแก้ และเพื่อนๆ ก็บอกว่าตาโตขึ้น 2 เท่า ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋ แต่ถึงผ่าตัดแล้ว นิสัยแต่งหน้าแบบจัดเต็มก็แก้ไม่ค่อยหายเลยค่ะ ถึงอย่างนั้นก็อ่อนลงมากเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ㅋㅋㅋ อย่างไรก็ตาม ทั้งเส้นชั้นตาและความสูงออกมาตามที่ฉันต้องการ หวังว่าอีกหลายปีต่อไป ความสูงของชั้นตาจะไม่ต่ำลงมากนักㅠ
ถูกใจ 3