ผ่าตัดครั้งแรก เพื่อนทำแบบเย็บตาที่คลินิกตาแถวบ้าน หมอค่อนข้างมีชื่อเสียงและอายุมากหน่อย ราคาอยู่ประมาณ 400,000 วอน ตอนฉีดยาชาเฉพาะที่อยู่ๆ ก็ปวดฉี่เลยต้องไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมาทำใหม่ ;; หมอที่ทำผ่าตัดแก้บอกว่าละเอียดและทำดีมาก และตอนที่ทำจริงฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน มันให้ความรู้สึกเหมือนเย็บไม่จบสักที? ยาชาตรงกลางๆ ก็หมดฤทธิ์บ่อยๆ คิดว่าอาจเพราะช่วงนั้นดื่มเหล้าบ่อย เลยเหมือนกำลังล้างพิษออกทางฉี่ตลอด อาจเพราะเป็นช่วงมีประจำเดือน หรือเพราะมีการแก้ข้างหนึ่งนิดหน่อยเลยช้ำหนักมาก บวมมากสุดๆ แต่ผลออกมาดี มีคนบอกว่าหน้าเหมือนฮันกาอินด้วย.. ทำเป็นตาสองชั้นแบบ in-out แล้วทรงก็ดี แต่เส้นชั้นตาดูต่ำลงเลยเริ่มคิดเรื่องผ่าตัดแก้
ครั้งที่สอง ฉันไล่หาคลินิกเองทุกที่ในแถบที่อยู่แล้วค่อยเลือกโรงพยาบาล ก็ยังเป็นแถบต่างจังหวัดอยู่ดี ครั้งนี้ทำแบบกรีดและปรับเป็น outer ที่ใหญ่ขึ้นอีกนิด น่าจะ 1 ล้าน หรือ 1.2 ล้านวอน จำไม่ได้แล้วเพราะนานมาก ยกเส้นชั้นตาสูงขึ้นแล้ว แต่ก็ยังแอบเสียดายว่าถ้ายกสูงกว่านี้อีกหน่อยคงดี.. ไม่ถึงกับไม่พอใจมาก ตอนนี้ก็ไม่ได้ต่ำแล้ว และตั้งแต่แรกตอนเดินปรึกษาก็พยายามหาหมอที่รับสไตล์หวานๆ เด่นๆ บางหมอก็มีรสนิยมทางความงามของตัวเอง ถึงเราบอกว่าอยากทำก็ไม่ทำ บอกว่าเป็นสไตล์ตาญี่ปุ่นหรือตาจีน แต่ฉันกับครอบครัวมีตาธรรมชาติที่เป็น outer line ชัดๆ แบบนั้นกันหมด เลยอยากได้แบบนั้นบ้าง และก็เข้ากับฉันอยู่พอสมควร ยังไงก็ตาม ถึงจะเป็นแบบกรีดแต่ช้ำกับบวมกลับน้อยกว่าที่คิดไว้ แต่กว่าจะยุบก็ใช้เวลาพอสมควร คิดว่าน่าจะเป็นเพราะสภาพผิวของฉันเอง หลายปีผ่านไปแล้ว จากตอนแรกก็ต่ำลงกว่าเดิม หนึ่งข้างพับลงต่ำกว่าเส้นกรีด และทั้งสองข้างก็ต่ำลงเล็กน้อย แต่ไม่ถึงขั้นมองไม่เห็นเส้นเลย ก็เลยไม่ได้คิดจะผ่าตัดแก้ แต่ตอนเย็บ มีผู้ช่วยหรือพาร์ตไทม์ที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญตัดไหมตาข้างหนึ่ง แล้วฉันได้ยินหมอบอกว่าพอตัดแบบนั้นมันจะหลุดเพราะเธอ นี่แหละ ไม่รู้ว่าเขาขู่หรือเพราะแรงยึดมันอ่อนจริงๆ มันเป็นระดับที่มีแค่ฉันเท่านั้นที่สังเกตได้ เลยปล่อยไว้แบบนั้น
ไม่ได้ทำเปิดหัวตาหรือแก้ตา