ตั้งแต่สมัยยังเด็กมาก ๆ ตอนที่ยังไม่รู้จักแม้แต่แนวคิดเรื่องศัลยกรรมปรับโครงหน้า ฉันก็มีปมเรื่องขนาดใบหน้าแล้วค่ะ เคยโดนล้อด้วย.. ตอนนั้นไม่รู้อะไรเลย แต่ก็พูดซ้ำ ๆ ไปทั่วว่า โตขึ้นจะไปผ่าตัดเหลากระดูกหน้าแบบรอบด้าน แต่พอโตขึ้นมาจริง ๆ เงินก็เป็นปัญหา แถมการผ่าตัดก็น่ากลัว เลยใช้ชีวิตมาแบบนั้นค่ะ
แต่ปมในใจไม่ได้หายไปได้ภายในคืนเดียวจริง ๆ ก็แค่ใช้ชีวิตโดยแกล้งทำเป็นไม่รู้ แกล้งทำเป็นไม่เป็นอะไรเท่านั้น ทุกครั้งที่เผลอถ่ายรูป แต่งหน้า หรือมองกระจก ความมั่นใจจะตกลงเพราะใบหน้า ความรู้สึกนั้นแทบทำให้เป็นบ้า ㅜㅜ สุดท้ายฉันใช้ชีวิตแบบนั้นมาตั้งแต่ช่วงต้นถึงกลางวัย 20 แล้วไปทำศัลยกรรมปรับโครงหน้า 3 ส่วนตอนปลายวัย 20 ตอนนี้ก็ผ่านมา 4 ปีแล้วค่ะ
เริ่มจากศัลยกรรมปรับโครงหน้า แล้วก็ได้ทำศัลยกรรมอื่น ๆ อีกหลายอย่าง ส่วนตัวแล้ว ฉันพอใจกับการทำเลสิกและศัลยกรรมปรับโครงหน้ามากที่สุดค่ะ
แต่เขาว่าความต้องการของคนเราไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ ช่วงนี้ฉันกลับมาอยู่ในช่วงเบื่อหน้าตัวเองอีกแล้ว เลยเข้า ๆ ออก ๆ ชุมชนนี้และคิดเรื่องจะทำศัลยกรรมㅋㅋ; พออ่านรีวิวของคนอื่น ๆ อยู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องเก่า ๆ แล้วรู้สึกว่าอยากเขียนบ้าง!! ก็เลยเริ่มเขียนค่ะ แต่ไม่รู้จะจบยังไงดี...??? ㅎㅎ
ขอให้สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นกับทุกคนที่มีปมเรื่องโครงหน้านะคะ ^^
ถูกใจ 59