วันผ่าตัดเตรียมคำถามไปเป็นล้านข้อ แต่ไม่ได้บอกให้ชัดเจน แค่พูดสั้น ๆ แล้วหลังปรึกษาไม่นานก็เข้าห้องผ่าตัด, ระหว่างผ่าตัดตื่นจากยานอนหลับแล้วตาสว่างมาก คิดว่า อะไรเนี่ย? แล้วลองลืมตาโพลงครั้งหนึ่ง แต่เขาบอกให้หลับตา ก็เลยหลับตาไว้ ไม่ใช่ว่าจมูกเจ็บ แต่รู้สึกชัดเจนว่ามีการทำอะไรบางอย่างอยู่ในจมูก เลยไม่อยากเจอประสบการณ์นี้อีก หลังผ่าตัดเสร็จ ตอนยาชาเริ่มหมดฤทธิ์ก็เริ่มเจ็บ + ไม่ได้ใส่สำลี เลยนึกว่าจะหายใจสะดวก แต่เพราะน้ำมูก + สิ่งแปลกปลอม ทำให้หายใจลำบาก หนึ่งสัปดาห์ต้องหายใจทางปาก วันนั้นรูจมูกสองข้างไม่เท่ากันสุด ๆ จนอยากตาย วันถัดไปไปทำแผลฆ่าเชื้อแล้วบอกว่ารูจมูกไม่เท่ากัน เขาบอกว่าเป็นเพราะบวม แล้วตอนติดเทปใหม่ เทปก็ปิดรูจมูกไปครึ่งหนึ่ง วันที่ 3-4 หลังผ่าตัดบวมมาก แต่ก็ไม่ถือว่ารุนแรง เลือดกำเดาก็ไม่ไหล แต่เพราะหายใจไม่ได้ ต้องหายใจทางปาก เลยนอนหลับไม่ค่อยได้ ริมฝีปากแห้งแตกระแหงและบวมตุ่ย รู้สึกเกลียดตัวเองว่าเรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ วันที่ 7 ซึ่งเป็นวันที่เอาเทปออก เขาเอาสิ่งแปลกปลอมออกให้ด้วย เลยหายใจได้ดีขึ้น แค่นั้นก็ดีแล้ว กลับมาบ้านแล้วเริ่มส่องจมูกละเอียด ๆ พบว่าจมูกสูงขึ้นเป็นเส้นตรงตั้งแต่แนวชั้นตาสองชั้น อยากแก้เร็ว ๆ จนแทบตาย แต่คงไม่ทำให้ วันที่ 13 ตั้งแต่วันผ่าตัดจนถึงตอนนี้ก็เอาแต่มองจมูก อยากเอาออกให้หมด...
สิ่งที่รู้สึก 1. รู้สึกว่าศัลยกรรมทำให้คนแทบเป็นบ้าได้จริง ๆ 2. รูปจมูกที่ถ่ายตั้งแต่ก่อนผ่าตัดจนถึงตอนนี้น่าจะเกิน 500 รูปแล้ว 3. ทุกวันถ่ายรูป ส่องกระจก แล้วกังวล 4. ทำปลายจมูกด้วยกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก แต่การที่จมูกแข็งและไม่ขยับได้นั้นน่ากลัวกว่าที่คิดจริง ๆ
ถูกใจ 4