กำลังคิดหนักมากเรื่องผ่าตัดแก้จมูกครั้งที่สี่..

สวัสดีครับ~ ผมมักจะมองจมูกที่ไม่ถูกใจและคิดถึงมันอยู่บ่อย ๆ รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นลุงวัยกลาง 30 แล้วครับ.. เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ

ถึงแม้จะเป็นการเขียนเพื่อเลื่อนระดับสมาชิก แต่ผมอยากเขียนประสบการณ์ศัลยกรรมจมูกของผมแบบสั้น ๆ ครับ

ผมแค่อยากหล่อขึ้นเหมือนดาราที่ออกทีวี ด้วยความโลภแบบง่าย ๆ ตอนอายุ 20 โดยที่ไม่มีข้อมูลล่วงหน้าเพียงพอ ก็รีบไปผ่าตัดจมูกครั้งแรกที่คลินิกศัลยกรรมในต่างจังหวัดระดับเมืองใหญ่ครับ..

ช่วง 1 ปีแรกผมพอใจเพราะผลลัพธ์ที่ดูดีชั่วคราว แต่หลังจากผ่านไป 1 ปี จมูกก็เริ่มเบี้ยวไปทางขวา.. ผมพยายามไม่สนใจและใช้ชีวิตต่อไป แต่ยิ่งวันผ่านไป การที่คนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลก ๆ มันลำบากมาก โดยเฉพาะตอนที่คนรู้จักบอกว่า “จมูกนายเบี้ยวนะ!..” ผมช็อกเลยครับ

ผมจึงตัดสินใจผ่าตัดแก้ และเข้ารับการผ่าตัดครั้งที่ 2 ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในอับกูจอง กรุงโซล.. ถูกคำพูดลื่นไหลหว่านล้อมของหมอหลอก ผลลัพธ์ที่นี่ก็พังยับเหมือนกัน ทั้งที่กรอกระดูกจมูก และยังเอาเนื้อจากบริเวณกระเบนเหน็บ/ก้น(?) ด้วยซ้ำ.. รูปทรงจมูกกลายเป็นแหลมกว่าจมูกผู้หญิงทั่วไปอีก.. (เหมือนตัวตลกเลย) พังยิ่งกว่าผ่าครั้งแรก เสียเงิน เสียเวลา ร่างกายเสียหาย.. เฮ้อ

หลังจากผ่านช่วงเวลาที่ซึมเศร้าแบบนั้น.. ถูกที่บ้านมองเหมือนลูกที่น่าเวทนา อีกไม่กี่ปีต่อมา ภายในขอบเขตที่ผมพอจะหาข้อมูลเองได้ ผมเลือกโรงพยาบาลแห่งที่ 3 ในเขตคังนัม กรุงโซล.. การผ่าตัดแก้จมูกซ้ำครั้งที่สองที่โรงพยาบาลแห่งที่ 3 นี้ คือสภาพจมูกของผมในปัจจุบันครับ..

ที่นี่ใช้กระดูกอ่อนหู และผมต้องการจมูกผู้ชายที่เส้นด้านข้างยื่นตรงเป็นเส้นตรง แต่ความต้องการของผมไม่ได้ถูกสะท้อนเลย พอมองจากด้านข้าง จมูกกลับกลายเป็นทรงเชิดเหมือนรองเท้าผ้าเกาหลี ทำกี่ครั้งก็ล้มเหลวต่อเนื่อง... เฮ้อ..

ช่วงนี้เวลาต้องพรีเซนต์ต่อหน้าคนอื่น ผมรู้สึกหดตัวและขาดความมั่นใจครับ..

ตอนนี้กำลังพิจารณาการผ่าตัดครั้งที่ 4 คือการแก้จมูกซ้ำอีกครั้ง แต่สถานการณ์คือวัสดุที่เหลือให้ใช้มีแค่กระดูกอ่อนซี่โครงเท่านั้น จึงเป็นช่วงที่กังวลอย่างหนักครับ...

ดังนั้นผมจึงได้มาพบชุมชนนี้ และแม้จะรู้สึกเกรงใจ แต่ก็อยากได้รับความช่วยเหลือ เลยกำลังทำกิจกรรมอย่างตั้งใจเพื่อเลื่อนระดับสมาชิกครับ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอาจมีประเด็นเรื่องการดำเนินการทางกฎหมาย ขอโทษที่ไม่สามารถเปิดเผยชื่อโรงพยาบาลเฉพาะเจาะจงได้ครับ.. จนกว่าจะถึงวันที่หลาย ๆ คนไม่ต้องเจ็บปวดอีก ขอให้ทุกคนเข้มแข็งนะครับ...