ในที่สุดก็จบการเดินสายปรึกษาอันยาวนาน แล้วไปปรึกษาซ้ำแค่สองที่ก่อนตัดสินใจ
ถ้าฉันยังอายุน้อยกว่านี้ก็คงไม่คิดหนักขนาดนี้ แต่เพราะหน้าอกหย่อนคล้อย หลายที่บอกให้ทำยกกระชับกันเต็มไปหมด ฉันเลยเศร้า แต่ก็ยังเจอที่ที่บอกว่าสามารถทำได้โดยไม่ต้องยกกระชับ เลยไปปรึกษาซ้ำแล้วตัดสินใจ
พูดตรง ๆ เมื่อเทียบกับที่กลัวไว้ พอเริ่มดมยาสลบ ฉันยังคิดอะไรไร้สาระอยู่เลยว่า จะเอาชนะยาสลบให้ได้ แต่พอรู้ตัวอีกทีก็อยู่ห้องพักฟื้นแล้วㅋ
ไม่รู้ว่าโชคดีได้แบบไม่ปวดหรือเปล่า ปกติฉันเป็นคนสำออยเรื่องเจ็บมาก และเป็นคนช้ำง่ายมาก แต่ไม่มีรอยช้ำสักรอย จริง ๆ แล้วไม่เจ็บเลย
แต่พอวันที่ 2 ก็แอบตกใจ เพราะดูเหมือนคุณนายวัวนม แต่ทางโรงพยาบาลอธิบายเรื่องอาการบวมไว้อย่างละเอียดแล้ว ก็เลยคิดว่าคงเป็นแบบนี้แหละ
เขาเตรียมชุดคิทให้ละเอียดมากด้วย ฉันเลยดื่มน้ำลดบวม กินอาร์จินีนด้วย แล้วก็ทาครีมลดรอยแตกลายอย่างระวัง โดยรวมใช้ชีวิตได้ปกติ อาบน้ำก็ได้ สระผมก็ได้ จนแปลกใจว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่านี่เป็นการผ่าตัดใหญ่มาก เพราะมันโอเคกว่าที่คิด
อยากให้เวลาผ่านไปเร็ว ๆ จะได้เปลี่ยนบรา พูดตรง ๆ ความรู้สึกถูกกดรัดแรงกว่าความเจ็บอีก
ทุกคนขอให้ได้หน้าอกตามหวังนะ แล้วครบหนึ่งสัปดาห์ฉันจะมาโพสต์อีก