รูปคือก่อนผ่าตัด 2 รูป - หลังผ่าตัดทันที - ช่วง 2~4 เดือน แผลเป็นคือทันทีหลังทำ - 3 สัปดาห์? - 2 เดือนค่ะ!
ตอนมัธยมปลาย แค่เพราะอยากสวยขึ้นแบบง่ายๆ เลยไปทำศัลยกรรมตาสองชั้นที่คลินิกแถวชองจูใกล้บ้าน แล้วพังยับเยินไปเลย…. คุณหมอบอกว่าจะช่วยปรับเส้นชั้นตาให้ใหม่ ฉันก็รอจนถึงช่วงปิดเทอมแล้วไปผ่าตัดแก้ไขอีกครั้ง แต่ตาสองข้างไม่เท่ากันหนักกว่าเดิมอีก ㅠㅠ เพราะเป็นการผ่าตัดแก้ไขเลยถูกบอกว่าเป็นเพราะบวม ก็เลยดูแลต่อเนื่อง แถมฉีดฟิลเลอร์ที่เปลือกตาด้วย แต่ตากลับยิ่งดูแปลกไปเรื่อยๆ… ปกติฉันเป็นคนอารมณ์สดใส เลยไม่แสดงออกให้คนข้างนอกเห็น แต่ข้างในเครียดจนหมดสภาพ ความมั่นใจในตัวเองพังลงถึงจุดต่ำสุด แต่เพื่อทำเป็นว่าไม่ล้มต่อหน้าเพื่อนๆ ฉันก็พยายามยิ้มให้สดใสกว่าเดิมและใช้ชีวิตแบบนั้นไป… ส่วนพ่อแม่ ตอนแรกก็ไม่เห็นด้วยกับการทำศัลยกรรม ถ้าฉันจะงอแงบ่นก็คงได้ยินว่า “นั่นไง บอกแล้วว่าไม่ต้องทำ” แน่ๆ เลยไม่กล้าแสดงให้เห็นว่าลำบากใจ ต้องทนอยู่แบบนั้นมาหลายปี
ฉันเคยคิดว่าแค่เป็นแบบนี้ก็น่าจะอยู่ได้ เลยกัดฟันผ่านช่วงชีวิตนักเรียนมา… แต่พอนึกว่าจะต้องเข้ามหาวิทยาลัย ก็ไม่มีความกล้าพอที่จะไปด้วยสภาพตอนนั้นจริงๆ เลยหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ ฉันขึ้นโซลไปคนเดียว เดินหาหมอตามหลายโรงพยาบาล ขอใบประเมินราคาแล้วเอามาจัดรวม จากนั้นก็บอกพ่อแม่ตามตรง สุดท้ายสองที่ที่เป็นตัวเลือกคือ ㅇㅍㅌㄴ กับ ㄹㅇㄹ พ่อแม่ก็ช่วยหาข้อมูลเพิ่มให้ แล้วในที่สุด ก็เพิ่งได้รับอนุญาต… เลยได้ผ่าตัดแก้ไขครั้งที่ 3 ที่โซล
รูปแรกกับรูปที่สองคือสภาพตอนที่ทำแก้ไขในแถบชองจูมา 2 ครั้งและกำลังได้รับการรักษาอยู่ค่ะㅠ เวลาจะแต่งหน้าออกไปข้างนอก เพื่อให้ตาข้างที่ชั้นหนาดูกลมกลืนที่สุด ฉันจะคอยระวังและพยายามเปิดตาให้เบาที่สุด ต้องคอยมีสติและเปิดตาแบบนั้นตลอด เลยรู้สึกว่าสายตาช่วงมัธยมปลายคงแย่ลงไปมากด้วย ㅠ
ประมาณ 2 สัปดาห์แรก เส้นชั้นตาลดลงต่ำกว่าตอนเดิมไปมาก แต่ยังบวมอยู่ค่อนข้างเยอะ และชั้นตายังไม่เท่ากัน เลยกังวลมาก… อยากไปติดตามอาการบ่อยๆ มาก แต่บ้านอยู่ไกล เลยไปโรงพยาบาลบ่อยๆ ยาก ทำให้กังวลมากจริงๆ ㅠ
พอเริ่มเข้าสัปดาห์ที่ 3 อาการบวมก็เริ่มยุบลงแบบเห็นได้ชัด ทำให้เส้นชั้นตาดูดีขึ้นมาก ㅠㅠ พอแต่งหน้าแล้วออกไปเจอเพื่อน เพื่อนๆ ถึงกับตกใจเลย…
ส่วนแผลเป็น ตอนแรกพังผืดเกาะแน่นมาก และรอยแผลก็เหมือนเป็นซิกแซก เลยคิดว่าอันนี้คงต้องยอมแพ้แล้ว ตอนนั้นมีความคิดแค่ว่า ถ้าเส้นชั้นตาเวลาลืมตากลับมาได้ก็พอ แผลเป็นอะไรไม่สำคัญเลย
รูปแถวล่างสุดคือประมาณ 2 เดือนหลังทำ ดูเหมือนเนื้อแผลเป็นจะนิ่มลงไปเยอะมาก ตอนหน้าสดแล้วหลับตายังเห็นชัดอยู่ แต่ พอแต่งหน้าแล้วนิ่มลงจนแทบไม่เห็น จริงๆ ส่วนแผลเป็นเป็นจุดที่ฉันคิดจะยอมแพ้ไปแล้ว เลยพอใจกับจุดนี้มากจริงๆ
ตอนนี้เส้นชั้นตาสมมาตรดี และรู้สึกว่าบวมก็ยังค่อยๆ ยุบลงอยู่ เลยพอใจมาก ถ้าถามว่าพอใจ 100% ไหม ก็เหมือนจะไม่ใช่… เปลือกตาดูหนักๆ นิดหน่อย และตาสองชั้นก็ยังไม่สมมาตรถึง 100% น่าจะประมาณ 90% ค่ะㅎㅎ แต่ก่อนหน้านี้นอกจากตอนนอนแล้ว ทั้งวันฉันคิดแต่เรื่องตา ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว และรู้สึกว่าความมั่นใจในตัวเองกำลังกลับมา แค่ตรงนี้ก็รู้สึกขอบคุณคุณหมอที่ช่วยทำให้ฉันได้ขนาดนี้มากพอแล้วค่ะㅎㅎ
จริงๆ จมูกก็ยังไม่ชอบ… อยากแก้ตำแหน่งใหม่ด้วย และความอยากมีใบหน้าที่สวยก็ยังมีมากอยู่ แต่พอนึกถึงช่วงที่ต้องทุกข์ใจกับความล้มเหลวจากการผ่าตัดที่ผ่านมา ก็รู้สึกว่าคงไปโรงพยาบาลต่อไม่ไหวแล้ว…. ขอบคุณคุณหมอที่ทำให้การผ่าตัดตาครั้งนี้อาจกลายเป็นการศัลยกรรมครั้งสุดท้ายของฉัน จากนี้ไปฉันจะพยายามยอมรับตัวเอง และใช้ชีวิตไปตามรูปร่างหน้าตาที่มีอยู่…ㅎㅎ
ชอบ 22