ตอนนี้กำลังเข้าปีที่ 3-4 ของการตามหาข้อมูลผ่าตัดแก้ตาไส้กรอกค่ะ
ยังนึกถึงตาของตัวเองที่บวมผิดปกติตอนผ่าตัดเสร็จแล้วออกมาในตอนนั้นได้ เพราะเป็นการผ่าตัดครั้งแรก ฉันเลยตัดสินไม่ได้ว่านี่ทำออกมาดี หรือว่าพังแล้ว แต่สีหน้าของโคออร์ดิเนเตอร์ที่แวบผ่านไป 0.5 วินาทีตอนเห็นฉัน เหมือนบอกว่าพังแล้ว แล้วหลังจากนั้นก็ยิ้มทันทีแล้วพูดว่า “โอ้ สวยมากเลย” ตั้งแต่ตอนนั้นฉันก็รู้แล้วว่า อ่า ตาฉันนี่พังแล้วสินะ
ตอนผ่าตัด ตอนที่คุณหมอคุยกับพยาบาลข้างๆ ว่าเที่ยงนี้กินอะไรดี จาจังมยอนเหรอ? อะไรแบบนั้น ฉันควรรู้ตัวตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ประมาณหนึ่งปีหลังจากนั้นฉันกลับไปหาเขา ไลน์ยังสูงผิดปกติอยู่ คำตอบที่ได้กลับมาคือ อาการบวมยังยุบไม่หมด ให้รออีกแค่ 1 ปี พอหนึ่งปีต่อมากลับไป เขามองตาฉันที่ยังเป็นตาไส้กรอกอยู่ แล้วบอกว่าปกติค่ะ จากนั้นตัวหมอก็หลบเข้าไป แล้วให้โคออร์ดิเนเตอร์มาบอกว่าจะลดไลน์ให้ในราคา 1 ล้านวอน
จะว่าอย่างไรดี หลังจากตัดสินใจจะผ่าตัดแก้ ฉันคิดว่าไปดูโรงพยาบาลมาประมาณ 15 แห่งแล้ว ฝีมือก็คงสำคัญ แต่ตอนนี้ฉันมักจะดูก่อนว่าถ้าภายหลังเกิดพลาดขึ้นมา คนคนนี้มีนิสัยที่จะเมินเฉยต่อฉันหรือไม่ เพราะเป็นคน ต่อให้เก่งแค่ไหนก็อาจผิดพลาดได้ แต่ฉันคิดว่านิสัยจะออกมาตรงที่รับผิดชอบต่อความผิดพลาดหรือเปล่า นิสัยแบบที่คุยเรื่องจาจังมยอนระหว่างผ่าตัด ในขณะที่ตาคนไข้เปิดอยู่ ฉันควรรู้สึกได้ตั้งแต่ตอนปรึกษาแล้ว
วันนี้ก็โทรไปที่หนึ่งเพื่อจะจองผ่าตัด แต่ฉันชะงักเพราะน้ำเสียงไร้มารยาทของคนที่รับโทรศัพท์ตรงเคาน์เตอร์ปรึกษา แม้จะไม่ใช่หมอที่ผ่าตัดให้ฉันโดยตรง แต่พอเห็นว่าเอาคนที่มีนิสัยแบบนี้มานั่งเคาน์เตอร์ ก็อดคิดไม่ได้ว่าอาจจะเป็นพวกเดียวกันหรือเปล่า
ยากจังค่ะ หลังจากเห็นการตอบสนองของหมอผ่าตัดครั้งแรก ฉันก็กลายเป็นคนขี้ระแวงมากจนแย่เลย ขอให้ทุกคนผ่าตัดแก้สำเร็จนะคะ และขอให้ฉันหลุดพ้นจากวงจรความกังวลเรื่องผ่าตัดแก้นี้ได้สักทีด้วย
ถูกใจ 3