1. โรงพยาบาลที่ผ่าตัดครั้งแรกเจ๊งแล้วหายไปเลยㅋㅋ ตอนนั้นไม่ได้ไปปรึกษาหลายที่ แค่ตามเพื่อนไปแล้วก็จ่ายเงินแบบไม่กลัวอะไรเลย แถมตอนนั้นเขาบอกว่าถ้าจ่ายเงินสดจะลดให้ 500,000 วอน ก็เลยจ่ายเป็นเงินสดทั้งหมด ทำให้ไม่มีประวัติการผ่าตัดด้วย ตอนนี้คิดดูแล้ว ตอนนั้นกล้ามากจริงๆ.. ทำแค่หน้าท้อง สีข้างด้านหลัง และต้นแขนส่วนบน แต่เพราะดูดไขมันมากเกินไป ทำให้ทั้งหน้าท้องมีรอยบุ๋มขรุขระรุนแรง ส่วนต้นแขนก็หย่อนคล้อยไม่เท่ากันสองข้าง ตอนแรกคิดว่าเป็นอาการชั่วคราว แต่พอไปทำคลื่นวิทยุที่คลินิกดูแลหลังทำ นวดด้วยมือ และทำสารพัดอย่างแล้วก็ยังไม่เรียบขึ้น เลยยอมรับว่ามันพังแล้ว
2. หลังจากนั้น 5 ปี ตัดสินใจผ่าตัดแก้ไขหน้าท้องและต้นแขน การผ่าตัดแก้ไขแน่นอนว่าต้องเสียเงินเป็นสองเท่า แต่ก็ไม่ได้หวังว่าจะผอมลง แค่อยากแก้เส้นรูปร่างที่ขรุขระนี้ให้ตรงขึ้นก็พอ ดีขึ้นกว่าตอนแรกนิดหน่อย แต่ก็แค่นิดหน่อยจริงๆ ต่อให้เป็นมือเทพแค่ไหนมารับผิดชอบ การดูดไขมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีพังผืดยึดติดเลย ดังนั้นตอนนี้ฉันต้องอยู่กับทั้งร่องรอยจากการผ่าตัดครั้งแรกและร่องรอยจากการผ่าตัดแก้ไข
ช่วงนี้ได้ยินว่ามีหัตถการหลายอย่าง เช่น ฉีดสลายก้อนที่จับตัวขรุขระ หรือคลื่นกระแทกภายนอกร่างกายอะไรแบบนี้ แต่ต้นแขนที่ยืดหย่อนและไม่เท่ากันจากการดูดไขมันมากเกินไป ไม่ว่าจะทำอะไรก็กลับมาไม่ได้.. อย่างน้อยพอออกกำลังกายเสริมกล้ามเนื้อหนักๆ มาหลายปี ความกระชับก็เพิ่มขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เท่ากันอยู่ดี และจนถึงตอนนี้ ต้นแขนก็ยังมีบางครั้งที่รู้สึกชาแปลบๆ อยู่
ฉันคิดว่าการดูดไขมันเป็นการผ่าตัดที่ต้องคิดอย่างรอบคอบจริงๆ ก่อนทำ ทุกครั้งที่มองแขนกับท้อง ก็คิดว่าจะลองหาวิธีอื่นดีไหม เดี๋ยวนี้อาจมีวิธีที่ดีกว่านี้หรือเปล่า แต่ก็ไม่อยากเสียใจอีก เลยตัดสินใจหยุดไว้แค่นี้