ก่อนก่อน<นี่คือรูปก่อนผ่าตัด>หลัง<บวมช่วง 2 สัปดาห์ ก็น่ารักในแบบของมัน>หลังหลังหลัง<รูปหลังผ่าตัด>ตั้งใจว่าจะเขียน ๆ แล้วก็ผัดไปเรื่อย พอรู้ตัวอีกทีก็ผ่าตัดมา 8 เดือนแล้ว พูดตรง ๆ ว่าศัลยกรรมเนี่ย... มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะไปประกาศอวดคนรอบตัวดัง ๆ ว่า “ฉันทำโครงหน้ามา” ได้ และนอกจากเพื่อนสนิทแล้ว แทบไม่มีใครรู้ว่าฉันทำโครงหน้า เลยจะมาอวดนิด ๆ พร้อมเล่าประสบการณ์ของฉันตรงนี้นะ ฉันทำ 3 อย่าง คือ โหนกแก้ม ไลน์กรามโค้งยาว และคางด้านหน้า ก่อนทำโครงหน้า สิ่งที่อยากรู้ที่สุดก่อนเลยคือเรื่องความเจ็บ คิดไว้ว่าถ้าไม่เจ็บก็คงดี แต่พูดตรง ๆ ถ้าบอกว่าไม่เจ็บเลยก็คงโกหก.. หลังผ่าตัดออกมา หลายชั่วโมงแรกคอแห้งมากและแสบเพราะยาสลบ แล้วเพราะฤทธิ์ยาสลบ หลังผ่าตัดเสร็จก็ยังง่วงตลอด แต่เขาบอกไม่ให้นอน เอาจริง ๆ วันนั้นวุ่นวายมากจนตอนนี้ย้อนคิดไป ก็แทบจำไม่ได้เลยว่า ผ่านมันมาได้ยังไง แต่ไม่รู้ว่าความทรงจำมันถูกทำให้ดูดีขึ้นหรืออะไร ตอนนี้คิดดูแล้วเหมือนมันก็ไม่ได้แย่มากขนาดนั้น? ประมาณนั้น
บางคนบอกว่าเจ็บ บางคนบอกไม่เจ็บ ตัวเองโชคดีได้แบบไม่เจ็บ แต่ฉันพูดตรง ๆ ว่าคิดว่าไม่มีการผ่าตัดไหนที่ไม่เจ็บเลย.... ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม ต่อให้เป็นแผลเล็กที่สุดก็ยังต้องมีการกรีด หลังผ่าตัดแล้วไม่เจ็บเลย? < ก็แค่น่าทึ่งเท่านั้น.... ยังไงก็ตาม วันแรกผ่านไปเร็วมาก แล้วก็ถึงวันถัดมา พอยาสลบหมดแน่ ๆ และผ่านไปหนึ่งวัน ก็รู้สึกมีสติขึ้นมาหน่อย อาการปวดตุบ ๆ ที่หน้าน่าจะมีถึงช่วงเย็น (เพราะฉันบ่นกับเพื่อนใน KakaoTalk หนักมาก) แต่พอนอนแล้วตื่นตอนเช้า ไม่รู้ว่าเริ่มชินหรือมันยุบลง ก็ดีขึ้นเยอะเลย?? แต่ตอนนอนอยู่แล้วลุกขึ้นนั่ง ถ้าออกแรง จะรู้สึกเหมือนเลือดพุ่งไปรวม ๆ นิดหน่อย?? เพราะความรู้สึกแบบนั้น แนะนำให้คนที่อยู่ด้วยช่วยพยุงขึ้นมา หรือไม่ก็ซื้อเก้าอี้ไร้แรงโน้มถ่วงไว้สักตัว.... พอถอดถุงระบายเลือดก็ออกจากโรงพยาบาลทันที และการถอดท่อระบายเลือดที่กังวลที่สุด จำได้ว่านอกจากรู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อยแล้ว ก็ไม่ได้เจ็บมาก!
เคยเห็นจากที่ไหนสักที่ว่าถ้าน้ำฟักทองไม่ได้ช่วยอะไรมาก แถมทำให้อ้วนเท่านั้น เลยคิดว่าช่างมัน โฟกัสแค่การเดินก็พอ แล้วก็เดินบ่อย ๆ เช้าเย็น อันนั้นน่ะ ชื่ออะไรจู่ ๆ ก็นึกไม่ออก แต่มันมีแอปในมือถือใช่ไหม? ใช้แอปนั้นแล้วเดิน 5 กม., 10 กม. ไปเรื่อย ๆ พออาการบวมยุบลง ก็เห็นด้วยตาเลยว่าไลน์หน้าเปลี่ยนไปจริง ๆ พูดตรง ๆ ถ้าให้เลือกสิ่งที่ไม่สะดวกที่สุดหลังทำโครงหน้า ฉันอยากตอบว่าอาหารแบบไม่ต้องคิดสักวินาทีเดียว.. อาหารเหนียว ๆ แข็ง ๆ? ไม่ต้องฝันถึงเลย น่าจะกินพวกไข่ตุ๋น ไอศกรีม โจ๊กน้ำ ๆ เป็นหลัก จนถึงตอนนี้ฉันคิดว่าตัวเองไม่ได้อยากกินอะไรมากมาย แต่พอคนเราไม่ได้รับสารอาหารจำเป็นให้ครบถ้วน ทางใจก็คือ... ลำบากจริง ๆ พยายามกินหลาย ๆ อย่างให้มากที่สุด ไอศกรีมก็ซื้อหลายชนิดมากิน และเมนูที่ทำจากไข่ได้ก็น่าจะทำกินหมด ฉันคิดว่าเริ่มกินอาหารปกติหลังผ่านไป 3 สัปดาห์ ถึงจะเรียกว่าอาหารปกติ แต่เพราะกลัวมีปัญหา ก็แค่เอาข้าวใส่ซุปกิน เอากรรไกรตัดเส้นก๋วยเตี๋ยวกิน แค่นั้นเอง..
ช่วงแรกฉันดูแลเรื่องบวมจริงจังมาก แต่พอผ่านไปประมาณสองเดือน ก็เริ่มละเลยการดูแลโดยไม่รู้ตัว อันนี้อาจเป็นแค่ฉันก็ได้.. ยิ่งเวลาผ่านไป การกินข้าวก็สบายขึ้น และเวลาเห็นในกระจก อาการบวมก็ค่อย ๆ ยุบลง พอหลัง ๆ ก็แค่บางครั้งนึกขึ้นได้ว่า อ้อ ฉันทำโครงหน้ามานี่นา...??
โรงพยาบาลที่ทำโครงหน้าเก่งมีเยอะนะ... ตอนฉันหาข้อมูลก็ลำบากพอสมควร แต่ยิ่งเป็นทุกคนที่หาทรงไลน์ตุ๊กตาแบบฉัน ก็อยากให้ดูให้สำคัญว่าที่นั้นใส่ใจตำแหน่งแนวเส้นประสาทและยึดโหนกแก้มได้ดีหรือเปล่า แล้วในบรรดาเพื่อนรอบตัวฉันที่เคยตัดกระดูกแบบตัว L มีหลายคนที่ไม่เห็นผลเลย และสุดท้ายต้องผ่าตัดแก้ ดังนั้นถ้าเป็นที่ที่ยึดตรึงได้แน่นอนจริง ๆ ฉันว่าการตัดแบบทราเปซอยด์ก็ไม่แย่นะ!! ขอให้ทุกคนทำโครงหน้าให้สำเร็จด้วยความเจ็บน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความเป็นธรรมชาติ