ในที่สุดก็ได้ผ่าตัดแก้จมูกหลังจากผ่านมา 10 ปี กลัวมากจนไม่อยากทำแล้ว ไม่ว่าจะสวยหรืออะไรก็ตาม แต่เขาบอกว่าถึงตอนนี้ไม่ทำ ต่อไปก็ต้องทำแน่นอน ก็เลยได้ผ่าตัดแก้จมูก
วันแรกตอนนั่งรอ ก็คิดว่า ทำไมถึงไปผ่าตัดจนต้องมาเป็นแบบนี้นะ ระหว่างรอ เห็นคนที่มารักษา ก็กลัวและสั่นจนแอบเช็ดน้ำตาเลย
ฉันผ่าตัดโดยดมยาสลบ ครั้งก่อนเป็นยานอนหลับ เลยยังมีสติอยู่ครึ่งหนึ่ง ไม่เจ็บก็จริง แต่รู้สึกได้ ระหว่างผ่าตัดยังบอกให้ช่วยทำให้หลับด้วย.. แต่ครั้งนี้ ดีตรงที่แทบไม่มีความเจ็บปวดเลยจริงๆ
ในห้องพักฟื้นหนาว เลยได้เป่าฮีตเตอร์ลมอุ่นด้วย ระหว่างทางกลับบ้าน ปากแห้งจนแทบตาย ระหว่างทางถึงกับลงจากรถไปซื้อน้ำแล้วค่อยกลับบ้าน เฮ้อ กลับถึงบ้านแล้วก็นั่งหลับ เพราะจมูกตันอยู่ เลยต้องหายใจทางปาก พูดจริงๆ มากกว่าความเจ็บ คือปากแห้งนี่แหละที่ทรมานสุดๆ ตื่นทุก 10-20 นาที แล้วจิบน้ำทีละอึกก่อนนอนต่อ ปากแห้งจนรู้สึกเหมือนจะตายจริงๆ ซี่โครงหรือจมูกก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากเท่าไหร่ เพราะต้องกินยา เลยกินข้าวไปประมาณสามช้อนหรือเปล่านะ.. กลืนไม่ลง สุดท้ายก็กินแต่น้ำ
ไปทำแผลวันที่ 1 โชคดีที่เอาสำลีออกแล้ว!!! รู้สึกเหมือนได้รอดชีวิตเลย ได้ฉีดยาปฏิชีวนะ ทำความสะอาดแผล แล้วกลับบ้าน! พรุ่งนี้ก็ต้องไปอีก เดี๋ยวจะลองมาเขียนไว้ โชคดีที่ไม่เจ็บ ปากแห้งนี่จะตายจริงๆ