ก่อน<ก่อน><หลังผ่าตัดวันที่ 2><หลังผ่าตัดวันที่ 3><หลังผ่าตัดวันที่ 4><หลังผ่าตัดวันที่ 4 มุมข้างเล็กน้อย คางยื่นยุบเข้าไปแล้ว>ก่อน ฉันคิดว่าหลังผ่าตัดเสร็จใหม่ๆ จะรีบถ่ายรูปแชะๆ
แล้วรีบอัปรีวิวได้เลย (เพราะเห็นทุกคนทำกันแบบนั้น)
อืม.. แต่ไม่ใช่เลย...ㅎ ㅎㅎ วันผ่าตัดแทบจะเหมือนตายอยู่แล้ว
มือถือก็ไม่ได้ดูทั้งวัน ไม่มีสติพอจะดูด้วย
เริ่มจากรูปก่อนนะคะ
ก่อน
เสียงดังที่ข้อต่อขากรรไกร + ปวด, คางยื่น
หลัง (วันที่ 4 มุมข้างเล็กน้อย)
คางยื่นยุบเข้าไปแล้วใช่ไหม
วันถัดจากผ่าตัด
ดูโกรธมากเลยใช่ไหม..
แต่ถ้าเทียบกันแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงที่ดูเป็นคนปกติที่สุดแล้ว
วันผ่าตัด
เข้าไปแบบนิ่งๆ แต่พอเห็นเตียงผ่าตัดปุ๊บก็ร้องไห้หนักมาก
ร้องไห้จนหลับไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่ห้องพักฟื้น
เสร็จเร็วกว่าที่คิด ยาสลบก็ฟื้นเร็วด้วย
เขาบอกว่าเสมหะก็ค่อนข้างน้อย
ทุกอย่างผ่านไปแบบงงๆ เร็วมาก เลยจำอะไรไม่ค่อยได้..
พี่พยาบาลที่อยู่เวรลำบากมากจริงๆ ใจดีระดับคนละโลกเลย
วันที่ 2
อย่างน้อยตอนนี้ก็ดูมือถือได้แล้ว..
ตอนเช้าถอดสายสวนปัสสาวะ ถอดสายระบายเลือด รับการดูแลลดบวม
แล้วค่อยๆ เดินในโรงพยาบาลเหมือนออกกำลังกาย
คุณหมอมาหลายครั้งเพื่อตรวจดูอาการหลังผ่าตัด
พี่ๆ พยาบาลก็มาดูอาการตลอด
เปลี่ยนประคบ เปลี่ยนยาให้สม่ำเสมอ เป็นนางฟ้ากันจริงๆ...
วันที่ 3 กลับมาบ้าน
วันที่ 3
ออกจากโรงพยาบาลเหรอ..? ฉันออกได้จริงเหรอ..?
ถ้ากลับบ้านไป ฉันน่าจะตายแน่ๆ...? แต่ก็ไม่เป็นแบบนั้น..
ถ่าย CT กับเอกซเรย์ แล้วคุณหมอบอกว่าผ่าตัดออกมาดี
คุยกันเรียบร้อย ผู้จัดการให้คำปรึกษายังออกไปซื้อยาทั้งหมดให้ในวันที่หนาวขนาดนั้น เรียกแท็กซี่แล้วพาขึ้นรถให้ เฮ้อ ทุกคนที่ WHY ดูแลดีมากเหมือนเป็นครอบครัว เลยรู้สึกว่าได้รับการดูแลอย่างสบายแล้วกลับมา ㅠㅠㅠ
เช้าวันที่ 4 ตื่นขึ้นมา..;
วันที่ 4
คงเพราะบ้านสบายจริงๆ..
สิ่งที่ยากที่สุดคือการกลืนอะไรลงไป
ตอนกินยาเป็นช่วงที่ทรมานที่สุด สู้บ้วนปากฆ่าเชื้อในปากยังง่ายกว่า
เป็นร้อยเท่า ㅠㅠㅠㅠ ขอเถอะ แค่การกลืนอะไรลงไป
ช่วยให้ง่ายขึ้นหน่อยเถอะ ได้โปรด....
ฉันจะกลับมาพร้อมรีวิวอีกครั้ง
ในสภาพที่ค่อยๆ ดีขึ้นนะคะ ㅠㅠㅠㅠㅠ สู้ๆ..!!!