ฉันอายุช่วงกลาง 40.. ถ้าบอกว่ายังเด็กก็คงยังถือว่าเด็กใช่ไหมคะ? เมื่อเทียบกับคนรุ่นเดียวกัน ตาฉันตกเร็วและดูยุบโหลมาก เป็นตาแบบนั้น ดังนั้นตอนผ่าตัดครั้งแรก ขั้นตอนหาข้อมูลโรงพยาบาลจึงไม่ง่ายเลย เพราะฉันได้รับคำแนะนำให้ทำผ่าตัดเปลือกตาบนล่างและเติมไขมัน ซึ่งคนรู้จักวัยเดียวกับฉันไม่ค่อยทำกัน
โรงพยาบาลที่ฉันผ่าตัดแก้ตอนนี้ก็เคยไปปรึกษาในตอนนั้นเหมือนกัน แต่ตอนนั้นฉันคิดว่าอีกโรงพยาบาลหนึ่ง มีดีไซน์ที่สวยกว่า เลยตัดสินใจผ่าตัดที่นั่น สุดท้ายแล้ว ก็เสียใจค่ะ ฉันทำทั้งผ่าตัดเปลือกตาบนล่าง ปรับกล้ามเนื้อตา ตัดใต้คิ้ว เติมไขมัน ตั้งใจจะเปลี่ยนครั้งใหญ่จริง ๆ แต่สิ่งที่ได้มาคือชั้นตาไส้กรอกกับไลน์สูง ตอนหลับตายังเป็นขั้นอีก ทำให้ฉันลำบากใจมาก
ฉันบอกสามีและคนรู้จักว่า ต้องหาข้อมูลโรงพยาบาลสำหรับผ่าตัดแก้ให้ดีให้ได้ บอกว่ามันทรมานมาก แล้วกลับไปโรงพยาบาลแถวคังนัมที่ตอนนั้นเสียดายว่าไม่ได้ไป รู้งี้น่าจะไปที่นี่ตั้งแต่แรก ตอนนั้นเพราะคิดว่ายังอายุน้อยอยู่บ้าง เลยให้ความสำคัญกับไลน์ที่ถูกใจและดีไซน์ที่ดึงแล้วสวย มากกว่าฝีมือ ตอนนี้มองย้อนกลับไปก็เสียใจว่าทำไมตัวเองถึงทำแบบนั้น คุณหมอเจ้าของไข้ก็มาดูตาฉัน แล้วบอกว่าตาเปลี่ยนไปจากตอนนั้นมากจริง ๆ เขาเองก็รู้สึกเสียใจไปด้วย.. เพราะเป็นการผ่าตัดแก้ ฉันรู้สึกว่าปรึกษากันประมาณ 1 ชั่วโมง อาจเพราะเขาเคยดูตาของฉันก่อนหน้านี้ด้วยก็ได้ จากที่คุณหมอพูด เขาบอกว่าที่นี่จะไม่เกิดเรื่องแบบนั้น เขาทุ่มเทอยู่กับงานนี้มาอย่างยาวนานจนรู้ละเอียด และถ้าอยากให้ออกมาดีจริง ๆ อย่าโลภ ให้ทำอย่างเป็นธรรมชาติและเหมาะกับตาของตัวเองจะดีที่สุด
ดังนั้นฉันจึงผ่าตัดแก้อีกครั้ง โดยลดไลน์ที่สูงลง และใช้การผ่าตัดแบบกรีดเพื่อตัดส่วนที่ยึดติดกับผิวหนัง ตอนนี้เวลาผ่านมามากแล้ว ตาถูกจัดระเบียบออกมาสะอาดมากจริง ๆ บาดแผลที่เจ็บปวดจากการผ่าตัดครั้งแรกยังคงอยู่เหมือนเดิม.. แต่ถึงอย่างไร ตาก็กลับมาเป็นเหมือนตาของฉันอีกครั้ง ฉันเลยใช้ชีวิตโดยคิดว่าแค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
ศัลยกรรมวัยกลางคน อย่าโลภอยากทำหลายอย่างเกินไปจริง ๆ ค่ะ ทำเฉพาะสิ่งที่ตัวเองจำเป็นต้องทำก็พอ ตอนที่ฉันมีชั้นตาไส้กรอก มันทรมานมากจริง ๆ เลยอยากบอกทุกคนเรื่องนี้ให้ได้
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นการสร้างใหม่