ก่อนก่อนหลังหลังหลัง ยิ่งอายุมากขึ้น ความสูงของชั้นตาสองชั้นเดิมยิ่งดูหวานเยิ้มขึ้นเรื่อยๆ
และข้างหนึ่งดูตกเป็นพิเศษ แรงลืมตาก็อ่อน เลยตัดสินใจผ่าตัด
คนที่ส่องกระจกทุกวันคือฉันเอง ก็เลยคิดว่าฉันควรต้องพอใจไม่ใช่เหรอ
ตอนปรึกษา ฉันบอกคุณหมอว่าในเมื่อจนถึงตอนนี้เคยอยู่กับตาสองชั้นมาแล้ว อยากใช้ชีวิตกับชั้นตาหลบในที่ดูไม่หวานเยิ้มน้อยลง
ฉันรู้เองว่าสภาพตาตอนนี้จะให้เป็นตาชั้นเดียวคงยาก เลยขอให้ทำเท่าที่ทำได้
เป็นชั้นตาหลบในที่เส้นสองชั้นจะเห็นชัดขึ้นเมื่อไปทางหางตา
ฉันคิดว่าคุณหมอทำให้ตรงตามที่ฉันขอเป๊ะๆ
ผิวฉันบางมาก ระหว่างผ่าตัดเลยมีเลือดออกเยอะ
คิดว่าอาการบวมกับรอยช้ำหลังผ่าตัดจะอยู่นาน แต่พอตัดไหมแล้ว หลังจากนั้นประมาณ 1 สัปดาห์
ก็ดีขึ้นมากเลย (ตอนที่ไปตัดไหม คุณหมอกังวลเพราะรอยช้ำค่อนข้างหนัก)
ไม่ได้บอกพ่อแม่ และเป้าหมายของฉันคือให้ดูเป็นธรรมชาติตอนกลับไปช่วงวันหยุดเดือนกันยายน
ตอนนี้วันที่ 17 ปัญหาใหญ่ตรงบริเวณผ่าตัดคือ ก่อนผ่าตัดฉันต้องกินยาจากโรงพยาบาลตลอดเพราะเป็นตากุ้งยิง รู้ไหม?
พูดให้ชัดคือ ตอนผ่าตัดมันเพิ่งดีขึ้นพอจะผ่าตัดได้พอดี
พอผ่าตัดเสร็จ ทั้งที่ไม่ได้ทำเปิดหัวตาหรือหางตา ก็มีเยื่อบุตาบวม
แล้วตรงด้านบนตายังมีตากุ้งยิงที่ไม่ยอมหายและกลับมาอีก + เยื่อบุตาอักเสบจนปูด
คอมโบสองอย่างนี้ทำให้ฉันลำบากมาก เห็นใช่ไหมว่าข้างหนึ่งปูดกว่า?
โชคดีที่ยาจากจักษุแพทย์ได้ผลดี เลยกำลังนิ่งลง
โชคดีมากใช่ไหม?
ไม่รู้ว่าดูเป็นยังไง แต่หวังว่าปลายเดือนกันยายน ปลายเดือนตุลาคมจะสวยขึ้นอีก~
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ