สวัสดีทุกคน ฉันตั้งใจว่าจะผ่าตัดแก้เสร็จแล้วจะรีบมาโพสต์รีวิวทันที แต่พอจบวันหยุดแล้วกลับไป งานก็ถาโถมมาก แล้วเรื่องส่วนตัวต่าง ๆ ก็ซ้อนเข้ามาอีก เลยได้มาเขียนหลังผ่านไปตั้งเดือนนึง ตอนแรกว่าจะโพสต์ในห้องคุยเล่น แต่คิดว่าเนื้อหาอาจจะยาวหน่อย เลยมาเขียนในห้องรีวิวเลย!! จะเล่าแบบระบายให้หมด ต่อให้น่าเบื่อก็ไม่รู้ด้วยนะ.. ขอโทษล่วงหน้า
ก่อนอื่น ฉันผ่าตัดครั้งแรกเมื่อ 10 ปีก่อน ใช้ถุงน้ำเกลือ แล้วปีนี้ไปตรวจที่คลินิกศัลยกรรมเต้านมใกล้ที่ทำงาน เขาบอกว่าสงสัยพังผืดหดรัด.. ให้รีบไปโรงพยาบาลเฉพาะทางเพื่อปรึกษา ฉันไม่รู้ชัด ๆ ว่าอาการพังผืดหดรัดเป็นยังไง เลยแค่ปล่อยผ่านไปแบบไม่ใส่ใจ? พอมาคิดตอนนี้ วันเหล่านั้นน่าจะเป็นสัญญาณเตือนของพังผืดหดรัด เวลามีประจำเดือนแล้วหน้าอกบวม หัวนมจี๊ด ๆ เจ็บแบบนั้นน่ะ มีแบบนั้นอยู่บ่อย ๆ.. แต่เพราะมันเป็น ๆ หาย ๆ เลยไม่ได้คิดมาก พอเขาบอกว่าเป็นพังผืดหดรัด ตอนนั้นถึงได้คิดว่า อ๋อ นี่คืออาการนั้นเหรอ
ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวที่โซล แต่ตอนนั้นอยู่แทกู เลยทำที่แทกู แน่นอนว่าตอนทำไม่ได้คิดเรื่องดูแลหลังทำหรือ AS อะไรเลย น่าจะ 1 ปีมั้ง? ประมาณนั้นแหละ ยังไงระยะทางก็ไกล และตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกว่าผ่าตัดออกมาดีมาก ๆ พอใจมาก ๆ ขนาดนั้น ไหน ๆ จะเสียเงินแล้ว เลยคิดว่าทำกับที่ดัง ๆ ในโซลดีกว่า แล้วเริ่มไปปรึกษาใหม่ ฉันดูในคอมมูนิตี้นี้เยอะเหมือนกัน แล้วก็หาข้อมูลใน Naver Cafe เยอะมาก คัดมา 2 ที่ แล้วไปปรึกษาด้วยความคิดว่าต้องทำที่หนึ่งในสองที่นี้แน่ ๆ แต่ในนั้น Glam ถูกใจฉันที่สุด เลยไม่ได้ไปปรึกษาเพิ่ม แล้วทำผ่าตัดเลย
เหตุผลที่เลือกโรงพยาบาลก็ อืม มีปัจจัยเสริมหลายอย่างมาก แต่ถ้าพูดง่าย ๆ อย่างแรกคือในแง่ความเป็นคน ผู้จัดการให้คำปรึกษาเข้าใจความรู้สึกฉันมาก ปลอบใจและให้คำแนะนำได้ดีมาก อย่างที่สองคือในเคสผ่าตัดแก้ เขาให้ดูรูปก่อน-หลังของเคสที่คล้ายกับฉันเยอะมาก และไม่ได้แนะนำให้จอง แต่บอกให้ลองคิดเรื่องผ่าตัดแก้อีกครั้ง การผ่าตัดแก้อาจไม่ใช่คำตอบเดียว พูดในแบบที่ช่วยให้ฉันเลือกได้อย่างถูกต้องและฉลาด? อันนั้นคือข้อสอง สุดท้ายคือเพราะเป็นโรงพยาบาลเฉพาะทาง การดูแลหลังผ่าตัดและ AS จัดไว้ดีมาก.. พนักงานทุกคนก็ทำงานที่นั่นมานานมาก เขาบอกว่าเป็นมืออาชีพกันหมด AS ก็รับประกันตลอดชีวิต และฉันรู้สึกว่าถ้าผ่าตัดที่นี่ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะมีที่ให้วิ่งมาหา มีที่ให้รับการดูแล รู้สึกอุ่นใจมาก! เลยเลือกที่นี่
บอกว่าจะเขียนสั้น ๆ แต่ยาวมากเลย ยังไงก็ตาม.. ตอนนี้ฉันครบ 1 เดือนหลังผ่าตัดแก้แล้ว ทำผ่านแผลใต้ราวนม ไม่รู้ว่าเพราะเป็นแผลใต้ราวนม เพราะแผลเล็ก เพราะเป็นผ่าตัดแก้ หรือเพราะร่างกายฉันแข็งแรงขึ้น แต่ฟื้นตัวเร็วมากกก! วันผ่าตัดเองก็แทบไม่รู้สึกเจ็บเลย แล้วก้มศีรษะสระผมเองได้เร็วมากจริง ๆ (ทำเลยวันที่ 3) ท้องก็แทบไม่บวม.. การต้องกลับมาดูแลแผลเป็นใหม่ อาบน้ำไม่สะดวกอะไรพวกนี้ลำบากก็จริง แต่เมื่อเทียบกับผ่าตัดครั้งแรกแล้วถือว่าสบายมากจริง ๆ ยังไม่ถึงสัปดาห์ก็ออกไปนัดหมายได้ตามปกติ ไปทำงานได้ดี สภาพร่างกายก็ดี
แล้วเวลาไปดูผลติดตาม พนักงานจำฉันได้ก่อนเสมอและทักอย่างเป็นธรรมชาติ เลยรู้สึกดี คิดว่าเลือกได้ดีแล้ว รูปทรงก็ดูเป็นธรรมชาติกว่าเดิมมาก.. ชอบนะ สัมผัสคงต้องรอให้คลายตัวมากกว่านี้ถึงจะรู้ แต่ตอนนี้นุ่มกว่าที่คิดไว้เยอะ
ตอนรอในวันผ่าตัด มีแวบหนึ่งชั่วคราว.. ความคิดว่าจะถอดออกดีไหมผ่านเข้ามา เพราะสงสัยว่าผ่าตัดแก้ถูกแล้วหรือเปล่า แต่รู้สึกจริง ๆ ว่าดีมากที่ไม่ได้ถอดออกและเลือกผ่าตัดแก้! ถ้าตอนนี้พอใจได้ขนาดนี้ ถ้าถอดออกไปคงรับมือกับความรู้สึกสูญเสียไม่ได้แน่.. ถ้าในทุกคนมีใครกำลังลังเลระหว่างผ่าตัดแก้กับถอดออก ฉันอยากให้คิดเรื่องความรู้สึกสูญเสียให้มากพอ ใช้เวลาคิดนาน ๆ ว่าการตัดสินใจแบบไหนดีที่สุดเพื่อตัวเอง แล้วค่อยตัดสินใจ!
สิ่งที่คนอื่นพูดไม่จำเป็นต้องเป็นคำตอบเสมอไป แค่ฉันพอใจก็พอแล้ว ฉันพอใจที่ได้ผ่าตัดแก้ และไม่เสียใจ ขอจบบทความโดยหวังว่าทุกคนจะเลือกแบบที่ไม่ต้องเสียใจเช่นกัน!!
ขอบคุณที่อ่านนะ
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นการสร้างใหม่