ได้ยินว่าหลังทำตาสองชั้น ช่วงพักฟื้นสำคัญมากจริงๆ เลยพักอยู่บ้านเหมือนกำลังรักษาตัว แต่เบื่อมากกก ก็เลยจะลองเขียนเรื่องที่ไปตระเวนปรึกษามา.. จริงๆ ก็ไม่เชิงรีวิวหรอก แค่เล่าประสบการณ์ของตัวเองยาวๆ..
ตาก่อนผ่าตัด - มีพับมองโกลอยู่ก็จริง แต่คนรอบข้างบอกว่าถ้าไม่พูดถึงก็ไม่ได้เห็นชัดมาก? พอดูรูปคนที่ทำเปิดหัวตา/หางตาแล้วรู้สึกหน้าตาดูแปลกแยกเกินไป เลยไม่อยากทำ.. ปีที่แล้วก็เคยตามเพื่อนไปตระเวนปรึกษาที่โรงพยาบาลใหญ่ที่สุดในคังนัม แต่ที่นั่นคนเยอะจนรู้สึกโดนเบียดและหมดพลัง ครั้งนี้เลยอยากไปคลินิกหมอคนเดียวหรือที่เล็กๆ.. อันนี้อาจเป็นเพราะนิสัยฉันเป็น triple aaaa ก็ได้
ㅇㄹ ที่อับกูจองเป็นคลินิกหมอคนเดียว ตอนโทรจองเลยไม่ได้ระบุใครเป็นพิเศษ ส่วนตอนจอง ㅇㄴㅂ ที่นี่มีผู้อำนวยการแพทย์สองคน เลยลังเลว่าจะไปกับใครดี แต่จากรีวิวตระเวนปรึกษาที่คนอื่นๆ ที่นี่โพสต์ไว้ เห็นหลายคนไปหาผู้อำนวยการแพทย์ ㅈㅊㅎ ตอนโทรไปเลยบอกให้ช่วยจองแบบนั้น ㅇㅇ
ตอนเข้าไปปรึกษา ฉันเน้นหนักมากว่าเป้าหมายของฉันคือทำตาสองชั้นให้เป็นธรรมชาติที่สุด!!!★★★ (ถ้าคนอื่นๆ ไปปรึกษาเหมือนกัน แนะนำว่าอย่าเก็บความเห็นตัวเองไว้โดยไม่จำเป็น เรื่องแบบนี้ควรพูดให้ชัด.. ฉันเองก็เป็นคนประเภท aaa ขั้นสุดที่พูดไม่ค่อยออก แต่เรื่องนี้ฉันพูดนะ..)
เพราะไขมันเปลือกตาเยอะ เลยอยากทำแบบเย็บมากกว่ากรีด แต่ทั้ง ㅇㄹ กับ ㅇㄴㅂ ที่ไปปรึกษาต่างก็แนะนำให้ทำแบบกรีด.. ฉันถามด้วยว่าเอาไขมันออกพร้อมทำแบบเย็บไม่ได้เหรอ เขาก็บอกว่าไขมันไม่ใช่สิ่งที่จะเอาออกส่งๆ ได้ ㅇㅇ.. เขาบอกว่าวิธีผ่าตัดก็มีแบบที่เหมาะกับแต่ละคน อย่าทำตามคนอื่น..
พูดตรงๆ ถ้าที่โรงพยาบาลแค่ทำตามที่ฉันอยากทำแล้วบอกว่า “ค่ะๆ ทำแบบนั้นเลย~” ฉันอาจจะโง่ๆ พยักหน้า “ค่ะๆ ” แล้วทำไปก็ได้.. (แน่นอนว่าฉันไม่รู้เรื่องผ่าตัดดีนัก..) แต่กลับเป็นว่าผู้อำนวยการแพทย์อธิบายย้ำว่านั่นไม่ใช่ ทำให้ฉันกลับสงสัยว่า “อย่างนั้นเหรอ?” และพอมีทั้งความกังวล+ข้อสงสัยเกี่ยวกับการผ่าตัด ความคาดหวังต่อการทำตาสองชั้นก็ดูเหมือนจะสูงขึ้นเองด้วย
ยังไงก็ตาม เพราะที่โรงพยาบาลบอกให้ทำแบบกรีดกันหมด.. เลยตัดสินใจทำแบบกรีด ㅇㅇ.. ที่ ㅇㄹ บอกว่าหลังผ่าตัด ทุกครั้งที่ไปเช็กอาการจะทำเลเซอร์ลดบวมให้ ฉันเลยเชื่อในข้อนั้น (จริงๆ ก็ชอบตรงที่มี AS ให้ 3 ปี และได้พบผู้อำนวยการแพทย์ทุกครั้งด้วย..) แล้วก็เข้ารับการผ่าตัด
พูดตรงๆ ราคาสูงกว่าที่คิดไว้ เลยตกใจอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าผ่าตัดออกมาดี ราคาจะสำคัญอะไร.... คนอื่นคิดเรื่องราคาแล้วพลาด สุดท้ายต้องผ่าตัดแก้ ทำให้ค่าใช้จ่ายพุ่งเป็นสองเท่า พอคิดแบบนั้นแล้วก็สรุปได้ว่าเริ่มต้นด้วยการผ่าตัดให้ดีไปเลยย่อมดีกว่ามาก!!!! (เรื่องนี้แต่ละคนคิดไม่เหมือนกัน ถ้าสำหรับทุกคนราคาเป็นเรื่องสำคัญกว่า.. อืม.. ก็ลองตระเวนปรึกษาเพิ่มดูนะ..)
ฉันทำแค่ผ่าตัดกรีดเพื่อสร้างชั้นตาสองชั้นเท่านั้น ไม่ได้ทำแก้กล้ามเนื้อตาหรือเปิดหัวตา/หางตาอะไรเลย ㅇㅇ ฉันก็บอกผู้อำนวยการแพทย์ว่าไม่อยากทำ และเพราะพับมองโกลของฉันไม่ได้รุนแรง เขาก็บอกว่าถ้าฉันไม่อยากทำ ก็ถูกแล้วที่ไม่ทำ (เพื่อความพอใจของฉันเองด้วย ^^)
เมื่อวานไปโรงพยาบาลมา ได้ทำความสะอาดฆ่าเชื้อตา พูดตรงๆ ตอนนั้นก็ยังกังวลว่าจะเจ็บไหม เพราะของเหมือนสำลีแอลกอฮอล์จะโดนตา.. แต่ก็ไม่ได้เจ็บถึงขั้น “อ๊ะ!” อะไรแบบนั้น แค่รู้สึกแสบจี๊ดนิดๆ? ประมาณนั้นก็พอ เข้าใจได้ ฉันได้ทำเลเซอร์ลดบวมที่เคยได้ยินก่อนผ่าตัดด้วย! รู้สึกว่าใช้เวลาประมาณ 10 นาที.. น่าอายนิดหน่อย แต่ก่อนผ่าตัดฉันคิดจริงๆ ว่า อันนี้ก็เจ็บหรือเปล่า??? แต่ไม่เจ็บเลยสักนิด
จนถึงเมื่อวาน เวลาหลับตาแล้วลืมตายังรู้สึกไม่ค่อยสะดวกและหนักๆ อยู่บ้าง แต่แต่ละวันลืมตาได้สบายขึ้นเรื่อยๆ อาการบวมก็ไม่หนักอย่างที่คิด เลยไม่ได้ใส่แว่นกรอบดำไม่มีค่าสายตาที่ซื้อไว้เพื่อพรางเลย เขียนไปเขียนมา นี่เหมือนไม่ใช่รีวิวตระเวนปรึกษา แต่เป็นรีวิวผ่าตัดมากกว่า.. แต่คิดว่ารีวิวแบบนี้น่าจะช่วยทุกคนได้ เลยลองเขียนดู
โชคดีที่สัปดาห์นี้ฉันพักยาวได้ทั้งสัปดาห์ เลยเอาแต่นอนอยู่บ้านเหมือนพักฟื้น แต่พอพระอาทิตย์ตกก็พยายามขยันออกไปเดินเล่น ตอนนี้ผ่าตัดเสร็จแล้ว การดูแลก็เป็นหน้าที่ของฉันแล้ว! นอกจากเดินเล่น เอนไซม์ และประคบแล้ว ถ้ามีเคล็ดลับให้อาการบวมหายเร็ว บอกฉันหน่อยนะทุกคน~~
ดูโพสต์เพิ่มเติมของ 까치로라
แจ้งสงสัยนายหน้า