ฉันสูงต้น ๆ 160 ซม. น้ำหนักประมาณ 48 ~ 50 กก. หน้าอกเดิมอยู่ประมาณระหว่างคัพ A กับ B ที่ยังไม่เต็ม..? ประมาณนั้น พอช่วงปลายวัย 20 เพื่อนรอบตัวก็เริ่มไปศัลยกรรมหน้าอกกันทีละคนสองคน ฉันเป็นคนแนว “ถึงจะเล็ก แต่ฉันชอบธรรมชาติ!” เลยไม่เคยคิดเรื่องศัลยกรรมหน้าอกเลยสักนิด แต่พอเพื่อน ๆ ทำมาแล้วผ่านไป 1 ปี 2 ปี ฉันก็ลองจับดูบ้าง แล้วโอ้.. มันไม่ได้ดูไม่เป็นธรรมชาติอย่างที่คิดเลย! คิดว่าเทคโนโลยีสมัยนี้ดีขึ้นเยอะจริง ๆ.. แล้วก็เริ่มคิดว่าฉันลองทำดูไหม..? ในฐานะผู้หญิงก็น่าจะมั่นใจขึ้น และผู้ชายหลายคนก็ชอบหุ่นเซ็กซี่มีส่วนเว้าโค้ง พอมีความคิดแบบนี้ ก็เลยคิดว่าไหน ๆ แล้วไปปรึกษาดูหน่อยดีไหม~~ สุดท้ายก็ตัดสินใจไปเลย ฉันไม่ชอบหน้าอกที่นูนด้านบนหรือทรงเหมือนจรวดพุ่ง เลยผ่าตัดด้วย Motiva Mini 270 หรือ 275 นี่แหละ ฉันบอกว่าอยากได้ฟูล C แต่หลังผ่าตัดฟื้นตัวแล้วไปซื้อชุดชั้นใน เขาบอกว่าฉันต้องใส่ D.. (ช่วงแรกสุดที่ยังมีบวมนิด ๆ ใส่ E..) ตอนแรกก็คิดว่า อืม... ทำใหญ่เกินไปเมื่อเทียบกับรูปร่างฉันหรือเปล่า (ฉันเป็นคนชอบความธรรมชาติ) แต่ยิ่งเวลาผ่านไป สัมผัสและรูปทรงก็เป็นธรรมชาติมากขึ้น เสื้อผ้าที่เมื่อก่อนใส่ไม่ได้เพราะช่วงอกดูโล่ง ๆ ก็ได้ใส่เต็มที่ และได้ใส่ชุดว่ายน้ำสวย ๆ ด้วยนะ? ประมาณ.... หลังผ่าตัดได้ 7~8 เดือน เป็นช่วงที่บวมยิบย่อยค่อย ๆ ยุบหมดและฉันพอใจมากที่สุด
แต่ตอนนี้ผ่านมา 1 ปีกว่านิด ๆ สิ่งที่รู้สึกคือ... ไม่สบายกว่าที่คิด เวลานอนก็ไม่สบาย และถ้านอนหงายตรง ๆ นิ่ง ๆ แล้วจับหน้าอก มันจะแน่น ๆ แข็ง ๆ (?) ระหว่างนั้นก็มีแฟนใหม่ด้วย แต่เวลาฉันนอนนิ่ง ๆ แล้วเขาจะจับหน้าอก ฉันจะกังวลมาก เวลานอนตะแคง หน้าอกหนักเลยรู้สึกตึงรั้ง และเพราะผิวฉันไม่ได้หนา ถ้าใช้มือลูบเนื้อด้านนอกหน้าอกเบา ๆ จะรู้สึกได้จาง ๆ ถึงรอยย่นของซิลิโคนเสริมด้านใน... แบบว่า อืม...... รู้สึกว่าข้างในมีอะไรอยู่จริง ๆ? ต่อให้ทำกับที่ดังแค่ไหน และสมัยนี้บอกว่าธรรมชาติมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางเหมือนหน้าอกธรรมชาติจริง ๆ ได้เลย.. ที่สำคัญที่สุด พอหน้าอกใหญ่ขึ้น กลับใส่เสื้อผ้ารัดรูปไม่ค่อยได้.. (เพราะฉันมองเองก็รู้สึกเยอะไป) เวลาเจอคนครั้งแรก ฉันรู้สึกอยู่เรื่อย ๆ ว่าสายตาอีกฝ่ายมองไปที่หน้าอก และฉันไม่ใช่ประเภทที่สนุกกับสายตาแบบนั้น ทั้งที่แต่แรกทำเพื่อความพอใจของตัวเองแท้ ๆ แต่อืม.... ยิ่งนานก็ยิ่งคิดมากขึ้น ช่วงนี้ในโซเชียล เห็นคนที่หน้าอกเล็กแต่มั่นใจใส่เสื้อผ้าสวย ๆ แล้วภาพลักษณ์ที่เป็นธรรมชาติของคนนั้นดูสวยมาก เช่น ลองคิดว่า Yoona จาก Girls’ Generation อยู่ ๆ วันหนึ่งจากลุคตอนนี้กลายเป็นคัพ C, D ดูสิ.. น่าจะเห็นหน้าอกก่อนเห็นตัวคนนั้นเลยไหม? แล้วก็ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ใส ๆ เดิมของเธอด้วย
เหนือสิ่งอื่นใด หลังทำหน้าอกมาก็มีเรื่องหลายอย่าง แต่แฟนคนล่าสุดที่เจอบอกว่าคนที่มีนิสัย บุคลิก และหน้าตาแบบฉันคือสเปกของเขา หลังคุย ๆ กันหนึ่งเดือนก็เลยคบกัน แต่พอเขารู้ว่าฉันเคยผ่าตัดหน้าอก.... ความสัมพันธ์ก็เริ่มห่าง ๆ ไปหน่อย เขาพูดตรง ๆ จริง ๆ ว่า เขาไม่เคยคบคนที่เคยผ่าตัดหน้าอกมาก่อน เลยไม่รู้ว่าตัวเองมีความรู้สึกต่อต้านเรื่องนี้ แต่ความรู้สึกต่อต้านมันแรงกว่าที่คิด และในเมื่อเพิ่งคบกันไม่นาน เขาคิดว่าเลิกกันไปเลยน่าจะดีกว่า.. เขาบอกว่าฉันเป็นคนดีมาก แต่ไม่คิดว่าเรื่องนี้สำหรับเขา จะรู้สึกใหญ่ขนาดนี้... ขอโทษจริง ๆ เขาบอกว่าถ้าตอนคุยกันแรก ๆ รู้ตั้งแต่ต้นว่าฉันเป็นคนที่เคยศัลยกรรมหน้าอก เขาคงไม่เข้ามาจีบ.. ตัวเขาเองก็เป็นคนที่อยากแต่งงานมาก ไม่ได้เข้ามาด้วยความคิดเล่น ๆ และบอกว่าเขาเป็นคนที่ไม่สนใจว่าผู้หญิงของตัวเองจะหน้าอกใหญ่หรือเล็ก กลับกัน เพราะคิดว่าเป็นผู้หญิงที่อาจแต่งงานด้วย เขาเลยคิดอย่างรอบคอบ แล้วรู้สึกว่าคนที่เคยผ่าตัดหน้าอกคงไม่ใช่สำหรับเขา จึงบอกว่าพอเถอะ พอได้ยินคำนี้ ฉันรู้สึกเหมือนเลือดไหลลงวูบ... ไปหมดจริง ๆ ฉันก็อายุ 30 แล้ว ถึงขั้นคิดว่าคนที่เป็นคู่ชะตาปรากฏตัวแล้วด้วยซ้ำ (อ้อ อ้างอิงนะ เพื่อนผู้หญิงของฉันทุกคนตอนจับหน้าอกฉันพูดว่า “สุดยอด นุ่มจริง ๆ! ธรรมชาติมาก!” แต่เพื่อน ๆ จับตอนฉันนั่งนิ่ง ๆ หรือยืนนิ่ง ๆ เลยคงรู้สึกแบบนั้น เอาจริง ๆ มันต่างกันตามสถานการณ์.. ถ้าร่างกายเย็นหรือรู้สึกตื่นเต้น มันจะแข็งตึงขึ้น นอนตะแคงแล้วนุ่ม แต่พอนอนหงายก็แข็งตึง เฮ้อ..)
สรุปแล้วสิ่งที่ฉันอยากพูดคือ อยากให้ทุกคนอย่าคิดเรื่องศัลยกรรมเบา ๆ และพิจารณาให้มากที่สุดก่อนทำจริง ๆ ฉันถามเพื่อนผู้ชายรอบตัวหมดแล้ว เกือบ 4 ใน 5 คนบอกว่าถึงจะเล็กก็ชอบธรรมชาติมากกว่า (ฉันให้ตอบแบบเย็นชาระหว่าง D ศัลยกรรมกับ A,B ธรรมชาติ) ถึงผู้ชายหลายคนจะชอบหุ่นเซ็กซี่ แต่เรื่องนั้นคือเมื่อเป็น “ธรรมชาติ” ไม่ใช่ว่าอยากได้หน้าอกที่ผ่าตัดมา ยิ่งถ้าเป็นผู้หญิงของตัวเอง หน้าอกใหญ่หรือเล็กก็ไม่สนใจ และถ้าเป็นคนที่คบกันมานานแล้วอีกฝ่ายตัดสินใจผ่าตัดกลางทางด้วยตัวเองก็ช่วยไม่ได้ แต่ถ้าเป็นสถานการณ์เหมือนฉันก่อนหน้านี้ คือเพิ่งเจอกันไม่นาน และยังไม่ได้ผูกพันมาก พอรู้ว่าอีกฝ่ายศัลยกรรมมา พวกเขาก็คงคิดทบทวนสักครั้งเหมือนกัน ตอนแรกฉันทุ่มเงินก้อนใหญ่เพื่อความพอใจของตัวเอง... แต่ทุกครั้งที่หน้าอกรู้สึกจี๊ด ๆ? นิดหน่อย ก็อดกังวลไม่ได้ จากความไม่สบายหลายอย่างที่พูดไปข้างต้น และแผลใจที่ได้รับเมื่อไม่นานมานี้ ฉันจึงตัดสินใจโดยไม่ลังเลว่าจะเอาซิลิโคนออกและทำการปลูกถ่ายไขมันสเต็มเซลล์ จริง ๆ เคยคิดไว้ว่าพออายุมากขึ้นค่อยเอาออก แต่ไม่คิดว่าจะต้องเอาออกเร็วขนาดนี้... แต่ก็คิดว่าถ้าเอาออกตอนยังไม่นานมากน่าจะง่ายกว่า ปลอดภัยกว่า และกลับสู่สภาพเดิมได้เร็วกว่า.. ถ้าคนรอบตัวฉันบอกว่าจะทำหน้าอก ฉันคงอยากห้ามไว้ก่อน
ขอบคุณที่อ่านโพสต์ยาว ๆ นี้นะ!