พวกคุณแม่นี่ ถ้าลูกชายหรือลูกสาวของเพื่อนทำอะไรให้.. ทำไมถึงฮือฮากันขนาดนั้นนะ.. หลังจากมีลูกชายคนหนึ่งเล่าในงานรวมตัวว่าให้เพื่อนของแม่ไปผ่าตัด แม่ฉันก็เริ่มท่องเรื่องผ่าตัดตาต่อหน้าฉันไม่หยุด,, แค่หาข้อมูลผ่าตัดของตัวเองก็ยากแล้ว พอต้องหาข้อมูลผ่าตัดให้แม่ ทั้งที่ยังไม่รู้รสนิยมตัวเองด้วยซ้ำ ยังต้องไปค้นหารสนิยมของแม่ที่ยิ่งไม่รู้เข้าไปอีก คงมีลูกสาวหลายคนที่ปวดหัวกว่านี้ใช่ไหม..? ตอนแรกคิดว่าจะบอกให้แม่ไปทำที่เดียวกับเพื่อนแม่เลยดีไหม.. แต่พอได้ยินข่าวสิ้นหวังว่าโรงพยาบาลไม่ได้อยู่โซล ก็เริ่มค้นหาแบบพายุเข้า.. คลินิกส่วนตัว,.. โรงพยาบาลเฉพาะทางตา... อะไรพวกศัลยกรรมตาวัยกลางคน...
พอไปตามโรงพยาบาลที่ว่าดังมาทีละนิด ก็เริ่มมีเกณฑ์ของตัวเองขึ้นมา สิ่งที่คิดว่าสำคัญที่สุดคือ แม่ๆ จะกังวลมากกว่าเราเรื่องผลข้างเคียง? การเปลี่ยนไปแบบฉับพลัน? อะไรแบบนี้ มากกว่าการสวยขึ้นมากๆ หรือเปลี่ยนไปมากๆ คือกังวลว่าผ่าตัดได้อย่างปลอดภัยแค่ไหน., อะไรแบบนั้น!! ฉันคิดว่าทุกคนเวลาหาโรงพยาบาลให้คุณแม่ ก็ควรดูจากเกณฑ์แบบนี้ค่ะ
ยังไงแม่ฉันก็ทำที่ที่สามารถผ่าตัดให้ดูธรรมชาติได้ ตอนนี้ผ่านไป 3 เดือนแล้ว ถ้าไม่บอกก็ไม่เห็นรอยผ่าตัด? อะไรแบบนั้น เลยไม่รู้ว่าทำมา ศัลยกรรมตาล่างดูเหมือนจะเป็นการผ่าตัดที่ต้องดูยาวๆ ถึง 1 ปีเพื่อให้เข้าที่.. ทุกคนหาข้อมูลให้ดีนะ!! ฉันที่กลายเป็นลูกสาวในฝันแล้ว.. ต้องให้แม่ทำกับข้าวเนื้อให้กินแล้วล่ะ... ^^