<รูปตาที่ถ่ายข้างนอกเมื่อไม่นานนี้><รูปตาที่เพิ่งถ่ายที่บ้าน>หลังโควิดระบาดแล้วเปลี่ยนเป็นแบบไม่พบหน้า ก็รู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง แล้วเห็นโฆษณา DA ที่รถไฟใต้ดินสถานีกังนัม? ไม่รู้ทำไมรู้สึกใช่ขึ้นมา เลยไม่เดินดูคลินิก ㄴㄴ ไม่หาข้อมูลออนไลน์ ㄴㄴ จองแล้วนัดวันผ่าตัดทันทีㅇㅇ มาคิดตอนนี้เหมือนตัดสินใจแบบถอดสมองออกจริงๆ ㅇ หมอก็บอกให้จัดใครมาก็ได้ ฉันนี่ไม่กลัวอะไรจริงๆ เอาเป็นว่าเลยได้คุณหมอชเวจองฮุนเป็นคนดูแล ส่วนหัวหน้าที่ปรึกษานี่จริงๆ แล้วไม่ค่อยดีเท่าไหร่ รู้สึกว่าเอาแต่แนะนำเปิดหัวตา/หางตา แล้วกดดันเรื่องเงินจองด้วย เลยคิดว่าจะออกไปเลยดีไหม แต่คุณหมอชเวจองฮุนใจดี เลยยอมมองข้าม ก่อนอื่นคุณหมอคนนี้ใจดีจริงๆ และพูดอย่างมั่นใจพร้อมให้ดูตาของคนไข้ที่ตัวเองเคยดูแล คุณหมอก็แนะนำการเปิดหัวตา/หางตาเหมือนกัน แต่พอฉันบอกว่าคิดว่าอันนั้นไม่น่าจะใช่สำหรับฉัน คุณหมอก็บอกว่าเข้าใจทันทีㅇㅇ ก็เลยจองผ่าตัดแล้วกลับบ้าน หลังผ่าตัด จู่ๆ พ่อก็เข้าโรงพยาบาล ฉันต้องดูแลพ่อ เลยไม่ได้ดูแลหลังผ่าตัดตาเลย อยู่กับพ่อที่โรงพยาบาลประมาณหนึ่งสัปดาห์ นั่งปอกส้มกินกัน ถึงอย่างนั้นก็คิดว่าทำออกมาค่อนข้างเป็นธรรมชาติอยู่ พอใจนะ แต่รู้สึกว่ายังมีอะไรน่าเสียดายนิดหน่อย
ถูกใจ 19