ตอนอยู่มัธยมต้น ฉันเคยทำศัลยกรรมตาสองชั้นแบบกรีด แต่ไม่รู้ว่าเพราะเปลือกตามีไขมันเยอะและยังเด็กหรือเปล่า มันหลุดถึง 2 ครั้งเลยค่ะ (พี่ผู้หญิงที่เป็นญาติก็ทำพร้อมกัน และก็หลุดเหมือนกัน.. พอไปโรงพยาบาลอื่น เขาบอกว่าถามว่าทำไมถึงออกมาเป็นแบบนี้)
เลยได้แก้เติม 2 ครั้ง แต่ครั้งสุดท้ายเขาบอกว่าจะทำให้ไม่หลุดเด็ดขาด สุดท้ายตากลับเป็นตะปุ่มตะป่ำ... แล้วอาการบวมก็ไม่ยุบไปตลอด กลายเป็นเหมือนเปลือกตาไส้กรอก
เลยค่ะ พังไปเลยจริง ๆ.. ตอนนี้คิดแล้วยังใจหาย ตอนนั้นแม่ก็ร้องไห้ ฉันก็ร้องไห้ คิดจริง ๆ ว่าชีวิตพังแล้ว ก้มหน้าก้มตาไปโรง
เรียน และในหมู่เพื่อน ๆ ก็มีคนพูดกันเยอะมาก ฉันไปหาโรงพยาบาลเองก็แล้ว โทรไปก็แล้ว แต่โรงพยาบาลบอกว่าแพทย์คนนั้นไปเปิดคลินิกส่วนตัว
แล้ว ไม่อยู่แล้ว แต่ภายหลังพอฉันไปดูเอง แพทย์คนนั้นยังอยู่ที่โรงพยาบาลเดิมนั่นแหละค่ะ ก็คือโกหกนั่นเอง ยังไงก็ตาม ตอนอายุยังน้อย ฉันทรมานใจมากว่าแล้วจะใช้ชีวิต
ยังไงดี พอขึ้นมัธยมปลาย แม่เป็นคนพูดก่อนว่าให้ไปศัลยกรรมแก้กันเถอะ ฉันกลัวมากว่าจะผิดพลาดอีก แต่คิดว่าคงดีกว่าต้องใช้ชีวิตแบบนี้
(ที่มัธยมปลายก็ยังดังว่าเป็นเด็กที่ทำตาสองชั้นพัง..) เลยไปศัลยกรรมแก้ที่โรงพยาบาลเฉพาะทางด้านการแก้ แม้ตาจะไม่ได้เป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่เมื่อเทียบกับตอนนั้นก็ดีขึ้นมาาาาาาาาาาาก และตอนนี้ก็ใช้ชีวิตได้ดีค่ะ ถ้ามีคนที่ยังอายุน้อยอ่านอยู่.. ฉันเข้าใจว่าคงอยากสวยขึ้นมาก ๆ จริง ๆ
แต่อยากบอกว่ารออีกแค่นิ~ดหน่อยแล้วค่อยทำก็ไม่แย่นะคะ.. แล้วการเลือกโรงพยาบาลอย่างรอบคอบเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว แต่ขอให้ตรวจสอบอีกครั้ง
เพื่อไม่ให้ต้องเจ็บปวดแบบฉันเด็ดขาดค่ะ
/ โรงพยาบาลที่ฉันทำศัลยกรรมแก้ตา เป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงเรื่องการแก้ และทำกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลค่ะ
ถูกใจ 3