-จมูกเดิม: เป็นจมูกต่ำมากแบบไม่มีสันจมูกเลยแม้แต่นิดเดียว -ครั้งแรก: ทำเมื่อ 10 ปีก่อนด้วยกระดูกอ่อนหู + ซิลิโคน ดีใจที่มีสันจมูก แต่ไม่ใช่จมูกที่สูงและสวยแน่นอน แค่กลายเป็นระดับธรรมดา ปลายจมูกยังทื่อและเป็นจมูกชมพู่เหมือนเดิม แถมซิลิโคนใส่เข้าไปเอียงเล็กน้อย และมีปัญหาจุดเริ่มต้นของซิลิโคนมองทะลุออกมา -ทำแก้: ทำแก้โดยใช้กระดูกอ่อนซี่โครง ซิลิโคนเอียงกับที่มองทะลุดีขึ้น ปัญหาคือปลายจมูกสูงขึ้นนิดหน่อยแต่ยังทื่ออยู่ และไม่ได้เพิ่มความสูงสันจมูกเลย (=เหมือนตอนทำครั้งแรกเป๊ะ)
ปัญหาใหญ่ที่สุดของจมูกก่อนหน้านี้คือปลายจมูกที่ทื่อ และส่วนตัวฉันเป็นใบหน้าที่ช่วงกลางหน้ายุบ เลยอยากให้สันจมูกสูงขึ้นอีกหน่อยด้วย (อ้างอิงว่าไปปรึกษาคลินิกศัลยกรรมมากกว่า 10 แห่ง และเรื่องสันจมูก ความเห็นหมอประมาณ 6:4 ต้องเพิ่มสันจมูกอีก 6 vs ตอนนี้ก็ไม่แย่ 4)
ตอนนี้เป็นสัปดาห์ที่ 2 หลังทำแก้ เลยยังไม่มีปัญหาด้านการใช้งาน นอกจากความแข็งเพราะใช้กระดูกอ่อนซี่โครง ก็ไม่มีสัญญาณอักเสบเลย และเป็นการผ่าตัดยืดผนังกั้นจมูก แต่ฉันก็หายใจสบาย ส่วนการแก้จมูกชมพู่ก็... ตอนนี้ยังไม่รู้เลยจริง ๆ () แต่คิดว่าถ้าบวมยุบลงกว่านี้ อาจจะดูเรียวขึ้นอีกนิดได้
แต่... ฉันหวังว่าทำแก้แล้วจะสวยขึ้นแบบมีมิติมากขึ้น แต่ความสูงสันจมูกเท่ากับครั้งแรกเป๊ะ ปลายจมูกก็น่าเสียดาย... ข้อเสียเรื่องซิลิโคนเอียงกับมองทะลุหายไปก็ดี แต่ข้อเสียนั้นก็ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น... ที่ตัดสินใจทำจมูกแก้ ยังไงก็เพราะอยากให้สูงขึ้นถึงได้นอนบนเตียงผ่าตัด แต่กลายเป็นแค่แข็งขึ้น และความมีมิติโดยรวมรู้สึกเหมือนเดิมมากเกินไป
ปลายจมูกสูงขึ้นนิดหน่อยก็จริง แต่ยังทื่อมากอยู่ดี... ถ้าถือว่าพอบวมยุบแล้วจะยุบลงมาอีก ก็ยิ่งเหมือนจะไม่ต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก
ตามความโลภของฉัน อยากให้ AS เพิ่มซิลิโคนสันจมูกให้สูงขึ้นอีกหน่อย และแก้จมูกชมพู่ตรงปลายจมูกเพิ่มอีก
แต่... จมูกเป็นบริเวณที่มีผลข้างเคียงรุนแรงได้ง่ายอยู่แล้ว และที่หลังทำครั้งแรกฉันอยู่แบบนั้นมา 10 ปี ก็เพราะพอใจที่ผ่าตัดออกมาได้อย่างปลอดภัยด้วย
กังวลมากว่าถ้าเปิดบ่อยโดยไม่จำเป็น จะทำให้หายใจลำบากหรือเกิดการอักเสบ ผลข้างเคียงหรือเปล่า... แต่ในขณะเดียวกันก็ยังรู้สึกเสียดาย...
กรณีแบบนี้คิดว่าจะทำครั้งที่สามไหม? หรือควรพอใจแบบพอดี ๆ แล้วเลิกส่องกระจกดี....