วันนี้เป็นวันที่ 7 ไปถอดเฝือกกับตัดไหมมาแล้ว
จมูกของฉันเป็นจมูกชมพู่ + จมูกเบี้ยว + จมูกผิวหนา + ดั้งฮัมพ์ + โรคจมูกอักเสบ เลยใช้ <กระดูกอ่อนซี่โครงบริจาค, กระดูกอ่อนหูข้างเดียว, กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก, ซิลิโคน 4 มม.> ทั้งที่เป็นการผ่าตัดครั้งแรก แต่ก็จ่ายเงินก้อนใหญ่ถึง 6 ล้านวอนเพื่อทำศัลยกรรม
ขอพูดสรุปก่อนเลยว่า จ่ายไป 6 ล้านแล้วได้จมูกหมู, โวลเดอมอร์ต, ไมเคิล แจ็กสัน, จมูกเชิดมา ^^
วันนี้ครบหนึ่งสัปดาห์หลังผ่าตัด พอถอดเฝือกออกปุ๊บฉันก็ร้องไห้โฮเลย ร้องไห้โวยวายหนักมากว่า แล้วฉันจะใช้ชีวิตเข้าสังคมด้วยจมูกนี้ยังไง… ฉันบอกชัดเจนแล้วว่าอย่าแก้เกิน แต่เพราะผิวหนา เขากลับทำให้ฉันเหมือนตือโป๊ยก่ายไปเลย ความเร็วในการยุบของบวมแต่ละคนไม่เหมือนกัน และฉันทำงานที่ต้องเจอลูกค้า (อาศัยอยู่ต่างประเทศ) ฉันบอกชัดเจนแล้วว่าให้ทำ “แบบธรรมชาติ ไม่แก้เกิน” แต่สุดท้ายกลับออกมาเหมือนคอสเพลย์จมูกหมู ฉันทนมองจมูกตัวเองไม่ได้จริง ๆ เลยถามว่าควรทำยังไง เขาบอกว่าจะติดเทปให้เพื่อให้บวมหายเร็วขึ้น ก็เลยติดเทปไว้ เขาบอกให้ลองอยู่แบบนี้หนึ่งสัปดาห์……
แน่นอนว่าฉันเคยเห็นเรื่องช่วงจิตตกกับการแก้เกินในชุมชนนี้ และก็รู้มาก่อน แต่พอมันเกิดขึ้นกับตัวเองจริง ๆ กลับพูดอะไรไม่ออก มีแต่อยากด่า
มองจมูกจากด้านข้างยังไม่ค่อยรู้สึก แต่ถ้ามองจากด้านหน้าก็คือตือโป๊ยก่ายชัด ๆ.. อีกแค่หนึ่งสัปดาห์ก็ต้องไปทำงานแล้ว… จริง ๆ แล้วฉันจะใช้ชีวิตกับจมูกนี้ยังไง เริ่มโมโหตั้งแต่ตอนนี้แล้ว…
แถมฉันยังทำปลูกถ่ายไขมันพร้อมกันด้วย และเป็นคนที่แทบไม่มีบวม + ช้ำ แต่มีแค่จมูกที่กลายเป็นแบบนั้น.. ขนาดนี้คือแก้เกินใช่ไหม? เฮ้อ จริง ๆ มืดแปดด้านไปหมดแล้ว แม่ง