ตั้งแต่ตัดสินใจจะผ่าตัดจนถึงเลือกโรงพยาบาล ใช้เวลาสั้นๆ ประมาณหนึ่งเดือน โชคดีจริงๆ ที่เหมือนกับหลายคนที่ผ่าตัดแล้วประสบความสำเร็จ ฉันเองก็ค่อนข้างพอใจกับโรงพยาบาลที่เลือก สำหรับคนที่กลัวเพราะเป็นการผ่าตัดครั้งแรก ฉันจะลองอธิบายเกณฑ์ที่ใช้เลือกโรงพยาบาลนะ ถึงจะเขียนไม่ค่อยเป็นระเบียบก็เข้าใจหน่อยนะ
ฉันหาข้อมูลเอง(?) แล้วคัดมาได้ประมาณ 5-6 ที่ จากนั้นไปปรึกษาด้วยตัวเองทุกที่แล้วค่อยตัดสินใจ จำได้ว่าตัดโรงพยาบาลที่ให้ความรู้สึกเหมือนระบบโรงงานมากกว่าที่คิด หรือที่ไม่สามารถมีกล้อง CCTV ในห้องผ่าตัดออกไป เพราะสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับฉันคือการผ่าตัดให้จบอย่างปลอดภัย ต่อให้มีชื่อเสียงมากแค่ไหนหรือรีวิวแน่นแค่ไหน ถ้าไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มคลินิกศัลยกรรมตกแต่ง ฉันก็ตัดออก (มีบางที่ที่ตัดออกทั้งน้ำตาเหมือนกัน) ฉันจัดลำดับความสำคัญของโรงพยาบาลโดยดูเป็นหลักว่าแพทย์ที่ให้คำปรึกษาอธิบายได้แม่นยำและตรงจุดแค่ไหน และถ้าเกิดผลข้างเคียงขึ้นมาจะรับมืออย่างไร หลังจากนั้นค่อยดูเรื่องช่วงราคาและสิทธิประโยชน์เพิ่มเติมควบคู่กันไป การที่ฉันผ่าตัดได้อย่างปลอดภัยคือเรื่องแรกสุด
ใน 3 ที่ที่ลังเลจนถึงท้ายที่สุด หลังจากเลือกโรงพยาบาลปัจจุบันแล้ว ยังมีอีกโรงพยาบาลหนึ่งที่ฉันรู้สึกเสียดายอยู่เรื่อยๆ แต่โรงพยาบาลนั้นหายไปหลังจากนั้น 2 ปี;; โรงพยาบาลที่ฉันผ่าตัดตอนนี้ขยายและย้ายที่แล้ว ดูเหมือนจะไปได้ดียิ่งขึ้น เขายังสนับสนุนการตรวจอัลตราซาวด์ทุกปีด้วย จนถึงปีที่แล้วฉันก็ยังจองแล้วไปตรวจอัลตราซาวด์อยู่ และทุกครั้งที่ถามเรื่องที่สงสัย แม้จะไม่ใจดีเท่าก่อนผ่าตัด แต่ก็ยังตอบให้ครบทั้งหมด ฉันเลยยังคิดว่าเลือกโรงพยาบาลได้ดี
อย่างที่เห็นได้ในรีวิวผ่าตัดอื่นๆ ช่วงแรกฉันก็เจอคล้ายๆ กัน เช่น ความรู้สึกร้อน ปวดกล้ามเนื้อ ฯลฯ แต่ว่าถึงแม้ฉันจะผ่าทางรักแร้ ก็แทบไม่ช้ำเลยจริงๆ สั~~กนิดเดียว ตอนนั้นในหมู่คนที่แลกเปลี่ยนรีวิวกันก็มีแต่คนบอกว่าฉันโชคดี ได้ยินมาว่าความช้ำต่างกันมากตามความชำนาญตอนสร้างโพรงหน้าอกครั้งแรก
ช่วง 2-3 ปีแรก ฉันพอใจมาก ฉันคิดว่าสิ่งที่ใหญ่มากคือ ตอนหน้าร้อนไม่ต้องใส่ซิลิโคน NuBra ที่หนักกว่าหน้าอกตัวเอง แค่ติดแผ่นปิดหัวนม เสื้อผ้าก็ดูเข้ารูปสวยแล้ว
อ้างอิงนะ โครงอกของฉัน 70 และใส่สองข้าง 345/325cc ได้ยินว่าจะได้ประมาณฟูลคัพ D แต่หลังผ่าตัดวัดไซซ์ออกมาเป็น 70F
พูดตามตรง อาจเป็นเพราะจุดศูนย์ถ่วงเปลี่ยนไปตามขนาดหน้าอก เวลาออกกำลังกายเลยค่อนข้างลำบาก น่าจะเป็นเพราะความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอม ช่วงนี้ฉันกำลังเสียใจว่า น่าจะทำไซซ์ 325/300 ฉันใช้ชีวิตโดยมีอาการปวดหลังคออยู่ตลอด เลยคิดว่าเป็นแค่ฉันหรือเปล่า แต่พอดูรีวิวที่นี่ไม่กี่อัน ก็เหมือนจะมีคนแบบฉันอยู่บ้างเหมือนกัน แน่นอนว่ามีความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมด้วย ตอนปรึกษาครั้งแรก เขามักบอกว่าทำให้ใหญ่ไว้จะเสียใจน้อยกว่า แต่ฉันคิดว่าดีที่สุดคือใหญ่พอดีๆ ให้เหมาะกับขนาดโครงอกของตัวเอง
แล้วฉันต่างจากคนอื่นตรงที่เกิดอาการแพ้ผิวหนัง น่าจะมีโรงพยาบาลที่สั่งยากินที่เรียกว่ายาป้องกันพังผืดหดรัดให้ ตอนนี้แนวโน้มเหมือนว่าส่วนใหญ่บอกว่าไม่ต้องกินก็ได้ และฉันก็เห็นหลายคนที่ได้รับยาแล้วไม่ได้กิน แต่ถ้าฉันไม่มียานี้ ฉันคิดว่าคงถอดออกทันทีเพราะคัน ผิวยังมีอาการคันที่จู่ๆ ก็ขึ้นมาแล้วก็ยุบลง อย่างน้อยวันละครั้งจนถึงตอนนี้ ไม่ได้รุนแรงเท่าตอนแรก เลยยังไม่ถึงขั้นต้องกินยา แต่จินตนาการยากว่าถ้าช่วงแรกไม่มียาป้องกันพังผืดนั้นจะเป็นยังไง
ได้ยินว่าคนที่โครงอกเล็กแต่ทำไซซ์ใหญ่มาก หรือคนที่ผิวบาง อาจเกิดผลข้างเคียงเป็นภาวะริปปลิงบริเวณด้านในหน้าอกได้ สำหรับฉันคงเป็นเพราะทำไซซ์ใหญ่ไปมาก ผิวด้านในของเต้านมข้างที่ใส่ใหญ่กว่า พอลองจับดูจะรู้สึกย่นๆ เป็นคลื่นเล็กน้อย บางครั้งก็รู้สึกเจ็บบ้าง แต่ทางโรงพยาบาลก็ยังไม่ได้ให้ความเห็นว่ามีการแตกหรือถึงขั้นต้องผ่าตัดแก้ เลยใช้ชีวิตไปแบบนี้
สรุป เวลาเลือกโรงพยาบาลต้องรอบคอบ
ข้อดี ไซซ์ใหญ่ขึ้น ทำให้ชอบทรงเวลาใส่เสื้อผ้ามาก
ข้อเสีย ความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอม ปวดคอ ปฏิกิริยาแพ้ ไซซ์ควรพอดีๆ
ฉันเขียนไม่เก่ง แต่เหมือนจะเขียนยาวเกินไป ถึงจะสรุปไว้แล้ว แต่ถ้าข้อดีข้อเสียที่ฉันเจอมาช่วยอะไรได้ ฉันจะตอบให้นะ ช่วงไม่นานมานี้ฉันเริ่มคิดเรื่องผ่าตัดแก้เพื่อลดไซซ์อยู่.. ถ้ามีใครเคยผ่าตัดลดไซซ์แล้วพอใจ ถ้าทิ้งรีวิวไว้จะขอบคุณมากๆ