สวัสดีค่ะ! ฉันเป็นคนไดเอตที่จากโรคอ้วนระดับรุนแรง น้ำหนักขึ้นต้นด้วย 80 กก. ลดมาถึงเลข 50 แล้วตอนนี้กำลังวิ่งไปสู่เป้าหมายเลข 40 ค่ะ ฮ่าๆ ฉันเป็นคนอ้วนมากมาตั้งแต่เกิด ถึงขั้นตอนประถมต้นน้ำหนักมากกว่าเด็กผู้ชายในห้องด้วยซ้ำ,, ใช้ชีวิตเป็นคนอ้วนมา 2n ปี,, แล้วรู้สึกว่าปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้จริงๆ เลยไดเอต 1 ปี และลดได้สำเร็จ 30 กก. ด้วยเหตุนี้ จากคนตัวเล็กสูง 158 ซม. ที่เคยหนักเกือบ 83 กก. ฉันลดลงมาได้จนถึงรูปร่างที่ไม่ได้ผอม แต่ดูประมาณปกติพอดีค่ะ แต่ความโลภของคนเราคงไม่มีที่สิ้นสุดมั้งคะ ฮ่าๆ,,
ตอนอยู่เลข 80 กก. คิดว่าแค่ได้เลข 60 แบบอวบๆ ก็ไม่หวังอะไรแล้ว พอมาอยู่เลข 60 ก็คิดว่าแค่แตะน้ำหนักปกติเลข 50 ได้ก็จะจบการไดเอต แต่พอเป็นน้ำหนักปกติจริงๆ แล้ว.. ก็อยากมีรูปร่างผอมที่ทุกคนอิจฉาสักครั้งในชีวิต
มันกลายเป็นแบบนี้ค่ะ ฮ่าๆ (โรคขอเพิ่มอีกนิด..)
หลังจากไดเอตยาวนาน 1 ปี ฉันเหนื่อยกับช่วงน้ำหนักนิ่งมาก,, เลยคิดว่าแม้ต้องยืมพลังทางการแพทย์ ก็อยากมีช่องว่างระหว่างต้นขาที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิตสักครั้ง จึงลองฉีดดูดไขมันต้นขาค่ะ รูปคือก่อนและหลังค่ะ รูปก่อนอาจดูตัวใหญ่หน่อย แต่ในช่วงนั้นตามค่า InBody แล้ว ตัวเลขทุกอย่างก็ออกมาปกติในแบบของมัน(?) ㅋㅋㅋㅋ เรียกว่าพอดีเป๊ะ ปกติทางการแพทย์.. ตอนนี้ผ่านไปสองเดือนแล้ว และเป็นครั้งแรกในรอบ 2n ปีที่ฉันมีขาที่เดินแล้วต้นขาไม่เสียดสีกัน,, ถึงแม้บนขาจะเต็มไปด้วยรอยแตกลายสีขาวซึ่งเป็นร่องรอยจากตอนโรคอ้วนระดับรุนแรง แต่ฉันคิดว่านี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง และเพื่อไม่ให้ลืมอดีตและไม่กลับไปเป็นแบบเดิม เดี๋ยวนี้ฉันก็ใส่กระโปรงออกไปข้างนอกด้วยค่ะ ㅋㅋㅋ
แม้จะลดไป 30 กก. แต่ช่วงล่างก็ไม่ยอมลดเลย เป็นคนหุ่นล่างใหญ่แบบ典型อย่างฉัน ช่วงนี้รู้สึกอัศจรรย์ทุกวันเลยค่ะ
ต้นขาไม่เสียดสีกันเหรอ? ถึงจะเป็นหน้าร้อน แต่ไม่มีเหงื่อค้างระหว่างต้นขาเหรอ? พอเอาเท้าชิดกันสนิท ตรงนี้มีช่องว่างเกิดขึ้นเหรอ?
ฮ่าๆ,,, แม้ฉันจะเป็นคนสำออยมากและเกลียดความเจ็บสุดๆ,, แม้กระทั่งวันทำก็ยังกลัวจนคิดว่าจะกลับบ้านดีไหม แต่ตอนนี้ผ่านไปสองเดือนแล้ว ฉันคิดว่ามันอาจเป็นการตัดสินใจที่ดีจริงๆ,,,, ฮ่าๆ