<หลัง 1 เดือน> <หลัง 3 เดือน> <ก่อนผ่าตัด> รู้สึกเหมือนความลำบากหลังผ่าตัดเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง แต่ความทรงจำนั้นก็เลือนรางไปแล้ว และใบหน้าใหม่ก็คุ้นเคยเร็วมากจนจำหน้าเดิมไม่ค่อยได้ ถ้าย้อนกลับไปอีกก็น่าจะผ่าตัดเหมือนเดิม ตอนแรกกลัวมากจนตัดสินใจช้ามาก แต่คิดว่าในเมื่อยังไงก็ต้องทำ สู้ทำให้เร็วกว่านี้น่าจะดีกว่า
ปัญหาของฉันอยู่ที่กระดูก ดังนั้นแก้ด้วยวิธีไม่ผ่าตัดไม่ได้ แต่ถ้าเก็บเงินที่เคยใช้ไปกับเรื่องไม่จำเป็นเพราะกลัวการผ่าตัดไว้ ฉันคิดว่าน่าจะมีเงินพอสำหรับค่าผ่าตัดอยู่แล้ว ถ้าไม่ทำก็จะเครียดไปทั้งชีวิต และคอมเพล็กซ์ก็จะรบกวนใจจนกระทบชีวิตประจำวันและความมั่นใจในตัวเอง ดังนั้นฉันหวังว่าทุกคนจะทำก็ต่อเมื่อมันกระทบสิ่งเหล่านั้นจริงๆ และขอให้ศึกษาข้อมูลโรงพยาบาลกับคุณหมอให้ดี แล้วเลือกคนที่เข้ากับตัวเอง ฉันคิดแบบนั้นแล้วแท้ๆ แต่พอใกล้วันผ่าตัดอารมณ์ก็แกว่งไปมา กลัวว่าจะยอมแพ้ เลยตัดสินใจเลื่อนวันให้เร็วขึ้นไปอีก ตอนแรกฉันขอให้ทำเส้นแบบธรรมชาติ แต่พอยิ่งใกล้วันก็ยิ่งอยากได้มากขึ้น ถึงวันผ่าตัดก็ยังลังเลระหว่างเส้นธรรมชาติกับเส้นตุ๊กตาอยู่เลย แต่ผู้จัดการกับคุณหมอช่วยประคองสภาพจิตใจฉันได้ดีมาก
เพราะฉะนั้น โรงพยาบาลที่ทั้งรสนิยมตรงกันและนิสัยเข้ากันได้ก็สำคัญมาก ก่อนผ่าตัดในการปรึกษาครั้งสุดท้าย ฉันรู้สึกเชื่อใจว่าพวกเขาจะดูแลได้ดี และคิดว่าพวกเขาน่าจะตัดสินใจได้ดีกว่าฉัน เลยตอนถูกขอรูปที่จะเอาไปเปิดในห้องผ่าตัด ฉันไม่ได้ให้ไป แค่เชื่อใจแล้วมอบให้ดูแลเลย เหตุผลหลักที่ฉันเชื่อใจได้แบบนั้นคือก่อนผ่าตัดฉันดูยูทูบของพวกเขาแล้วรู้สึกเชื่อในรสนิยม ความคิดเรื่องคุณค่า และปรัชญาการรักษาของพวกเขา ส่วนเหตุผลที่สองคือในการปรึกษาครั้งก่อนๆ ไม่มีท่าทีแบบใช้อำนาจหรือกดดัน และสามารถถามเรื่องวิธีผ่าตัดหรือข้อสงสัยต่างๆ ได้เต็มที่ ถ้าไปที่อื่นที่ถูกกว่า ฉันคงป่วยทางใจเพราะความไม่สบายใจและความเครียดก่อนและหลังผ่าตัดไปเอง หลังผ่าตัดก็ไม่ได้กังวลมาก แต่ผู้จัดการดูแลดีและตอบคำถามได้ดี ทำให้จิตใจสงบด้วย คนที่ให้ความสำคัญกับการดูแลสภาพจิตใจควรดูส่วนนี้ให้ดี
ถึงแม้ฉันจะฟื้นตัวค่อนข้างเร็ว แต่กว่าจะฟื้นจนใช้ชีวิตประจำวันได้ปกติก็ต้องเกิน 2 เดือนนิดหน่อยใช่ไหม? ระดับที่พูดแล้วหรือมองแล้วก็ไม่รู้สึกแปลก! นักเรียนหรือคนทำงานควรเผื่อเวลาอย่างน้อย 2-3 เดือนและทำแบบสบายๆ
ถ้าจะพูดถึงรีวิวละเอียดตอน 3 เดือน, เหนียงสองชั้นดีขึ้นจนอยู่ในระดับคนทั่วไป และพอประมาณ 2 เดือน อาการบวมใหญ่ที่เห็นชัดก็แทบหายไปแล้ว พอประมาณ 3 เดือนขึ้นไป ก็แทบไม่มีความไม่สบายอะไรจากมุมมองของตัวเองแล้ว ช่วงก่อนครบ 1 เดือน เวลา พูดจะไม่ค่อยสบาย เหมือนกำลังพูดทั้งที่อมลูกอมอยู่ในปาก และการออกเสียงก็จะค่อนข้างอ้อแอ้เล็กน้อย ต้องครบ 3 เดือนถึงจะอ้าปากได้ดี เส้นประสาทส่วนใหญ่ก็กลับมา จึงไม่รู้สึกแปลก กรณีของฉัน เส้นประสาทบริเวณปลายคางชาเลยขยับได้ไม่ค่อยดี และความไม่สบายอยู่ได้นานที่สุด แต่ก็แค่ความรู้สึกเท่านั้น ชีวิตประจำวันยังทำได้สบาย หากอากาศหนาวหรือไม่ค่อยขยับ บริเวณที่ผ่าตัดจะรู้สึกชาๆ หน่วงๆ เหมือนยาชายังไม่หมด เลยปกติฉันจะขยับตัวเยอะๆ และวันที่รู้สึกรบกวนใจก็จะประคบอุ่น