หลังจากไปปรึกษาผ่าตัดแก้มา ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาฉันคิดหนักจนหัวแทบระเบิด โทษตัวเอง และนึกย้อนถึงวันที่ผ่านมาเหมือนทำร้ายตัวเอง ใช้พลังอารมณ์ไปมหาศาลมากๆ สุดท้ายฉันก็คิดว่าศัลยกรรมมันคือความอยากจริงๆ และตัดสินใจจะผ่าตัดแก้ ฉันแน่ใจว่าต้องมีทุกคนที่เป็นเหมือนฉันอีก เลยมาเขียนรีวิวเดินสายปรึกษาผ่าตัดแก้ไว้สักหน่อย
ฉันไปโรงพยาบาลมา 2 ที่ (ㅇㄷw, ㄱㄹ) และขอให้อ่านโดยทราบไว้ว่า ฉันตรวจอัลตราซาวนด์แยกที่แต่ละโรงพยาบาล
ㅇㄷw – ผู้อำนวยการแพทย์ ㄱㅈㅎ ฉันรู้ว่ามีผู้อำนวยการแพทย์สองท่าน แต่ได้ยินว่าผอ. ㄱㅈㅎ เชี่ยวชาญด้านหน้าอก เลยระบุขอพบท่านนี้ ตัวโรงพยาบาลเองจำได้ว่าคนค่อนข้างเยอะ แต่พนักงานหน้าเคาน์เตอร์อาจจะยุ่ง เลยรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นมิตรนัก อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะ... เลยคิดว่าเอาเถอะ (อาจเป็นเพราะตอนนั้นสถานการณ์ยุ่งก็ได้) ผลอัลตราซาวนด์ได้ยินว่ามีทั้งถุงแตกและพังผืดหดรัด บอกว่าต้องเอาแคปซูลพังผืดออก ไม่ว่าจะผ่าตัดแก้หรือถอดออก... ผู้อำนวยการแพทย์เห็นว่าฉันยังอายุน้อย เลยดูเหมือนจะแนะนำให้ผ่าตัดแก้มากกว่าถอดออกนิดหน่อย ฉันเองก็ยังตัดสินใจไม่ได้ แต่เพราะยังมีความอยากเรื่องหน้าอกอยู่ พูดตรงๆ ว่าถอดออกนี่ไม่กล้าคิดเลย ก็เลยปรึกษาในแนวผ่าตัดแก้มา ของเดิมที่ทำเป็น Mentor Xtra เลยรู้สึกกดดันถ้าจะใช้ Mentor เหมือนเดิม จึงคุยกันเรื่อง Motiva เขาบอกว่าจะทำผ่านแผลใต้ราวนม เพราะแบบนั้นจะเอาแคปซูลพังผืดออกได้ง่ายกว่า.. แล้วออกมาคุยกับหัวหน้าที่ปรึกษาอีกครั้ง ผู้อำนวยการแพทย์พูดแบบนำทางให้ชัดเจนมาก แต่หัวหน้าที่ปรึกษารู้สึกให้คำปรึกษาแบบกลไกไปหน่อย เลยคิดว่าน่าเสียดาย แต่แนะนำการปรึกษากับผู้อำนวยการแพทย์นะ.. อธิบายดี
ㄱㄹ – ผู้อำนวยการแพทย์ ㅇㅈㅇ เป็นคลินิกส่วนตัว มีผู้อำนวยการแพทย์หนึ่งท่าน และที่นี่เป็นศัลยกรรมเต้านม เพราะฉันไปหลังจากได้ยินความเห็นเรื่องถุงแตกและพังผืดหดรัดมาแล้ว เลยเหมือนไปด้วยสภาพปลงมากขึ้น ที่นี่ก็อัลตราซาวนด์เหมือนกัน และได้ยินว่าถูกต้องว่าเป็นพังผืดหดรัดกับถุงแตก สภาพแคปซูลพังผืดแย่มากจนต้องเอาออก ที่นี่ก็บอกว่าถอดออกผ่านแผลใต้ราวนมจะปลอดภัย และพอฉันพูดถึง Motiva เขาก็บอกว่าทำ Motiva ได้ การปรึกษากับผู้อำนวยการแพทย์ไม่ได้ยาวมาก แต่สิ่งที่ชอบคือ พอฉันถามว่าทำไมพังผืดหดรัดกับถุงแตกถึงเกิดพร้อมกัน ท่านอธิบายว่าโดยปกติพังผืดหดรัดมักเกิดก่อน แล้วเมื่อแคปซูลพังผืดนั้นหนาขึ้น ก็จะเกิดแรงกดต่อถุงเต้านมเทียม และอาจทำให้แตกได้ แล้วหัวหน้าที่ปรึกษาก็อธิบายเพิ่มเติมด้วยข้อมูลสถิติตอนให้คำปรึกษาแยกต่างหาก เพราะฉันเอาแต่พูดโทษตัวเอง.. เขาบอกว่าสาเหตุที่ถุงแตกจริงๆ ยังไม่ได้มีการยืนยันแน่ชัดว่ามีแค่สาเหตุเดียวเป๊ะๆ แต่ถุงเต้านมเทียมก็เป็นผลิตภัณฑ์ อาจมีข้อบกพร่อง? พูดง่ายๆ คืออาจเป็นเหมือนสุ่มได้ชิ้นส่วนไม่ดี.. ก็เป็นไปได้ และกรณีของฉันตอนนี้ เมื่อดูว่ามีพังผืดหดรัดกับถุงแตกอยู่ด้วยกัน และสภาพแคปซูลพังผืดค่อน!ข้าง! ไม่ดีมาก ก็เหมือนอย่างที่ผู้อำนวยการแพทย์อธิบายว่า ดูแล้วถุงแตกน่าจะเกิดจากพังผืดหดรัด... ไม่ว่ายังไงก็ไม่ใช่เพราะฉันดูแลไม่ดีหรือเป็นความผิดของฉัน จึงไม่จำเป็นต้องเสียใจขนาดนั้น อ่า แต่พอฟังคำนั้นแล้วฉันร้องไห้... อายจนบอกคนรอบตัวไม่ได้ แต่ที่นี่ไม่เปิดเผยตัวตน เลยขอพูดนะ หัวหน้าที่ปรึกษาตกใจแล้วปลอบฉัน บอกว่าอย่าร้อง แล้วฉันก็บอกตามตรงว่าตัดสินใจไม่ได้ว่าจะผ่าตัดแก้หรือถอดออก ฉันบอกว่ารู้สึกเหมือนหน้าอกพังไปแล้ว แต่ก็ยังตัดใจไม่ได้ คนอื่นมีตั้งเยอะที่อยู่กับมันได้ดี 10 ปี 20 ปี ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ โรงพยาบาลแรกก็บอกว่าจะไม่ทำ as ให้ พูดสารพัดอย่างแล้วกลับมา... ตอนนี้คิดแล้วรู้สึกขอโทษ.. ฉันคิดว่าปรึกษากับผู้อำนวยการแพทย์ค่อนข้างสั้น แต่ที่ ㄱㄹ คุยกับหัวหน้าที่ปรึกษาค่อนข้างนาน ก็เพราะฉันร้องไห้ด้วยแหละ,, แล้วกว่าจะตั้งสติได้ ก็ไปห้องน้ำล้างหน้าแล้วกลับบ้าน.... อายจริงๆ
หลังจากไปปรึกษาสองที่แบบนี้ ฉันก็นอนตาค้างหลายคืนจนถึงรุ่งเช้า คิดหนักว่าจะถอดออกหรือผ่าตัดแก้ สุดท้ายฉันไม่มีความมั่นใจที่จะถอดออก.... ทำไม่ได้... รู้สึกว่าถ้าถอดออกแล้วก็จะเสียใจมากๆ แน่ ตอนนี้ไม่ใช่ว่าฉันไม่พอใจกับการทำหน้าอกถึงเป็นแบบนี้ แต่เพราะเป็นสถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้ ต้องผ่าตัดเพราะพังผืดหดรัดและถุงแตก เลยยิ่งเป็นแบบนี้มากกว่า สักวันหนึ่งคงมีเวลาที่ต้องถอดออก แต่ฉันรู้สึกว่ายังไม่ใช่ตอนนี้.. เลยตัดสินใจผ่าตัดแก้ ถ้าไม่มีความมั่นใจจะขึ้นเตียงผ่าตัดอีกครั้ง และถ้าสถานการณ์ทั้งหมดนี้กลับมาอีกแล้วรู้สึกว่าจะทนไม่ไหว เจ็บปวดจนเหมือนจะตาย การถอดออกก็น่าจะถูกต้อง แต่ถ้าเหมือนฉันที่ไม่มีวันยอมรับหน้าอกแบนๆ เหมือนแผ่นติดหลังถอดออกได้เด็ดขาด ฉันคิดว่าผ่าตัดแก้น่าจะถูกต้อง คงไม่มีคำตอบที่ถูกต้องตายตัวที่ไหน... แต่ฉันรู้สึกแบบนั้น ถ้ามีทุกคนที่ไม่มีที่ให้ขอคำแนะนำ หวังว่าจะช่วยได้บ้างแม้เพียงเล็กน้อยตอนตัดสินใจนะ! ทุกคนอย่าหม่นหมองเหมือนฉันมากเกินไป ขอให้เข้มแข็งผ่านมันไปให้ได้ และได้ผ่าตัดแก้ที่โรงพยาบาลดีๆ ฉันเองก็จะตั้งสติให้ดีแล้วไปผ่าตัดแก้ให้เรียบร้อย ยังไม่ได้กำหนดวันนะ ถ้าได้ทำแล้วจะกลับมาเขียนรีวิว มาสู้ไปด้วยกันเถอะ!! จบเส้นทางผ่าตัดแก้บ้าๆ นี้แล้วมีความสุขกันนะทุกคน...