ก่อน <บวมเหมือนสุนัขโดนผึ้งต่อย> ก่อน <ปากหุบไม่ได้> ก่อน <เขาวางผ้าก๊อซเปียกให้เพราะกลัวปากแห้ง> ก่อน <จะลอกออกหมดยังไงดี?> นี่คือความรู้สึกตั้งแต่ตื่นหลังผ่าตัดจนถึงเช้าวันถัดไป
ก่อนจะอธิบาย ขอเล่าก่อนว่าทำ 2 รายการคือโหนกแก้ม+กรามเหลี่ยม และทำการตัดกระดูกชั้นนอกด้วย
3/29 เข้าโรงพยาบาล 9:30 น. ~ 3/30 ออกจากโรงพยาบาล 10:20 น.
1. ตอนตื่นขึ้นมา เจ็บมากและหนาวมาก รู้สึกเหมือนใบหน้าถูกตีด้วยค้อนทุบหมูทอดทงคัตสึ และเหมือนถูกถอนฟันแท้ทั้งหมดออก หนาวจนตัวสั่น หน้าเจ็บจนเหมือนจะตาย น้ำตาเลยไหลออกมาตลอด เจ็บและเสียใจมากถึงขนาดถ้าย้อนกลับไปได้ คงคิดไปทางไม่ทำ
2. ตอนเข้าห้องน้ำครั้งแรก ไปโดยมีพนักงานช่วยพยุง แต่คลื่นไส้มาก และปวดหัวเหมือนหัวจะแตก ทั้งที่กลั้นจนปวดมากแล้วค่อยไปแท้ๆ แต่ปัสสาวะออกไม่ค่อยได้ เลยตกใจ.. นั่งอยู่หลายนาทีพยายามฝืนให้มันออก แต่ก็ออกมาแค่นิดเดียวแล้วจบ..? เอ๊ะ..? อันนี้ดีขึ้นกว่าทันทีหลังผ่าตัด แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่
3. ตอนนอน ถึงจะเจ็บจนหลับไม่ลง ก็ต้องฝืนให้ตัวเองหลับ ไม่อย่างนั้นจะได้ลิ้มรสนรกแน่ ตอนนอนจมูกตัน เจ็บคอ มีเสมหะออกมา แต่เพราะเจ็บมาก สิ่งเหล่านั้นเลยไม่算อะไรเลย แล้วฉันก็หลับไปโดยไม่รู้ว่าตัวเองในอนาคตจะเป็นยังไง…
4. เอาสายระบายเลือดออกและทำแผล ตอนทำอันนี้ ฉันแค่อยากตายไปเลย พอถอดผ้าพันกดรัดออก ก็คิดว่าสบายขึ้นแวบหนึ่ง แต่แค่ชั่วครู่ นรกก็เริ่มขึ้น เอาสายระบายเลือดออกก็เจ็บแล้ว แต่ตอนเขาบอกว่าจะเอาเลือดที่คั่งอยู่ตรงแผลผ่าด้านในปากออก แล้วบีบหน้าฉันจนเสียรูป มันเจ็บมากจริงๆ จนเผลอพูดแบบไม่สุภาพออกมา ไม่รู้ว่าทำไม แต่ตรงมุมบริเวณที่ติดเทปทั้งสองแก้มมีตุ่มน้ำขึ้น และระหว่างบีบเลือดออก ตุ่มน้ำฝั่งซ้ายก็แตก เจ็บมากถึงขั้นอยากสบถออกมา และเสียใจว่าฉันทำสิ่งนี้ไปทำไม ตอนนี้หน้าหลายจุดก็ยังแสบๆ เจ็บๆ อยู่ ฉันลองลอกเทปออกนิดหนึ่งด้วย ว้าว.. ฉันจะลอกทั้งหมดนี้ออกยังไง? ผิวหนังจะหลุดติดออกมาด้วยไหม..? กลัวมาก..
เป็นการตัดสินใจที่คิดมานานมากจริงๆ แต่เจ็บและน่ากลัวมาก จริงๆ ตอนนี้ก็ยังกลัวมาก ไม่ใช่เพราะผลข้างเคียง แต่เพราะความเจ็บ큐 คนที่อยากผ่าตัด ขอให้ทุกคนคิดให้ดี ถ้าไม่ได้กระทบต่อการใช้ชีวิต ฉันคิดว่านี่ไม่ใช่การผ่าตัดที่คุ้มจะลำบากขนาดนี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันคงเลือกไม่ทำ
ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านโพสต์ยาวๆ นี้ และต่อไปจะมาโพสต์เป็นระยะนะ หวังว่าทุกคนจะไม่เครียดกับรูปลักษณ์ของตัวเองมากเกินไป และอยากให้หลีกเลี่ยงการคิดเรื่องผ่าตัดแบบเบาๆ ด้วยคำพูดที่ไม่สมเหตุสมผลอย่าง “ทำเพื่อความพอใจของตัวเอง” อะไรแบบนั้นด้วย เอาเงินนั้นไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่า! ร่างกายของเรามีค่านี่นา