ซัมเมอร์นี้ตั้งตารอจริงๆ เลย

หลังหลังหลัง ก่อน<> ใช้เวลาแบบวุ่นๆ ไปมา ผ่านมา 2 เดือนแล้ว จนถึงประมาณ 2-3 สัปดาห์แรก ฉันเอาแต่นับวันรอ คิดว่าเมื่อไหร่จะฟื้นตัว เมื่อไหร่สัมผัสจะนิ่มขึ้น เป็นแบบนี้ตลอดทั้งเดือนแรกเลย;; แต่พอผ่านหนึ่งเดือนไปแล้ว ก็เหมือนใช้ชีวิตประจำวันโดยแทบไม่สนใจหน้าอกเลย แน่นอนว่าตอนนี้การกินยาป้องกันพังผืดหดรัด ทายา และทาครีมหน้าอกก็ยังน่ารำคาญอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลายเป็นรูทีนไปแล้ว ยังไงทุกอย่างก็จะจบภายใน 1 ปี ปีหนึ่งก็น่าจะผ่านไปเร็วไม่ใช่เหรอ? มันเป็นสิ่งที่จะอยู่ไปตลอดชีวิต ฉันเลยคิดว่าลำบากสัก 1 ปีก็ทนได้ แล้วเพราะฉันไม่ค่อยยืดเหยียดให้ดี จนถึงประมาณ 1 เดือนกับเกือบ 2 สัปดาห์ แขนก็ยังยกได้ไม่สุด (ยกได้ แต่ยังยกตรงขึ้นไปแบบชูมือสุดไม่ได้) ตอนนี้ยกขึ้นได้หมดโดยไม่เจ็บเลย ดังนั้นตลอดสองเดือนฉันออกกำลังกายไม่ได้เลย เพิ่งจะเริ่มตอนนี้ สัมผัสตอนนี้ไม่ได้เปลี่ยนมากจากตอนครบหนึ่งเดือน อาจเป็นเพราะยังไม่ได้รับการดูแลหลังผ่าตัดมากนัก เขาว่าถ้า 3 เดือนจะนิ่มขึ้นเยอะ... กลับกัน ช่วงเดือนแรกเหมือนคลายตัวเร็วมาก แล้วหลังจากนั้นรู้สึกช้าลง มีเรื่องที่ต้องดูแลมากกว่าที่คิด เลยคิดว่าการไปโรงพยาบาลสม่ำเสมอและการดูแลตัวเองสำคัญมาก! แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนี้ปมด้อยก็หายไปแล้ว การที่ไม่ต้องเครียดทุกเช้าและในชีวิตประจำวัน น่าจะเป็นข้อดีที่สุด

โพสต์อื่นในหมวดนี้