ฉันมีสันจมูกอยู่พอสมควร แต่ปลายจมูกทู่มากแล้วก็กระจมูกใหญ่ เลยมีความหวังแค่ว่าอยากให้จมูกทั้งอันเล็กลง ก็เลยคิดมานาน 5 ปี แล้วครั้งนี้ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเลยตัดสินใจผ่าตัดจมูกไปเลย ใส่ซิลิโคนบางๆ ที่สันจมูก แล้วใช้กระดูกอ่อนใบหูและกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกเสริมให้ปลายจมูกโด่งขึ้น
วันที่ 1 หลังผ่าตัด หายใจทางจมูกไม่ได้ ต้องหายใจทางปากอย่างเดียว เหนื่อยมากจริงๆ ดื่มน้ำตลอดเวลา พอหายใจลำบากก็จะตื่นทุก 30 นาทีเพื่อดื่มน้ำ จมูกก็ปวดตุบๆ เดินไปเดินมาในห้อง แล้วง่วงชนะความเจ็บปวดก็เลยได้งีบแป๊บหนึ่งแล้วตื่นใหม่ วนแบบนั้นตลอด ประคบเย็นตลอด ได้ยามา 1 สัปดาห์ แล้วเพราะไม่ครอบคลุมประกัน น่าจะจ่ายไปประมาณ 40,000 วอน วันที่ 2 บวมเต็มที่แล้ว ตาและทั้งหน้าแดงบวมมาก รอยช้ำก็ใหญ่ขึ้นอีก ไปโรงพยาบาลให้เปลี่ยนสำลีใต้จมูก ได้ให้น้ำเกลือยาปฏิชีวนะ ล้างฆ่าเชื้อบริเวณที่เย็บ แล้วกลับบ้าน ตอนคืนวันที่สองตอนนอน จมูกจะปวดตุบๆ เหมือนมีหัวใจอยู่ในจมูก ไม่ใช่ความเจ็บแปลบที่ทนไม่ได้ แต่ไม่สบายมากจนพลิกตัวไปมา นอนหลับๆ ตื่นๆ จนกว่าจะใกล้เช้าถึงจะหลับได้ อีกอย่างได้ยามา 1 สัปดาห์ ต้องกินพร้อมมื้ออาหารทุกครั้ง เลยใช้ช้อน Baskin ตักโจ๊กกินแล้วกินยา ยากินแล้วง่วง พอง่วงก็เลยนอนเลย เขาบอกว่ากินดีๆ นอนดีๆ จะหายเร็วขึ้น พอรู้สึกง่วงก็เลยนอน วันนั้นก็ประคบเย็นต่อ วันที่ 3 ขอให้แม่สระผมให้ได้แค่ลำบากมาก ใช้ผ้าขนหนูอุดหูข้างหนึ่งไว้ดีๆ แล้วพอสระเสร็จก็เอาสำลีใต้จมูกออก แล้วใช้คอตตอนบัดหรือทิชชูเช็ดน้ำมูกปนเลือดที่ไหลออกมา วันที่ 4 ไปโรงพยาบาลเพื่อเอาสำลีในจมูกออก พยาบาลใจดีมาก ตอนเอาสำลีออกบอกให้หายใจออกแรงๆ เลยนับหนึ่ง สอง สาม ไปด้วยกันแล้วก็เอาสำลีออกได้ดี เขาบอกให้ประคบเย็นต่อไปจนถึงวันนี้ พอนอนก็ยังไม่ค่อยสบายอยู่ แต่พอนึกว่าถ้าเอาสำลีออกแล้วจะหายใจทางจมูกได้ก็รู้สึกดีใจ แต่จมูกก็ตันเลยทันที ฉันใช้คอตตอนบัดเช็ดน้ำมูกที่ไหลออกมาตลอด รู้สึกไม่สบายตัวอยู่เหมือนกัน เพราะน้ำมูกไหลไม่หยุด วันที่ 5, 6, 7 ก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม วันที่ 8 เอาซิลิโคนบางๆ ที่เสริมไว้ในจมูกออก แล้วก็ถอดไหมลดขนาดกระจมูกกับไหมด้านนอกบริเวณคอลูเมลลา ฉันไม่ค่อยเจ็บ แค่แบบจี๊ดๆ? จี๊ดๆ? แล้วก็ถอดเฝือกจมูกออกด้วย ตอนนั้นถือเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นจมูกตัวเองแบบของจริงชัดๆ ไม่ชอบมากจนซึมเศร้าเลย แต่ก็บอกตัวเองว่าน่าจะยังบวมอยู่ รออีกหน่อยเถอะ มันคงยุบลง น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ ความรู้สึกประมาณนั้น วันที่ 9 ไม่อยากส่องกระจกเลย จมูกดูใหญ่เกินไป ไม่ชอบมาก เศร้ามาก ช่วงนี้รู้สึกว่าทางจิตใจก็ยากลำบากมาก แล้วฉันก็ใช้ชีวิตมาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้คืออะไร เพราะจมูกฉันใหญ่ รูจมูกก็กว้าง เลยไม่เคยมีปัญหาเรื่องหายใจ แถมยังแคะจมูกได้สบายๆ ด้วย แต่พอมีน้ำมูก จมูกก็ตัน หายใจไม่ค่อยได้ แล้วรูจมูกก็เล็กลงแบบกะทันหัน ความไม่สบายใจก็พุ่งขึ้นมาเต็มๆ พอหอบหายใจไม่ออกก็คิดจริงๆ ว่าจะต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยเหรอ จมูกก็ดูสูงเกินไปเหมือนอวตาร ฉันแค่อยากให้จมูกที่ใหญ่กลายเป็นจมูกเล็กเรียวขึ้น แต่จมูกกลับรู้สึกใหญ่มากกว่าเดิม ทั้งคืนฉันค้นหาเรื่องถอดออกก่อนกำหนดในชุมชนนี้อย่างหนัก และหารีวิวเยอะมากด้วย แถมยังทักไปปรึกษาผ่าน KakaoTalk กับโรงพยาบาลที่ดังเรื่องถอดออกก่อนกำหนดเยอะมาก ในบรรดานั้นเกือบทั้งหมดบอกว่าต้องรอถึง 6 เดือนถึงจะทำได้ มีแค่สองที่ที่บอกให้ไปปรึกษาเรื่องถอดออกก่อนกำหนด ฉันก็เลยไป พอไปแถวฮงแด เขาบอกว่าถอดออกก่อนกำหนดได้ ดูสภาพจมูกแล้วก็บอกว่าไม่ได้แย่ ไม่มีการอักเสบ ปลายจมูกแม้จะสูงไปหน่อยแต่ก็ไม่มีปัญหา แต่ถ้าเป็นเพราะสภาพจิตใจอยากเอาออก เขาก็จะเอาออกให้ พอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกเหมือนมีตัวเลือกใหม่เพิ่มขึ้นมา ใจก็ดีขึ้นนิดหน่อย แล้วพอคุณหมออีกคนบอกว่าจมูกไม่ได้มีปัญหา ฉันก็คิดว่า อ๋อ มันเป็นปัญหาทางจิตใจของเราจริงๆ นี่นา ต้องตั้งสติใหม่ให้ดีหน่อย วันที่ 10 ฉันโทรหาผู้จัดการของโรงพยาบาลที่ทำผ่าตัดให้ บอกว่าตอนนี้หายใจลำบากมาก อยากถอดออกก่อนกำหนด เธอก็บอกว่าให้มาที่โรงพยาบาลก่อน พอไปถึงโรงพยาบาลแล้วเจอผู้จัดการ ฉันน่าจะร้องไห้โฮเลย บอกว่าตอนนี้หายใจลำบากมาก ความรู้สึกแปลกปลอมในจมูกก็รุนแรงมาก แล้วก็ไม่ชอบรูปทรงจมูกด้วย แน่นอนว่าเขาปลอบใจฉันอย่างดีมาก ช่วยดูแลเรื่องลดบวมด้วย พยาบาลดูสภาพฉันแล้วก็บอกว่าตอนนี้สภาพจมูกโอเค ให้ทนอีกนิดหนึ่ง คุณหมอก็ดูด้านในจมูกแล้วบอกว่าข้างในกำลังเก็บงานได้ดีอยู่ จมูกที่สูงขึ้นทำให้ทางเดินหายใจในจมูกแคบลง แต่ถ้ารู้สึกไม่สบายมากเกินไปก็สามารถคลายส่วนที่รัดให้รูจมูกแคบลงนิดหน่อยได้ ฉันบอกว่าต้องการเอาซิลิโคนออกด้วย เขาก็บอกว่าส่วนนั้นต้องรออีก 2 เดือนถึงจะทำได้ แล้วก็บอกว่าเอาออกง่ายมาก~~ เหมือนกำลังพยายามทำให้ฉันสงบลง เพราะน้ำมูกเยอะมาก เลยได้ยาเพิ่มอีก 3 วัน พอกินแล้วน้ำมูกก็ลดลงชัดเจน อย่างน้อยก็หายใจได้ดีขึ้นพอสมควร เลยเริ่มรู้สึกว่า เออ ก็พอทนไหวอยู่นี่นา ยาไม่รวมประกัน 3 วันประมาณ 20,000 วอน วันที่ 11 ระหว่างหาผลรีวิวเรื่องถอดออกก่อนกำหนดอย่างหนัก ฉันก็ไปดูคลิปใน YouTube เกี่ยวกับรีวิวหลังผ่าตัดจมูกครบ 1 เดือนเยอะมาก คุยกับคนที่มีความกังวลเหมือนกันในที่นี่เยอะมาก แล้วก็ปลอบใจกันไปมา จนรู้สึกว่าตัวเองตั้งสติกลับมาได้ดีมาก ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไร และความรู้สึกแปลกปลอมในจมูกก็ไม่ได้มีตลอดเวลา แค่ตอนขยับริมฝีปากถึงจะรู้สึก ทุกคนก็บอกว่าต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองเดือน บางคนถึงหกเดือน พอคิดแบบนั้นก็รู้สึกว่าทุกคนก็ต้องผ่านความรู้สึกแปลกปลอมนี้ไปได้ ฉันที่รู้สึกแบบนี้ก็คงไม่ใช่ปัญหาร้ายแรงหรอก วันที่ 12 ยกเลิกนัดที่จองไว้กับ 3 โรงพยาบาลดังเรื่องถอดจมูก แล้วใช้เวลาหาโพสต์ในชุมชนนี้เพิ่มเติม ดูรีวิว แล้วก็พูดคุยในคอมเมนต์ไปเรื่อยๆ จริงๆ แล้วก็คิดว่า ถ้ารู้จักชุมชนนี้ก่อนผ่าตัดก็คงดี.... ตอนนี้รู้สึกว่าแค่ดูแลจมูกให้ดี ไม่ให้เกิดการอักเสบ แล้วค่อยเอาออกหลัง 6 เดือนก็พอ แต่พอส่องกระจก บวมก็ยุบลงทีละน้อยทุกวัน รูปจมูกก็ดูโอเคขึ้นอีก ฉันที่เฝ้าดูอยู่คนเดียวมาตลอด พอถามคนรอบตัวแล้วก็โพสต์ถามที่นี่ พอเห็นทุกคนบอกว่าโอเค ใจก็ค่อยๆ สงบลง และเริ่มไม่มองว่าจมูกน่ารังเกียจขนาดนั้นแล้ว วันที่ 13 วันที่ 14 วันนี้ครบ 2 สัปดาห์พอดีเลย การอักเสบยังต้องระวังอยู่ ดังนั้นยังไม่รู้ว่าหนึ่งเดือนหรือสองเดือนข้างหน้าจะเป็นยังไง แต่ถ้าโชคดีไม่เกิดการอักเสบแล้วผ่านไปได้ดี ก็น่าจะโอเคอยู่มั้ง คิดว่าแค่ต้องฝ่าความรู้สึกแปลกปลอมนี้ไปให้ได้ก็พอ ตอนนี้ยังมีอาการคัดจมูกอยู่ ดูเหมือนเยื่อบุจมูกจะยังบวมอยู่มาก ฉันเห็นคอมเมนต์ที่นี่มีคนบอกว่าอาการบวมของเยื่อบุจมูกอาจอยู่ได้นานถึงหนึ่งเดือน เลยพยายามตั้งสติให้แน่วแน่.. ทุกครั้งที่เป็นแบบนั้น ฉันก็ใช้คอตตอนบัดปลอดเชื้อค่อยๆ เปิดทางเดินหายใจให้โล่งขึ้นนิดหนึ่ง ไม่รู้ว่านี่คือความรู้สึกของคนที่เป็นโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้หรือเปล่า วันนี้คุณหมอประจำของฉันหยุด เลยพรุ่งนี้จะไปตัดไหมด้านในจมูก พอถอดไหมด้านในออกแล้วก็หวังว่าบวมจะยุบลงเร็วขึ้น...
แล้วก็เหมือนมีคนที่มีจมูกคล้ายฉันเยอะมากจริงๆ อย่างแรกเลยคือฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าการผ่าตัดจมูกแค่ครั้งเดียวจะเปลี่ยนภาพลักษณ์ของฉันได้ขนาดนี้ และก็ยิ่งรู้สึกว่าจมูกสำคัญมากจริงๆ คราวนี้ยังได้รู้ด้วยว่าภาวะแทรกซ้อนของการผ่าตัดจมูกน่ากลัวมากแค่ไหน ก่อนหน้านี้เพราะฉันอยากทำจมูกมาก เลยเหมือนจะไม่ค่อยสนใจอย่างอื่นไปเลย ดาราคนอื่นๆ ก็ผ่าตัดจมูกแล้วใช้ชีวิตปกติดี ผ่าตัดจมูกแล้วก็เต้นได้ วิ่งได้สบาย แต่ฉันแค่ผ่าตัดจมูกไปครั้งเดียวกลับต้องขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง รู้สึกเหมือนสภาพร่างกายก็ไม่ค่อยดี เดินไปมาระหว่างห้องกับครัวเท่านั้น เลยยิ่งคิดว่าหรือเพราะอย่างนั้นถึงรู้สึกซึมและเหนื่อยมากกว่าเดิม สัปดาห์หน้าก็ต้องกลับไปทำงานพาร์ตไทม์แล้ว เลยพยายามคิดในแง่ดีว่า ถ้ากลับไปใช้ชีวิตเหมือนปกติมากขึ้นหน่อย ก็น่าจะลืมความรู้สึกแปลกปลอมในจมูกได้ และน่าจะอยู่ได้ดีขึ้น หวังว่ารีวิวนี้จะช่วยส่งต่อประสบการณ์แบบชัดๆ ให้เพื่อนคนอื่นๆ ที่กำลังกังวลเรื่องจมูกอยู่