ตารางของโรงพยาบาลก่อนหน้าก็รวนไปหมด แล้วก็มีหลายอย่างทำให้หงุดหงิดและเสียใจว่าหรือฉันจองที่โรงพยาบาลนี้ไปเปล่าๆ กันนะ ก่อนผ่าตัดฉันตื่นเต้นมากจนคิดว่า ทำไมฉันถึงมาอยู่ตรงนี้นะ ทำไมถึงทำอะไรแบบนี้อยู่ แล้วคุณหมอก็เข้ามา ให้ลองหลับตา ลืมตา พอยาชาเข้าไป ภาพตรงหน้าก็หมุนติ้วๆ เสียงเพลงดังมากเหมือนมีใครมาร้องให้ฟังอยู่ข้างหู มีกลิ่นเนื้อไหม้อยู่ตลอด
ฉันเป็นคนที่เคยใช้หน้าผากช่วยลืมตา แต่พอผ่าตัดเสร็จแล้วลืมตาได้เต็มๆ ด้วยกล้ามเนื้อเปลือกตาของตัวเอง เหมือนโลกใบใหม่เลย ทุกคนใช้ชีวิตกันแบบนี้นี่เอง
รอยช้ำก็ไม่เยอะอย่างที่คิด และบวมก็ไม่มาก เลยค่อนข้างสบายตรงนี้
รูปบนสุดคือตอนนี้ สองรูปตรงกลางคือหลังผ่าตัดทันที รูปล่างสุดคือก่อนผ่าตัด